نسخه درخشان رافینیا که فصل گذشته مرزهای ممکن را جابهجا کرد، این فصل تا حد زیادی رنگ باخته است. مصدومیتها و مشکلات بدنی باعث افت عملکرد او شده و تنها در ماه دسامبر و سوپرجام ژانویه توانست کیفیت همیشگیاش را نشان دهد. فصل گذشته او ۳۴ گل و ۲۶ پاس گل ثبت کرد، اما این فصل تنها آمار ۱۵ گل و ۴ پاس گل در کارنامهاش دیده میشود.
با وجود این افت، تعهد و تلاش او برای تیم مثالزدنی است. در نیوکسل پنالتی را به لامین واگذار کرد، درحالیکه خودش بهترین پنالتیزن تیم بود؛ و حتی برای پر کردن خلأ دفاعی به پست مدافع نیز رفت. با این حال، آن جرقه و حساسیت همیشگی در تصمیمگیریهای آخر را کمتر دارد؛ همان ویژگیای که فصل گذشته او را به بازیکنی خارقالعاده تبدیل کرده بود.
رافینیا در این فصل ۱۳ بازی را به دلیل مصدومیت از دست داده و تنها در ماه دسامبر تا فینال سوپرجام به اوج برگشت؛ جایی که با دو گل مقابل اتلتیک و دو گل دیگر برابر رئال مادرید عنوان بهترین بازیکن تورنمنت را به دست آورد. اما پس از آن دوباره مصدومیتها گریبانش را گرفت و فلیک نیز از وضعیت او انتقاد کرد: «از مصدومیت رافینیا راضی نیستم، باید چیزی را تغییر دهیم.»
رافینیا برای فلیک چیزی فراتر از یک وینگر است، دوست، محرم و نمادی از ذهنیت جدید تیمی که یاد گرفته حتی در سختیها بایستد. اکنون بارسا برای بازگشت به اوج، دوباره به «رافا»ی فصل گذشته نیاز دارد؛ همان نسخه پرانرژی و بیرحم مقابل دروازه حریفان.
