خروج از رکود باشگاهی؛ زمان شروع فوتبال فرا رسید

این، جنگی تحمیل شده به ملت ایران بود که نزدیک به یک ماه و نیم همه‌چیز را تحت تاثیر خود قرار داد. تجاوزی که دشمن انتظار داشت با موفقیت‌های سریع آن را به پایان برساند اما با مقاومتی فوق‌العاده از جانب نیروهای نظامی و مردم ایران مواجه شد تا هر روز به عقب رفته و در نهایت تهدید نابودی تمدن «ایران» را با پذیرش شروط «ایران» و همچنین بازنشر توئیت وزیر خارجه «ایران» به پایان برساند.

گرچه زمان این آتش بس دو هفته اعلام شده اما ممکن است مقدمه‌ای بر یک صلح دائمی در خاورمیانه و بازگشت زندگی به حالت عادی پس از مدت‌ها اضطراب و ترس زیر سایه جنگ بشود. اتفاقی که آرزوی ایرانیان است؛ به خصوص حالا که از موضع عزت و بازدارندگی با تکیه بر توان نظامی و اتحاد داخلی رخ داده است.

در این شرایط و در حالی که بسیاری از مشاغل در بیم حملات حملات ناجوانمردانه دشمن به حالت تعطیل و نیمه تعطیل در آمده بودند، وقت آن رسیده که فوتبال نیز گرد و خاک خود را تکانده و فعالیت خود را به سرعت آغاز کند؛ حتی اگر فعلا این فرجه دو هفته‌ای تنها زمان استفاده از حال و هوای صلح و بازگشت به زندگی عادی باشد.

از زمانی که فدراسیون و سازمان لیگ فوتبال ایران به درستی به دنبال ایجاد شرایطی برای انجام مجدد رقابت‌های فوتبال بودند، باشگاه‌ها با اشاره به مشکلات لجستیکی و همچنین نافرمانی بازیکنان در بازگشت به تمرین به واسطه بودن در کنار خانواده‌هایشان، این دو عامل را علت اصلی ناآمادگی برای بازگشت در شرایط پیشین و آغاز تمرینات عنوان می‌کردند اما حالا فوتبالیست‌ها حداقل دو هفته زمان دارند تا با ترک شهرهای شمالی، به شهرهایی برگردند که تیم‌هایشان آنجا قرار دارد و از زمین‌های تمرینی باشگاهی گرد و خاک بتکانند. 

با آغاز فعالیت‌های نرمال باشگاهی و تمرین زیر نظر مربیان و شرایطی که می‌شود آن را شروع دوره بازسازی بدنی نامید، تیم‌ها آرام آرام خودشان را به شرایط مسابقه می‌رسانند و در این اوضاع و اگر با ادامه این روند صلح به حالت دائم درآمد، لیگ این فرصت را دارد که آغازی دوباره داشته باشد.

البته تا آن زمان فعلا شروع تمرینات و پایان تعطیلی طولانی‌مدت فوتبال از اوایل اسفند باید مورد توجه و اهتمام تیم‌های باشگاهی، سازمان لیگ و فدراسیون قرار بگیرد و پس از آن به امید تحولات مثبت سیاسی و آغاز رقابت‌های باشگاهی ماند. 

اگر شرایط دو هفته‌ای و موقت فعلی را به عنوان مبنایی برای شروع تمرینات در نظر بگیریم، تیم‌ها در پایان هفته اول اردیبهشت می‌توانند آماده رقابت با یکدیگر باشند و با انجام چند مسابقه چه به صورت مجتمع و چه به صورت عادی، شرایط برگزاری لیگ در آن زمان به بوته تصمیم‌گیری گذاشته خواهد شد که احتمالا برگزاری بازی‌ها در یک استان باید مدنظر قرار بگیرد. 

فوتبال ایران باید تا اوایل خرداد ماه، مسابقات باشگاهی را به پایان رسانده و بازیکنان را در اختیار امیر قلعه‌نویی قرار بدهد تا او دور تازه‌ای از تمرینات را با مدت زمان تقریبا سه هفته آغاز کرده و تیم ملی را آماده رقابت‌های جام جهانی کند؛ هرچند در آنجا هم لازم است سرمربی تیم ملی و کادرش با نهایت حساسیت و دقت اقدام به انتخاب بازیکنان نهایی و تمرین استراتژی‌های رقابتی برای حضور در این مسابقات کنند تا تیم ملی با بهترین شرایط در جام جهانی آمریکا حاضر شود. 

بین این روزهای دشوار و در شرایطی که بازسازی کشور و بازگشت به زندگی عادی با عبور از تنگناهای اقتصادی ممکن خواهد شد، فوتبال نیز عاملی است برای اینکه به فعالیت‌های روزانه رنگ خاص خود را بزند و دوباره ما را به هیجان عمیق و غیرقابل جایگزین خود بکشاند.

ما در سال جام جهانی هستیم و قاعدتا فوتبال باید مهم‌تر از همه‌چیز باشد؛ البته نه مهم‌تر از زندگی اما چیزی شبیه به آن که باید مثل زندگی قدرش را بدانیم و از آن محافظت کنیم.

هرچند ممکن است مشکلاتی فراتر از مسائل لجستیکی و تبعات این جنگ دو ماهه، باشگاه‌ها را درگیر خود کند اما این سختی هر چه که هست، با کنار هم بودن و زنده‌ نگه داشتن فوتبال بدل به یک خاطره جمعی در سال‌های آینده خواهد شد.