در تیمی که همیشه تیترساز است، این بار یک بازیکن بی حاشیه تبدیل به مهمترین قطعه پازل شده است. در منچستریونایتد، جایی که حضور چهرههایی مثل آندره اونانا و روبن آموریم چه در روزهای خوب و چه در روزهای بد همیشه با جنجال و توجه رسانهای همراه بوده، حالا یک دروازهبان آرام و کمحرف، تعریف موفقیت را تغییر داده است.
اونانا و آموریم هر دو «تیتر» تولید میکردند. وقتی خوب بودند، همه دربارهشان حرف میزدند؛ مثل مهار پنالتی حساس اونانا مقابل کپنهاگن یا نمایش درخشانش برابر ایپسویچتاون؛ پیروزی خارج از خانه مقابل لیورپول هم یکی از بهترین لحظات آموریم بود.
وقتی هم بد بودند، بازهم همهچیز زیر ذرهبین میرفت. مثل شکست فاجعهبار مقابل گریمزبی تاون؛ جایی که هر دو به شدت تحت فشار قرار گرفتند.
واقعیت این است که در فوتبال بعضی پستها باید همیشه روی بورس باشند؛ یک شماره ۱۰ مثل برونو فرناندز، یک وینگر یا مهاجم اما دروازهبان؟ نه!
این پست، جایی است که «خسته کننده بودن» یک امتیاز است. ثبات، مهمتر از هر چیز دیگری است، چون اشتباه کردن در آن فاجعهبار خواهد بود.
آموریم این را خوب میدانست. او به وضوح فهمیده بود که بدون یک دروازهبان مطمئن، یونایتد هرگز پیشرفت نخواهد کرد. حتی پیش از پایان فصل ۲۵-۲۰۲۴ هم مشخص بود که اونانا گزینهای نیست که بتوان روی او حساب بلند مدت باز کرد؛ موضوعی که در بازیهای پرتعداد از مونیخ تا استانبول و لیون و بیلبائو بارها ثابت شد.
آموریم در اینباره گفته بود:«در یونایتد فشار روی جزئیات خیلی زیاد است. گاهی باید تغییر ایجاد کنید. ما احساس کردیم اونانا به این تغییر نیاز دارد. بعضی وقتها توضیحش سخت است؛ ترکیبی از عملکرد، لحظات و حتی بدشانسی. این وضعیت برای خودش و برای ما سخت بود. به همین خاطر به تغییر در دروازه فکر کردیم.»
در همین راستا ابتدا آلتای بایندیر جایگزین اونانا شد اما دریافت ۱۱ گل در ۶ مسابقه نشان داد مشکل همچنان پابرجاست. تا اینکه نوبت به یک گزینه کمتر شناختهشده رسید: سنه لامنس، دروازهبان جوانی که با مبلغی نسبتا پایین (۱۸.۱ میلیون پوند) از آنتورپ جذب شد.
حالا و با توجه به عملکردهای اخیر، تقریبا هیچ تردیدی باقی نمانده که لامنس بهترین خرید این فصل لیگ برتر بوده؛ بازیکنی که پوند به پوند هزینهای که برایش شده، بیشترین ارزش را داشته و برای یونایتد حکم طلا را پیدا کرده است.
در حالی که نامهایی مثل رایان شرکی، گرانیت ژاکا و آنتون اشتاخ هم به عنوان خریدهای موفق لیگ برتر لیست شدهاند اما وقتی به خود یونایتد نگاه میکنیم، بازیکنانی مثل برایان امبومو، ماتئوس کونیا و بنجامین ششکو همگی فصل پرنوسانی داشتهاند. در این میان، لامنس استانداردی ثابت ارائه داده که به ندرت پایین آمده است.
نمونه واضحش بازی شب گذشته مقابل برنتفورد؛ جایی که با پنج مهار مهم، عملا پیروزی را برای تیمش حفظ کرد. یکی از این مهارها، واکنش فوقالعادهاش از فاصله نزدیک بود که نتیجه را در شرایط ۱-۰ نگه داشت.
از زمان ورود لامنس به ترکیب اصلی، یونایتد فقط ۳۵ گل دریافت کرده؛ آماری که آنها را در بین بهترینهای دفاعی لیگ برتر قرار داده است. نکته مهمتر اینکه لامنس در کل فصل حتی یک اشتباه منجر به گل هم نداشته و در این شرایط ، دیگر هیچ بحثی درباره دروازهبان اول یونایتد وجود ندارد. نه در رسانهها، نه بین هواداران. این یعنی باشگاه به ثباتی رسیده که مدتها دنبالش بود.
تونی کاتن، استعدادیاب باشگاه، که نقش مهمی در جذب لامنس داشت، درباره او میگوید: «اگر لامنس همینطور سخت کار کند، میتواند یکی از بهترین دروازهبانهای جهان شود.»
در نهایت، شاید بهترین توصیف برای او همان چیزی باشد که خودش گفته:
«سعی میکنم به دنیا نشان بدهم که فقط یک آدم معمولی هستم.»
برای یونایتدی که سالها درگیر بیثباتی در این پست بود، همین «معمولی بودن» حالا ارزشمندترین ویژگی ممکن است.
