ایمان گودرزی؛ اگر به عملکرد جهانبخش از پایان جام جهانی ۲۰۲۲ تا امروز نگاه کنیم، با یک سیر نزولی کاملاً مشخص مواجه میشویم. بازیکنی که زمانی یکی از مؤثرترین لژیونرهای فوتبال ایران بود، حالا از نظر آماری و کیفی فاصله زیادی با گذشته خود دارد. تعداد بازیهای کمتر، کاهش تأثیرگذاری در جریان مسابقه و افت اعتماد به نفس، همگی نشانههایی هستند که باعث شده جایگاه او در تیم ملی زیر سؤال برود.
در شرایطی که رقابت برای حضور در جام جهانی به اوج رسیده، چنین افتی میتواند برای هر بازیکنی به قیمت حذف از لیست نهایی تمام شود و شاید برای علیرضا بیشتر!
فصل سرد در بلژیک و اصرار عجیب قلعهنویی
فصل منتهی به جام جهانی برای هر بازیکنی حیاتی است، اما جهانبخش یکی از بدترین سناریوهای ممکن را تجربه کرد. او چند ماه بدون تیم ماند و در نهایت بهعنوان بازیکن آزاد به تیم دندر در لیگ بلژیک پیوست؛ تیمی که از همان ابتدا برای بقا میجنگید و در نهایت هم سقوط کرد.
نکته نگرانکنندهتر این بود که جهانبخش حتی در چنین تیمی هم نتوانست به مهرهای ثابت تبدیل شود. اغلب بازیها را از روی نیمکت آغاز میکرد و تنها یک بار موفق به گلزنی شد؛ آن هم از روی نقطه پنالتی. این آمار کاملا گویای همه چیز است و در آوردگاه بزرگی مثل جامجهانی قطعا عملکرد بازیکن بیش از سابقه و هر چیز دیگری مهم خواهد بود.
با وجود این شرایط، امیر قلعهنویی همچنان روی حضور جهانبخش در اردو تأکید دارد. این تصمیم را میتوان از زاویه تجربه تحلیل کرد. جهانبخش یکی از معدود بازیکنانی است که سه جام جهانی را تجربه کرده و فضای این تورنمنت را بهخوبی میشناسد. حضور چنین بازیکنی در رختکن میتواند از نظر روانی به تیم کمک کند اما او در حال حاضر حتی نمیتواند با تیم به دلیل مصدومیتی که دارد تمرین کند! فوتبال مدرن کمتر به گذشته وابسته است و بیشتر بر آمادگی فعلی تأکید دارد. تیمی که به جام جهانی میرود، به بازیکنانی نیاز دارد که در اوج باشند، نه صرفاً باتجربه. همین تضاد، تصمیم کادرفنی را به یک ریسک جدی تبدیل کرده است.
جهانبخش؛ اولین خط خورده؟
از بین ۳۰ بازیکن حاضر در اردوی آنتالیا ۴ بازیکن فرصت حضور در جام جهانی را نخواهند داشت و قلعهنویی باید ۲۶ بازیکن را به فیفا معفی کند، طبق گفتههای گذشته کادر تیمملی قرار است به احتمال زیاد از هر پست یک بازیکن خط بخوردو با توجه به شرایط فعلی، جهانبخش یکی از محتملترین گزینهها برای خط خوردن از فهرست نهایی در میان مهاجمان به شمار میرود. رقابت در پست وینگر بسیار فشرده است و بازیکنان جوانتر و آمادهتری در صف انتظار قرار دارند. اگر قرار باشد معیار اصلی انتخاب، آمادگی فنی باشد، شانس او نسبت به گذشته بهمراتب کمتر است. این وضعیت باعث شده حتی بعضی کارشناسان او را «اولین خط خورده احتمالی» تیم ملی بدانند؛ اتفاقی که تا چند سال پیش تصورش هم دشوار بود.
فرصتسوزی برای دیگران
در کنار این بحث، یک سؤال مهم مطرح میشود: آیا بهتر نبود بهجای حفظ جهانبخش، فرصت بیشتری به بازیکنانی داده میشد که پیشتر از لیست کنار گذاشته شدهاند؟ بازیکنانی که شاید با انگیزه بالا و فرم مناسب، میتوانستند در این اردو نظر کادرفنی را جلب کنند. در فوتبال حرفهای، گاهی یک اردو میتواند سرنوشت یک بازیکن را تغییر دهد و گرفتن این فرصت از بعضی گزینهها، ممکن است به ضرر تیم ملی تمام شود. با تمام این انتقادات، هنوز درها به روی جهانبخش بسته نشده است. او در آستانه یکی از مهمترین مقاطع دوران حرفهای خود قرار دارد. روزهای باقیمانده تا جام جهانی، آخرین فرصت برای اثبات تواناییهایش است؛ فرصتی برای نشان دادن اینکه هنوز میتواند در سطح اول فوتبال رقابت کند. اهمیت این تورنمنت برای او دوچندان است، چرا که احتمالاً آخرین جام جهانی دوران حرفهایاش خواهد بود. همین موضوع میتواند انگیزهای قوی برای بازگشت او به فرم ایدهآل باشد.
در نهایت، انتخاب بین تجربه و آمادگی، چالشی است که کادرفنی تیم ملی با آن روبهروست. تصمیمی که نهتنها سرنوشت علیرضا جهانبخش، بلکه بخشی از آینده تیم ملی در جام جهانی ۲۰۲۶ را نیز تحت تأثیر قرار خواهد داد.
