سوت پایان بازی ترکیه و پاراگوئه در استادیوم سانفرانسیسکو بِی با شکست 1-0 ترکیه به صدا درآمد تا ترکها در یکی از عجیبترین و دراماتیکترین مسابقات جام جهانی ۲۰۲۶ ببازند و به شکلی باورنکردنی از دور رقابتها حذف شوند.
ترکیه که به عنوان یکی از اسبهای سیاه تورنمنت شناخته میشد و خیلیها منتظر بودند حتی تا مراحل بالا پیش برود، در شبی که زمین و زمان را به هم دوخت تا گل زودهنگام دریافتی را جبران کند، به عجیبترین شکل ممکن با نتیجه یک بر صفر مقابل پاراگوئه تن به شکست داد تا در فاصله یک بازی مانده به پایان مرحله گروهی، رسما از جام خداحافظی کند. در طرف مقابل، پاراگوئه با این برد سخت که به لطف دفاع جانانه به دست آورد، شانس خود را برای صعود به مرحله یکشانزدهم نهایی بسیار بالا برد.
همه چیز برای شاگردان وینچنزو مونتلا از ثانیه ۶۵ کابوسوار شروع شد. هنوز بازی شکل نگرفته بود که روی پاسِ با ضربه سر خولیو انسیسو، ماتیاس گالارزا پشت محوطه جریمه صاحب توپ شد و با یک ضربه پای چپ دقیق به گوشه سمت راست دروازه، گل اول بازی را به ثمر رساند تا سریعترین گل تیمهای آمریکای جنوبی در جام جهانی از سال ۱۹۹۸ به ثبت برسد.
ترکیه خیلی سریع برای جبران جلو کشید؛ ابتدا آردا گولر روی کاتبک کرم آکتورکوغلو توپ را به آسمان فرستاد و سپس در دقیقه ۳۴، روی ارسال ایستگاهی هاکان چالهاناوغلو، ضربه سر چکشی مولدور به تیر عمودی دروازه برخورد کرد تا آه از نهاد مونتلا بلند شود.
اما اوج جنجال بازی در دقیقه سوم وقتهای تلفشده نیمه اول اتفاق افتاد. میگل آلمیرون، ستاره پاراگوئه، در حالی که دستش را جلوی دهانش گرفته بود تا کلماتی را به مولدور بگوید، با دخالت کمکداور ویدئویی (VAR) و بر اساس قانون جدید فیفا (قانون وینیسیوس مبنی بر اخراج بازیکنانی که برای پنهانکردن کلمات دست جلوی دهان میگیرند) با کارت قرمز مستقیم اخراج شد تا پاراگوئه یک نیمه کامل را ۱۰ نفره بازی کند.
با شروع نیمه دوم، حملات همهجانبه ترکیه آغاز شد. در دقیقه ۴۸ ضربه پای چپ کنان ییلدیز به تور کناری دروازه خورد و چند دقیقه بعد ضربه سر دنیز گول دقیقا به همان جایی رفت که گیل، دروازهبان پاراگوئه ایستاده بود. فشار ترکیه لحظه به لحظه بیشتر میشد و چالهاناوغلو و دمیرال بارها شانس خود را امتحان کردند اما دفاع اتوبوسی و بینقص گوستاوو گومز و یارانش مانع از فروپاشی دروازه شد.
در دقیقه ۸۹ بازی اصلا هیستریک شده بود. در این دقیقه ترکها که از هیجان و سراسیمگی نزدیک به سکته بودند با یک بدشانسی بزرگ مواجه شدند. شوت محکم جان اوزون از هجده قدم با سوپرسیو گیل مهار شد و در ریباند هم گول توپ را به بیرون زد. آخرین شانس بقای ترکیه در دقیقه ۹۷ دود شد و به هوا رفت؛ ارسال عالی گولر از جناح چپ با ضربه سر مریح دمیرال با اختلاف چند سانتیمتر از کنار تیر دروازه به بیرون رفت.
آمار بازی در پایان شگفتانگیز و باورنکردنی است. واقعا باید مدال طلای دفاع اتوبوسی را به پاراگوئه داد. بعید میدانم هرگز در یک جام جهانی چنین آمار عجیب و غریبی دیده باشیم. ترکیه ۳۲ شوت با ۵ شوت در چارچوب و اِکسجی (امید گل) ۲.۱۰ داشت، در حالی که پاراگوئه تنها ۷ شوت، ۲ شوت در چارچوب و امید گل ۰.۳۲، اما در نهایت دفاع اتوبوسی و متعصبانه ۱۰ گلادیاتور پاراگوئهای بود که یک پیروزی شیرین به نام پاراگوئه زد.
با توجه به اینکه در صورت مساوی شدن امتیازها ملاک ابتدا بازی رو در رو و سپس تفاضل گل است حتی اگر ترکیه در بازی آخر خود آمریکای پرقدرت در این گروه را با اقتدار شکست دهد با توجه به اینکه هم به پاراگوئه و هم به استرالیا باخته قطعا تیم سوم گروه نخواهد شد و چهارمی ترکیه قطعی است. رسانه های ترکیه هم از حذف قطعی تیم ملی کشورشان نوشتهاند.
