سرخپوشان تبریزی در ۳۰ دقیقه ابتدایی مسابقه تصویری نزدیک به همان تیمی را نشان دادند که هواداران پرشور تبریزی انتظار دارند؛ تیمی با مالکیت بالا، گردش توپ سریع، پاسهای متوالی و تسلط کامل بر جریان بازی. شاگردان محمد ربیعی در این بخش از مسابقه نه تنها گلگهر را تحت فشار قرار دادند، بلکه میتوانستند با اختلاف گل بسیار بیشتری زمین را ترک کنند.
تک گل تراکتور در این نیم ساعت اول نمونهای دقیق از کیفیت هجومی بالای این تیم بود؛ جایی که مسعود زائرکاظمینی با یک پاس فوقالعاده، مهدی ترابی را در موقعیت گلزنی قرار داد و ستاره شماره ۹ سرخها با ضربهای دقیق دروازه حریف را باز کرد. اما این تنها موقعیت جدی تراکتور نبود و این تیم در همان ۳۰ دقیقه اول چند فرصت مسلم دیگر برای افزایش فاصله داشت؛ فرصتهایی که اگر به گل تبدیل میشد، میتوانست تکلیف این مسابقه جذاب را خیلی زود مشخص کند.
با این حال شرایط در دو تایم بعدی مسابقه تغییر کرد. گلگهر که با ترکیبی جوانتر و انگیزه فراوان مقابل ستارههای تراکتور قرار گرفته بود، با دوندگی بیوقفه و فشار روی بازیکنان حریف که در ادامه همان فلسفه دوندگی و پرس بیوقفه تیمهای مهدی رحمتی است، توانست تعادل را به مسابقه برگرداند. شاگردان رحمتی در ادامه بازی اجازه ندادند تراکتور همان ریتم نیم ساعت ابتدایی را حفظ کند و حتی موفق شدند به گل تساوی برسند.
البته نباید فراموش کرد که این مسابقه در شرایطی برگزار شد که تیمها هنوز در میانه دوران آمادهسازی پیشفصل قرار دارند و بخش مهمی از کار بدنی بازیکنان باقی مانده است. تغییر ریتم تراکتور در ادامه مسابقه تا حد زیادی طبیعی بود؛ تیمی که باید خودش را برای حضور همزمان در سه جبهه آماده کند و به بالاترین سطح آمادگی جسمانی برسد، مجبور است خود را از پیج سخت دوران بدنسازی به سلامت عبور دهد تا برای مسابقات پرتعداد و پرفشار پیش رو آماده باشد.
با همه اینها آنچه از این بازی برای تراکتور باقی ماند، تصویری امیدوارکننده از یک تیم مدعی بود. تیمی که در صورت عبور موفق از روزهای سخت بدنسازی، توانایی تبدیل شدن به جدیترین مدعی قهرمانی لیگ را دارد. تراکتور در دقایق ابتدای مسابقه همان تیمی بود که به خوبی توانست مالکیت بازی را در اختیار بگیرد، ریتم مسابقه را کنترل کند و با پاسهای متوالی حریف را تحت فشار قرار بدهد؛ موضوعی که بارها با واکنش مثبت و تشویقهای محمد ربیعی کنار زمین همراه شد.
هرچند حضور بازیکنان باتجربه و ملیپوش که اکثرشان از جام جهانی برگشته و شاید هنوز به فرم ایدهآل خود نرسیدهاند، در کنار ستارههایی مثل شهریار مغانلو که هنوز برای درخشش و آمادگی کامل نیاز به زمان بیشتر دارد، میتواند در ادامه فصل برگ برنده تراکتوریها باشد. تیمی که اگر از مرحله آمادهسازی عبور کند و هماهنگی بیشتری بین مهرههایش ایجاد شود، بی تردید میتواند یکی از جذابترین و قدرتمندترین تیمهای فصل جدید فوتبال ایران باشد.
