تیم «ویتبسک امال» بلاروس روز ۶ اوت (پنجشنبه ۱۵ مرداد) در نخستین دیدار مرحله سوم انتخابی لیگ کنفرانس اروپا، مقابل بوراتس بوسنی با نتیجه یک بر صفر شکست خورد. تنها گل این مسابقه را اشتفان ساویچ در دقیقه ۱۴ به ثمر رساند.
میلاد محمدی، مدافع ۳۲ ساله ایرانی، برای نخستین بار در ترکیب اصلی ویتبسک قرار گرفت. او پیش از این دو بار به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شده بود. محمدی در دقیقه ۲۱ نخستین کارت زرد خود را دریافت کرد و تنها ۱۲ دقیقه بعد، در دقیقه ۳۳، کارت زرد دوم را گرفت و از زمین اخراج شد. در نتیجه، تیم میهمان تمام زمان باقیمانده مسابقه را با یک بازیکن کمتر بازی کرد.
رسانه «Betting.team» بلاروس از رومان کیرنکین سرمربی بارانوویچی که خودش نیز در دوران بازیگری مدافع بوده و ایلیا راشنیا مدافع اسلاویا خواست تا نخستین حضور این بازیکن خارجی در ترکیب اصلی «امال» را ارزیابی کرده و دو خطای منجر به کارتهای او را بررسی کنند.
کیرنکین گفت: اگر از بیرون به موضوع نگاه کنیم، قطعاً زمان کمی برای او وجود داشت تا به شکل مناسبی با تیم هماهنگ شود. ممکن است خواستههای سرمربی تیم قبلیاش یک چیز باشد و خواستههای ساکولینسکی چیز دیگری. در چنین مدت کوتاهی میتوان فلسفه کلی تیم را به صورت سطحی درک کرد، اما اینکه بتوان تمام خواستههای مربی را در زمین اجرا کرد، بسیار دشوار است.
البته این کادر فنی است که تصمیم میگیرد چه کسی در ترکیب اصلی قرار بگیرد. اما من شخصاً چنین ریسکی نمیکردم. یک هفته دیگر به او فرصت میدادم تا در تمرینات و در کنار تیم بیشتر کار کند و شرایطش را ببینم. اما ساکولینسکی ریسک کرد. حالا میتوان گفت که این ریسک جواب نداد.
اما ایلیا راشنیا نظر متفاوتی دارد.
او گفت: به نظرم دو هفته برای یک بازیکن حرفهای و باکیفیت کاملاً کافی است تا با خواستههای کادر فنی آشنا شود و به اصطلاح ارتباط و هماهنگی لازم را با همتیمیهایش پیدا کند. بنابراین حضور او در ترکیب اصلی برای من تعجبآور نبود.
کارت زرد اول؛ خطایی که میشد از آن جلوگیری کرد
کیرنکین درباره این صحنه گفت: بدون شک میشد از این خطا جلوگیری کرد. اصلاً لازم نبود بازیکن حریف را بگیرد، بهخصوص اینکه او در موقعیت تکبهتک با دروازهبان قرار نداشت. از روی صحنه مشخص است که یک مدافع میانی هم میتوانست محمدی را پوشش دهد. ضمن اینکه تا دروازه نیز فاصله زیادی وجود داشت. من همیشه به بازیکنانم میگویم: اگر اشتباه کردی، نباید برای جبران آن بلافاصله مرتکب خطا شوی. همتیمیهایی هستند که میتوانند تو را پوشش دهند.
بنابراین محمدی میتوانست خیلی راحت اجازه دهد بازیکن حریف به حرکتش ادامه دهد. مطمئنم بازیکنان تیم در ادامه میتوانستند او را در نزدیکی محوطه جریمه متوقف کنند و در این صورت محمدی نیز از یک کارت زرد غیرضروری فرار میکرد. حتی اگر هیچ بازیکنی هم برای پوشش وجود نداشت، خود وینگر ممکن بود در ادامه اشتباه کند یا دروازهبان بتواند تیم را نجات دهد. به نظر من بازیکن "امال" در آن لحظه فکر نکرد و مرتکب خطایی غیرقابل توجیه شد.
راشنیا درباره این صحنه گفت: بازیکن ایرانی در آن لحظه به سادگی نتوانست همراه با بازیکن بوراتس در جناح زمین حرکت کند و به همین دلیل مجبور شد خطا کند. اما باید از بازیکن تیم بوسنی هم تمجید کرد؛ او بلافاصله فضای پشت سرش را دید و شروع به حرکت کرد تا خودش را در اختیار همتیمیاش قرار دهد.
کارت زرد دوم و اخراج؛ خطایی که سرنوشت بازی را تغییر داد
محمدی در دقیقه ۳۳ کارت زرد دوم خود را دریافت کرد که در نهایت به اخراج او انجامید.
کیرنکین درباره این خطا گفت: این خطا حتی غیرضروریتر و احمقانهتر از خطای اول بود. این اتفاق به شکل اساسی روی روند بازی تأثیر گذاشت. خوب است که تیم بعد از این اتفاق تسلیم نشد و به مبارزه ادامه داد و دروازهبان نیز چند بار تیم را نجات داد. بازیکن حریف از مرکز زمین باید بیش از ۵۰ متر میدوید. او خودش میتوانست توپ را از دست بدهد، ضمن اینکه بازیکنان زیادی از "امال" میتوانستند او را پوشش دهند.
کیرنکین معتقد است بازیکن ایرانی در آن لحظه دچار یک اشتباه لحظهای شده و شاید حتی فراموش کرده بود که پیش از آن یک کارت زرد دریافت کرده است.
او گفت: چه چیزی معمولاً بازیکنان را به انجام چنین کارهایی وادار میکند؟ آنها در یک صحنه اشتباه میکنند و میخواهند به هر قیمتی اشتباه خود را همان لحظه جبران کنند. با این حال، بازیکن باید فکر کند و بفهمد که نباید از یک مرز مشخص عبور کند. محمدی باید به خاطر میداشت که یک کارت زرد دارد. شاید آن را فراموش کرده بود. بنابراین اگر هم قرار بود خطایی انجام دهد، نباید اینقدر واضح و آشکار خطا میکرد.
همچنین باید از عملکرد بازیکن بوراتس تمجید کرد. اگر او به دویدن ادامه میداد و از محمدی فاصله میگرفت، احتمالاً محمدی کارت زرد نمیگرفت.
اما خرلی از نظر تاکتیکی بسیار هوشمندانه عمل کرد. او دقیقاً به خاطر داشت که محمدی یک کارت زرد دارد. بنابراین خودش را زمین زد و داور را مجبور کرد کارت قرمز را به بازیکن ایرانی نشان دهد.
راشنیا نیز با سرمربی بارانوویچی همنظر بود: وقتی میدانی یک کارت زرد داری، طبیعتاً نباید در مرکز زمین اینطور آشکارا بازیکن حریف را بگیری. در این صحنه بازیکن بوراتس هم خیلی خوب در ضدحمله حرکت میکرد و بازیکن ایرانی تصمیم گرفت او را متوقف کند. فکر میکنم بازیکن ویتبسک تصور میکرد داور به خاطر یک خطای کوچک در مرکز زمین، کارت دیگری نشان نخواهد داد. در حالت ایدهآل، محمدی باید تلاش میکرد خودش را به بازیکن حریف برساند و به شکل دیگری او را متوقف کند؛ ترجیحاً بدون خطا. فرصت برای انجام این کار وجود داشت.
کارشناسان در مجموع عملکرد بازیکن ایرانی را چگونه ارزیابی میکنند؟
کیرنکین گفت: بدون شک تیم، مربیان و مدیران روی او حساب کرده بودند و او تعداد زیادی از افراد را ناامید کرد. چیز دیگری نمیتوان گفت.
اگر این اخراج در یک مسابقه لیگ داخلی اتفاق میافتاد، شاید تأثیر چندان زیادی نداشت و تیم میتوانست در بازیهای بعدی آن را جبران کند. اما مسابقات اروپایی داستان کاملاً متفاوتی دارند. بابت چنین اتفاقی قطعاً او را تشویق نخواهند کرد.
با این حال، هنوز خیلی زود است که بخواهیم درباره خود بازیکن قضاوت کنیم. اگر کارتهای زرد را کنار بگذاریم، در حدود نیم ساعتی که در زمین بود، چندان به چشم نیامد. باید او را در طول چند مسابقه و در یک بازه زمانی طولانیتر دید تا بتوان درباره تواناییهایش قضاوت کرد.
راشنیا در این رابطه گفت: با دیدن تنها یک بازی، یا دقیقتر بگویم، حتی فقط نیم ساعت بازی، ارزیابی یک بازیکن بسیار دشوار است. با این حال، میتوان گفت که شروع کار او بسیار نامنظم و پر از مشکل بود. البته حالا که ما این صحنهها را با آرامش و از روی ویدئو بررسی میکنیم، صحبت کردن بسیار آسان است. اما در زمین فوتبال همه چیز در کسری از ثانیه اتفاق میافتد. کافی است برای لحظهای حواست پرت شود؛ در این صورت بازیکن حریف بلافاصله نیمتنه از تو جلو میافتد.
