قابی غیر از این نیز نباید از حاشیه بازی پرسپولیس و فولاد مخابره می‌شد. وحید امیری که قبل از کیفیت فنی‌اش، اخلاقش زبانزد کسانی است که با او کار کرده‌اند، برای کسب رخصت تا دم نیمکت سرخ‌ها پیش رفت و دیداری را با کریم باقری تازه کرد.
مربی پرسپولیسی‌ها هم برای شاگرد سابقش کم نگذاشت و با آغوش باز پذیرای امیری بود. اگر در آن لحظه از کریم باقری پرسشی انجام می‌دادیم، هرگز پاسخش این نبود که بازنده این بازی با گل دیدنی کسی خواهند شد که در آن لحظه در آغوشش قرار گرفته بود.
وحید امیری که سال‌ها پیراهن پرسپولیس را بر تن داشت و درخششی فراتر از تصور از خود در راه قهرمانی‌های پرسپولیس نشان داده بود، بعد از جدایی از جمع سرخپوشان پایتخت با نظر یحیی گل‌محمدی به فولاد ملحق شد. اما مصدومیتی شدید و بدهنگام گریبانش را گرفت. با این حال او دوران نقاهتش را در تهران و کنار پرسپولیسی‌ها گذراند به امید اینکه یک فصل دیگر پیراهن تیم محبوبش را بر تن کند و سپس فوتبال را برای همیشه بوسیده و کنار بگذارد.
اتفاقی که در نهایت رخ نداد و امیری با چمدانی در دست دوباره به فولاد رفت تا امروز مسبب شکست تیمی شود که سال‌ها قلبا دوستش داشت؛ رازی که باعث شد دروازه پرسپولیس را به شکل زیبایی فرو بریزد اما بابتش خوشحالی نکند.
