ناگفتههایی از شهید چمران
به گزارش افکارنیوز، تهران امروز نوشت: محمد نخستين، از اعضاي ستاد جنگهاي نامنظم خاطرنشان كرد: هنگامي كه امام فرمودند كه نيروهاي مردمي و بسيج به جبهه بروند جمعيت زيادي از ميدان توپخانه تا مسجد امام خميني صف كشيده بودند تا پس از ثبتنام به جبهه اعزام شوند اما متاسفانه به علت كمبود امكانات و ناآگاهي برخي مسئولين به خوبي نشد از اين فرصت بهرهمند شويم. وي بيان كرد: به همراه ۱۴ نفر از دوستانم از تهران به جبهه رفتيم و بعد از اشغال خرمشهر توسط عراق، تعدادي از دوستانم براي مرخصي به تهران آمدند و من به اهواز رفتم و به گروه شهيد چمران پيوستم. از پيش به خاطر اينكه با شهيد چمران آشنايي داشتم با او همراه شدم و از آغاز شكلگيري اين ستاد تا آخر انحلال و احياي آن در سپاه عضو آن بودم. نخستين درباره ايمان شهيد چمران بيان كرد: ايمان شهيد چمران با ديگر رزمندگان تفاوت داشت چرا كه بيشتر رزمندگان اجل را در لوله تفنگ دشمن ميديدند اما او اجل را در قدرت خدايي ميديد. در آن زمان كه شهيد چمران عارفانه سخن ميگفت كسي حتي از عرفان اطلاعي نداشت. وي افزود: نگاهي كه شهيد مصطفي چمران از جنگ داشت با ديگر فرماندهان تفاوت داشت و او مصداق اين شعر عطار است كه ميگويد هفت شهر عشق را عطار گشت/ ما هنوز اندر پي يك كوچهايم.