همدستی مادر و دختر با خواستگار برای قتل پدر خانواده
مادر و دختر ایرانی که با همدستی مهندسی جوان، پدر افغان خانواده را به قتل رسانده بودند در دادگاه مدعی شدند سالها توسط مقتول تحت شکنجه و آزار قرار داشتند. ب
به گزارش افکارنیوز به نقل از شرق، در ابتداي جلسه محاكمه كه صبح ديروز در شعبه ۷۴ دادگاه كيفرياستان تهران برگزار شد بعد از اينكه نماينده دادستان كيفرخواست را خواند از هيات قضات خواست براي حامد متهم رديف اول به اتهام قتل عمد و آتش زدن جسد مقتول و براي مريم و سحر، مادر و دختري كه در جايگاه متهمان رديف دوم قرار گرفته بودند به اتهام معاونت در قتل مجازات قانوني در نظر گرفته شود. سپس اوليايدم مرد افغان در جايگاه حاضر شدند و بدون قيد و شرط اعلام رضايت كردند. اين در حالي بود كه رييس قوهقضاييه به عنوان ولي قهري فرزند صغير مقتول درخواست پرداخت ديه از سوي متهم كرده بود.
در ادامه حامد - مهندس جوان - در جایگاه حاضر شد و گفت: من در دانشگاه با سحر آشنا شدم. هر دو ما مهندسی میخواندیم اما رشتههایمان متفاوت بود. آنقدر به سحر علاقهمند شدم که تصمیم گرفتم با او ازدواج کنم. خانوادهام را راضی کردم به خواستگاری سحر برویم اما وقتی پدرم در خانه سحر متوجه شد پدرش افغان است مخالفت کرد و گفت حاضر نیست دختری را که پدری افغان دارد عروس خانواده کند. هرچه تلاش کردم خانوادهام را راضی کنم فایده نداشت. با این حال به رابطهام با سحر ادامه دادم. در این مدت متوجه شدم سحر خیلی مورد آزار پدرش قرار میگیرد. خیلی وقتها با صورت کبود به دانشگاه میآمد.
متوجه شدم خدارحم - پدر سحر - خیلی اعضای خانوادهاش را اذیت میکند و هر شب آنها را کتک میزند. چون بعد از مخالفت پدر من، خدارحم هم با این ازدواج مخالفت کرده بود از او بیشتر متنفر شدم و تصمیم گرفتم او را که عامل اصلی دوری من و سحر است و دختر موردعلاقهام را اذیت میکند از بین ببرم. متهم به قتل ادامه داد: چند روز قبل از حادثه موضوع را به مریم گفتم و او هم موافقت کرد. طبق نقشه شب حادثه مریم داروی خوابآور به خدا رحم داد و وقتی او خوابش برد من وارد خانه شدم. دوستم امیر را هم برده بودم تا در انتقال جسد کمک کند. وارد خانه شدم و به سمت خدارحم شلیک کردم. قرار بود جسد را با امیر
به ماشین منتقل کنیم که پدرم زنگ زد و گفت ماشین را خیلی فوری لازم دارد. مجبور شدم ماشین را پس بدهم. شب دوباره برگشتم و امیر را که خیلی ترسیده بود به زور به خانه خدارحم کشاندم. بعد با کمک سحر، مریم و امیر جسد را داخل خودرویی که از یکی از دوستانم گرفته بودم گذاشتیم و من و امیر جسد را بیرون بردیم و داخل چاه انداختیم. امیر خیلی ترسید و جلو نیامد و من خودم جسد را آتش زدم. متهم گفت: در آن زمان فقط به رسیدن به سحر فکر میکردم و حالا از کارم خیلی پشیمان هستم.
سپس مریم در جایگاه حاضر شد و گفت: وقتی ازدواج کردم مادر نداشتم و پدرم هم میخواست از شر من خلاص شود. او هیچ ارزشی برای زن قایل نبود. شوهرم خیلی اذیتم میکرد و پدرم میگفت نمیخواهد دوباره من را در خانهاش نگهداری کند. مجبور شدم آن شرایط را تحمل کنم تا اینکه دخترم سحر را باردار شدم. همان موقع بود که فهمیدم شوهرم افغان است. از وقتی این موضوع مشخص شد و از طرفی پدرم گفت حاضر نیست از من نگهداری کند شوهرم خیلی اذیتم میکرد و کتکم میزد. او یک سگ داشت که به من میگفت تو از این سگ برای من بیارزشتر هستی. در این سالها من صاحب سه فرزند شدم که بهجز سحر دو نفر دیگر پسر
بودند. شوهرم پسر بزرگم را وقتی ۱۰ساله بود آنقدر کتک زد که بیحال شد. بعد او را عریان از خانه بیرون انداخت. بعد از آن پسرم دیگر برنگشت و از او خبر نداشتم تا بعد از مرگ پدرش به ما سر زد و فهمیدم به شهرستان رفته و در این مدت کار میکرده است. مریم در ادامه گفت: وقتی حامد به من گفت نقشه قتل شوهرم را کشیده استقبال کردم چون از او متنفر بودم. وقتی داروی خوابآور را به شوهرم دادم پشیمان شدم اما دیگر فایدهای نداشت.
سپس دخترش سحر که او هم مهندسی جوان است در جایگاه حاضر شد. دختر جوان گفت: بعضی افغانها اعتقادی دارند مبنی براینکه اگر بچه اول دختر باشد نحسی و بدبختی در آن خانواده خواهد بود. به همین دلیل هم از وقتی من بهدنیا آمدم پدرم از من متنفر بود. او هیچ وقت من را نوازش نکرد و همیشه آزارم میداد. میگفت تو نحسی و باید بمیری. یکبار آنقدر کتکم زد که تا سه ماه دچار خونریزی شدید بودم و تحت نظر پزشک قرار داشتم. پدرم خیلی خانوادهاش را تحقیر میکرد. روز حادثه هم وقتی مادرم گفت حامد چه پیشنهادی داده به دلیل تنفری که از پدرم داشتم قبول کردم همکاری کنم. حتی در میانه راه مادرم پشیمان
شد اما به او گفتم یادت بیاور چطور شکنجه شدی آن وقت دیگر پشیمان نمیشوی. پدرم مثل انسان با ما رفتار نمیکرد و میگفت شما حیوان هستید، شما کنیز من هستید که نحسی را به زندگیام آوردهاید.
بعد از این دوست امیر در جایگاه حاضر شد. او که پیش از این در دادگاه اطفال محاکمه و به یک سال حبس تعلیقی محکوم شده بود، گفت: من درحال حاضر دانشجو هستم و نمیخواهم دوباره زندگیام دگرگون شود. آن شب هم نمیدانستم ماجرا واقعی است. وقتی اصل موضوع را فهمیدم خواستم فرار کنم اما حامد نگذاشت.
بنا بر اين گزارش بعد از پايان دفاعيات متهمان هيات قضات براي صدور راي دادگاه وارد شور شدند.