جراحی سرنوشتساز چشم قربانی اسیدپاشی
سمیه، زنی که حدود ۱.۵ سال پیش مورد اسیدپاشی شوهر معتادش قرار گرفت، با وجود عمل جراحی روی قرنیه چشمش، برای رفع چسبندگی حاصل از اسیدپاشی، این روزها منتظر نظرنهایی پزشکان در مورد بهبود چشمانش است.
به گزارش افکارنیوز، بامداد اواخر اردیبهشتماه سال گذشته مردم روستای «براتآباد» شهرستان بم با صدای فریادهای «کمک» زنی جوان روبرو شدند که بلند فریاد میزد که «سوختم» و از مردم درخواست آب میکرد، هرچند همسایهها در لحظات اولیه تصور میکردند که این زن ۲۴ساله دچار برقگرفتگی شده اما هنگامی که صورت تخریب شده او و دختر دو و نیم سالهاش را دیدند متوجه شدند که این زن قربانی اسیدپاشی شوهر معتادش شده است.
سمیه مهری در گفتوگو با ایسنا، در مورد آخرین روند درمانش که در حادثه اسیدپاشی دو سال پیش آسیب دیده بود، گفت: روز گذشته به دلیل چسبندگی قرنیه، در بیمارستان فارابی مورد عمل جراحی قرنیه قرار گرفتم.
این زن قربانی اسیدپاشی در حالی که به شدت ابراز نگرانی میکرد که مبادا آرزوی دیدنش، نقش بر آب شود، گفت: قبل از عمل رفع چسبندگی قرنیه، سایه و رنگها را از هم تشخیص میدادم، اما پس از این عمل جراحی، قادر به تشخیص حرکات نیز نیستم و خیلی مستاصل هستم که نکند دیگر نتوانم ببینم.
وی با بیان اینکه پزشکان و متخصصان قرنیه، اعلامکردند که پس از معالجه دقیق میتوانند نظر خود را در مورد این عمل اعلام کنند، گفت: منتظر نظرنهایی پزشکان در مورد بهبود چشمانم هستم.
به گزارش ایسنا، سمیه و دختر دو سالهاش رعنا که در اسید خشم شوهر معتادش سوخته است، این روزها بسیار نگران است، اما کمکهای نوعدوستانه اهدایی مردم ایران تاکنون برای درمان آنان، مرهمی بر زخمهای ناشی از پاشیدن اسید است و امید همچنان در دل خسته سمیه متبلور است، زیرا میداند هموطنانش دعاگوی وی هستند و منتظر جوابنهایی پزشکان میماند.