تبلیغات
کد خبر: ۱۶۶۲۱۷

فرشچیان در فرهنگستان هنر:

" عصر عاشورا " ارادتم به امام حسین(ع) است

استاد محمود فرشچیان ضمن اهدای مجموعه بی‌نظیری از کتاب‌های خود به کتابخانه تخصصی فرهنگستان هنر از خلق جدیدترین آثار خود با موضوع معراج پیامبر اسلام و در آتش رفتن حضرت ابراهیم سخن گفت.

به گزارش افکارنیوزبه نقل از مهر، محمود فرشچیان در حال خلق آثاری با عنوان ۱۴ روایت است که پس از نمایش در موزه سعدآباد، این مجموعه را به آستان قدس رضوی اهدا می‌کند.

یکی از تابلوهای این مجموعه با عنوان " معراج حضرت رسول(ص) " است که وی در این‌باره گفت: مجموعه‌ای شامل ۱۴ تابلو را برای موزه آستان قدس رضوی در دست دارم که چند تابلوی آن به اتمام رسیده و پس از نمایش در موزه سعد آباد به موزه آستان قدس هدیه می‌کنم.

وی افزود: ‌به آتش انداختن حضرت ابراهیم(ع) با منجنیق یکی از این آثار است که داستان بسیار زیبایی دارد که ابتدا فرشته باد می‌آید و می‌گوید آنقدر می‌وزم تا آتش خاموش شود، سپس فرشته باران می‌آید و می‌گوید آنقدر می‌بارم تا آتش خاموش شود و در آخر حضرت جبرئیل(ع) به فرمان پرودگار نازل می‌شود.

این استاد نقاشی تاکید کرد: ‌ تابلوی " ستایش پرودگار " نیز از جمله این آثار است و در حال حاضر تابلوی " معراج حضرت رسول(ص) " را در دست دارم که بسیار پر کار است و در این تابلو آن حضرت را از پشت سر به تصویر می‌آورم.
این هنرمند درباره بهترین اثرش تصریح کرد: علاقه‌ام بیشتر به آثاری است که مردمم آن را دوست داشته باشند. اما از میان آثارم تابلوی " عصر عاشورا " را بسیار دوست دارم و این به دلیل دلبستگی‌ام به حضرت اباعبدالله الحسین(ع) است و واقعه روز عاشورا که همیشه مرا تحت‌تاثیر خود قرار داده است. اگر بخواهم آن را بار دیگر نیز به تصویر بکشم به همین شکل آن را خواهم کشید.

استاد بهترین روز زندگی خود را طراحی ضریح حضرت اباعبدالله الحسین (ع) عنوان و بیان کرد: زندگی راهی است آسان، شاد از آن باید گذشت/ شور بخت است آنکه از این ره هراسان بگذرد... همه عمرم را مدیون الطاف الهی میدانم و بزرگترین لطف خدا و زیباترین روز زندگیام آن روزی بود که طراحی ضریح آقا اباعبدالله الحسین(ع) را به دست گرفتم و با لطف پرودگارم توانستم آن را به پایان ببرم. یکی از ویژگیهای این ضریح آن است که کوچکترین تشابهی با دیگر ضریحها ندارد. تمامی نقوش و طراحیها به یکدیگر ارتباط داشته و چشم را به اسماءالله راهنمایی میکند. اندازههای این ضریح دقیقا به اندازه ضریح فعلی است و ارتفاع آن ۳۶ متر است و تمامی المانهای به کار رفته در آن کاملا ایرانی است و هیچ عنصر خارجی در آن به کار نرفته است و سعی شده تا حسی روحانی را القا کند.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات