علی ضیاء: سوتی زیاد می دهم!
این روزها از آنتن شبکه سوم سیما، راس ساعت هفت صبح در برنامه ای به نام ویتامین ثمی توانید او را ببینید. همان کسی که اجراهای متفاوت و پرانرژی اش باعثشده سفره صبحانه ایرانی ها طعم ویتامین و آن هم از نوع «ث» به خود بگیرد.
به گزارش افکارنیوز،جوانی خلاق و پر از ایده و به همراه آرزوهای خوب و بزرگ که برای آینده اش برنامه های جدی و مهمی دارد. فرصتی دست داد تا با علی ضیاء به گفتگو بنشینیم تا از زیروبم برنامه صبحگاهی شبکه ۳ سیما و مجری آن باخبر شویم.
از چه زمانی احساس کردی، می توانی مقابل دوربین ظاهر شوی؟
هیچ وقت چنین حسی که می توانم جلوی دوربین ظاهر شوم را نداشتم. به نظرم از ابتدا تا همین حالا تنها لطف خدا بوده که توانسته ام در جلو دوربین قرار بگیرم. همیشه حس کردم، باید تمام تلاشم را برای مردم انجام دهم و فرزند مردمم باشم. به قول یک دوست که می گفت کاری کنیم که حداقل مردم از دیدن ما حالشان بد نشود.
به هر حال وقتی برای اولین بار اجرای تلویزیونی را انتخاب کردید، یک جور ریسک بود. چه شد که از رادیو رفتید و اجرا در یک برنامه تلویزیونی را انتخاب کردید؟
آن موقع اصلاً به چنین چیزی فکر نکردم. حقیقتش واقعاً این که موفق می شوم یا نه و یا مردم قبولم می کنند یا نه، اصلاً برام سوال یا دغدغه نبود. به من پیشنهاد دادند و من مدتی به این پیشنهاد فکر کردم و بعد آن را پذیرفتم. آن زمان در رادیو بودم و گفتند همزمان نمی توانی هم در رادیو باشی و هم در تلویزیون! تصمیم خودم را گرفتم و به تلویزیون رفتم. البته به لطف خدا بعد از مدتی دوباره اجازه اجرا در رادیو به من داده شد.
چه کسی اولین بار پیشنهاد اجرا را به شما داد؟
علی زاهدی.
علی زاهدی از تهیه کنندگان شبکه سوم سیما است. شواهد نشان می دهد که دوستان صمیمی هستید. الان هم برنامه ویتامین ۳ را با ایشان دارید. فکر می کنید این برنامه واقعاً چقدر برای مردم ویتامین داشته است؟
واقعیتش این است که کار با علی زاهدی لذت بخش است و دوست دارم همیشه با ایشان کار کنم. ویتامین ۳ برنامه ای بود که آقای زین العابدین، ریاست شبکه با آقای زاهدی در میان گذاشته بودند. من، علی زاهدی و افشین حسین خانی به چند طرح برای زمان های مختلف فکر کردیم. مدیریت شبکه برای یک برنامه صبحگاهی تمایل بیشتری داشتند و ما هم به طور منسجم تر طرح ها را برای برنامه صبح ارائه دادیم. من قبلاً اسم را پیشنهاد داده بودم. گروهی برای این کار تشکیل شد و بعد نظر آقای زاهدی این بود که برنامه را هم من اجرا کنم. این برنامه با این هدف شکل گرفت که اول صبح حال مردم را خوب کند و اصلاً پایه برنامه بر
این بود که به مردم امید و نشاط بدهد. فکر می کنم تا حدودی و بنا بر تلاشی که کردیم؛ موفق شده ایم تا انتخاب صبح مردم برای تماشای تلویزیون، شبکه سوم باشد. بخش زیادی از این نتیجه خوب، لطف مردم و بیننده ها بوده است.
آخرین باری که اسم خود را در اینترنت سرچ کردید، کی بوده است؟
سال نود زمان برنامه نیمروز!(می خندد)
یعنی یک سال است که اسم خود را سرچ نکردید؟
بله. واقعاً آن موقع برایم جالب بود که ببینم اگر اسمم را در سایت های جستجوگر تایپ کنم، چه اتفاقی رخ می دهد.
اگر همین حالا به شما بگویند دیگر نمی توانید در تلویزیون اجرا داشته باشید، سراغ چه کاری می روید؟ آیا هنر دیگری بلد هستید؟
من واقعاً به کار برنامه سازی علاقه دارم(می خندد)
با این احوال فرض کنیم دیگر نتوانید و مجبور باشید از کل صدا و سیما کنار بروید؟
می روم سراغ فوق لیسانسم. من رشته مکانیک خوانده ام و قطعاً درسم را ادامه می دهم. البته الان این برنامه ریزی را انجام داده ام تا همزمان با اجرا، سراغ تحصیل و ادامه تحصیل بروم.
با بازیگری میانه خوبی دارید؟
این فضا را دوست دارم. تجربه ای در کار بازیگری داشته ام. در سال های گذشته تئاتر کار می کردم. واقعاً بازیگری کار خوبی است، ولی به نظرم آدم باید زمانی سراغ این کارها برود که بتواند بهترین باشد. برای فیلم های جشنواره فجر هم پیشنهادهایی داشته ام اما قبول نکردم.
اسامی این کارگردان ها را می توانید بگویید؟
اجازه دهید نگویم. این کارگردان ها دوستان خوبی برای من هستند و واقعاً پیشنهادهای خوبی هم بود، اما احساس کردم الان وقت مناسبی نیست؛ چرا که من به شبکه سه سیما هنوز مدیون هستم و وقتی برنامه روی آنتن دارم، دوست دارم تمام انرژی ام را فعلاً برای «ویتامین ۳» بگذارم.
یعنی «ویتامین ۳» اگر تمام شود، احتمال دارد که شما را به عنوان بازیگر در فیلمی ببینیم؟
آن موقع قطعاً به این پیشنهاد بیشتر فکر می کنم. البته نظر مدیریت شبکه و گروه هم برایم مهم است. حتماً از آنها مشورت می گیرم و بعد انتخاب می کنم.
آخرین سوتی و یا بامزه ترین سوتی که تا به حال داده اید؟
من معمولاً سوتی زیاد میدم(می خندد). یک بار همین چند وقت پیش، زمانی که دیگر پخش سریال «به خاطر مونا» تمام شده بود، ما بازیگرهای این مجموعه تلویزیونی را به برنامه دعوت کردیم. برنامه روی آنتن رفت و ما در حال گفتگو بودیم. انتخاب گفتگو برگشتم و رو به دوربین با شور هیجان خاصی گفتم حتماً این شب ها سریال «به خاطر مونا» را دنبال کنید، سریال خوبی هست؛ شبکه سوم سیما هر شب این سریال را پخش می کند. یک دفعه دیدم همه بازیگران و همکارانم جور دیگری مرا نگاه می کنند. بعد به من رساندند که سوتی داده ام و پخش سریال تمام شده و خلاصه کلی بد شد!
رادیو جوان، گزینه جوان، نیمروز، ماه عسل، ویتامین ۳ … برنامه بعدی شما چیست؟
تاکنون خدا همیشه به من لطف داشته است. پیشنهاد برنامه های دیگر را هم دارم تا سال آینده و تا چنین روزهایی، برای کارهایم کاملاً برنامه ریزی کرده ام. هر چند مسئولان برنامه ها و شبکه باید تمایل به استفاده از من داشته باشند، اما من همان روزها که نیمروز را روی آنتن داشتم، برای این روزها برنامه ریزی کرده بودم. همیشه گفته ام با ایده هایی که هست، قطعاً می توان با ساخت این برنامه ها و به لطف خدا، مخاطبانا شبکه ۳ را بیشتر و بیشتر کرد.
علی ضیا پسری از دیار کاشان که خیلی هم در برنامه هایش از لهجه کاشانی و اصطلاحات شهرش استفاده می کند. کاشان را خیلی دوست دارید؟
بله من عاشق کاشانم! این شهر و مردمانش برایم دوست داشتنی و فوق العاده است. به نظرم آدم ها نباید از هویت خودشان دور شوند. امیدوارم همین صاف و سادگی و بی آلایشی که مخصوص بچه های شهرستان است در من بماند.
چهره خوب، فن بیان و تسلط در گفتگو، لحن و ادبیات مناسب و اطلاعات عمومی بالا ویژگی های یک مجری مقبول و استاندارد است. در کدام یک از این ویژگی های یک مجری خوب، نمره شما بالاست؟ آیا اصلاً نمره قبولی به خودتان می دهید یا نه؟
برای من نظر مردم مهمتر از هر چیز دیگری است. اطلاعات عمومی زیادی دارم، فکر می کنم، می خوانم، می شنوم و تلاش می کنم که بیشتر و بیشتر بدانم. سبک اجرای من یک اجرای ساده است و ممکن است در این سادگی من در مقابل مهمان های برنامه سکوت و صبر کنم تا حرف هایشان را بزنند. اینکه پا به پای مهمان اطلاعات عمومی ام را به رخ بکشم، اصلاً در این نوع از اجراها، جایی ندارد. معمولاً نوع اجراهایم شاد و راحت و بدون بازی با کلمات است. زمانی به رمان های سنگین علاقه داشتم، اما حالا کتاب های طنز می خوانم. کتاب های ابوالقاسم حالت و چرند و پرند دهخدا را تمام کرده ام و اکنون دنبال کتاب های طنز دیگر
هستم. این تغییر نگرش به من کمک کرد تا شادتر اجرا کنم و برنامه هایم نشاط بخش باشند.
نمی ترسید که این شاد بودن و خوش خنده بودن در اجراها، شما را به سمت سبک بازی ببرد و این انگ به شما وارد شود و بگویند علی ضیا مجری سنگینی نیست؟
راستش هنوز به چنین نقدی برخورد نکرده ام. هیچ وقت هم راضی نیستم با یک اجرای اتو کشیده و عصا قورت داده اشک مردم را در بیاورم تا به من بگویند مجری جدی و سنگینی هستم. یا مثلاً اطلاعات عمومی ام را به رخ میهمان برنامه بکشم تا به من نگویند سبک و ساده!
آقای علی ضیا بیشترین و کمترین دستمزدی که برای اجرا گرفتید در کدام برنامه بوده است؟
کمترین آن برای برنامه های اول گزینه جوان بود و بیشترینش هم خوشا شیراز.
آیا فکر می کنید نسل جدید مجری های فعلی ما بتوانند برای نسل بعدی گویندگان و مجری ها معلم خوبی باشند؟
فکر می کنم ما مجری های نسل جدید باید از تجربه دیگران و قدیمی ها کمال استفاده را ببریم تا بتوانیم در آینده مجری های جدیدی تربیت کنیم. همیشه دوست داشتم اجرای بین المللی داشته باشیم؛ مثل سینما و یا موسیقی ایران که تلاش می کند در عرصه های بین المللی نیز به جایگاه واقعی و خوبی برسند. ما مجری های جوان نیز باید کوشش کنیم تا به سطح اجرای بین المللی نزدیک شویم. اما در مورد تربیت شاگرد باید عرض کنم، واقعاً نمی دانم معلم خوبی می شوم یا نه. اعتقاد دارم یک مجری قبل از هر چیز باید اخلاق مدار و مردم دار باشد.
از مجری های جهانی کسی هست که از او تقلید کنید و در حقیقت الگوی شما در اجراها باشد؟
من برنامه های کشورهای دیگر را زیاد تماشا می کنم. یک سری از مجری ها هم هستن که واقعاً خوبند، اما فقط سعی می کنم ببینم، ولی الگوبرداری نکنم. خود ما الگوهای داخلی خوبی داریم. همیشه ما جوان ترها از منوچهر نوذری یاد می کنیم که واقعاً الگوی مناسبی بود. از مجری های جوان تر از فرزاد حسنی و احسان علیخانی را دوست دارم و از آنها می آموزم.
سوال هایم تمام شد. سوال آخر را از خودتان بپرسید.
می پرسم که علی ضیا را چقدر می شناسید؟
خب جواب شما چیست؟
خودم بیست و هفت ساله که دنبالشم. اگر پیدایش کردید، من را هم خبر کنید(می خندد)
پس اگر پیدایش کردیم سلام شما را به او می رسانیم. در آخر اگه بخواهید علی ضیا را معرفی کنید چگونه او را معرفی می کنید؟
من علی ضیا هستم. بیست و هفت ساله. لیسانس مکانیک دارم. اهل کاشانم از یک خانواده چهار نفری. پدر و مادرم را خیلی دوست دارم و همچنین مردم کشورم را. به خودم قول داده ام که همه غصه های آنها را یک تنه پرپر کنم و همه تلاشم را برای آبادانی کشورم انجام دهم. برای خوانندگان هم شادی و نشاط را آرزومندم.
بهترین و بدترین اتفاقی که در سال ۹۱ برای شما رخ داد؟
بهترین اتفاق آمدن پدر و مادرم از کاشان به تهران بود و بدترینش هم بیماری پدرم که واقعاً روزگار سختی بود و لطف خدا همراه ما شد.
مهمترین هدفی که دوست دارید در سال ۹۲ به آن برسید؟
نمی گویم(می خندد). من یک سری هدف دارم که واقعاً نمی توانم بگویم…
سال تحویل کجا هستید؟ برنامه تلویزیونی دارید؟
هر جا باشم، قطعاً در کنار خانواده هستم. در مورد برنامه تلویزیونی هنوز صحبتی نشده.
معمولاً عیدها کجا هستید؟
کاشان بهترین شهر دنیاست. ما معمولاً از شلوغی و آلودگی تهران فرار می کنیم و به کاشان می رویم.
عجیب ترین عیدی که تاکنون گرفته اید؟
من عیدی زیاد نمی گیرم، ولی عجیب ترین عیدی را خواهرم به من هدیه کرد. دقیقاً همان سالی که اتومبیل خریدم، خواهرم برای من یک جا عودی خرید. من عود را گرفتم و آوردم خانه و عود را گذاشتم داخلش و روشن کردم که دیدم خواهرم سریع دوید طرفم که علی این کار را نکن، داخلش پول است. تازه متوجه شدم درون جا عودی که عیدی گرفته بودم مبلغی پول بوده است. البته متاسفانه یک عدد از دو هزار تومانی ها سوخت!
عیدی هم می دهید؟
نه زیاد.
بهترین عیدی به نظر شما چیست؟
من پیشنهاد می کنم امسال یه مقدار از پول هامون را ذخیره کنیم. اینطوری بهتر است.(می خندد)
بهترین خاطره ای که از نوروز دوران کودکی دارید؟
عیدی گرفتن در دوران کودکی برایم از پررنگ ترین خاطره های نوروز است، مخصوصاً از دست پدرم و مادربزرگم که هر سال در کنار ما بود و حالا نیست!
دوست دارید از دست چه کسی عیدی بگیرید؟
هم دوست دارم از دست پدربزرگ مادری ام عیدی بگیرم، متاسفانه ایشان هم به رحمت خدا رفته اند.
در یک جمله با سال ۹۱ خداحافظی و به سال ۹۲ سلام کنید.
با همه سختی هایش، سال ۹۱ من را بزرگ کرد، دم این سال گرم. من در این سال قد کشیدم. سال ۹۲ هم رفیق دیرینه من است و فکر می کنم در این سال اتفاقات خوبی برای ملت ایران رخ بدهد.
حرف آخر
عید همه مبارک