تبعیض جنسیتی در دستمزد، نگرانی زنان آمریکایی
این یک واقعیت جهانی تصدیق شده است که یک زن با یک موقعیت اقتصادی خوب، معمولا یا ازدواج کرده و یا ثروت زیادی را به ارثبرده است
- شاید گمان کنید که زنان میتوانند با استفاده از توانمندیهایشان موقعیت اقتصادی خوبی برای خود فراهم کنند، اما حتی اگر هم بتوانند، باز هم متوسط ثروتی که زنان آمریکایی در طول زندگی خود به دست میآورند، بسیار پایینتر از میزانی است که مردان آمریکایی در طول عمر خود جمع میکند.
این اختلاف در میزان درآمد به عوامل زیادی نسبت داده میشود که از آن جمله میتوان به تعصب خواسته یا ناخواسته کارفرمایان نسبت به جنسیت کارمندان و کارگران خود و همچنین تبعیضهای جنسیتی نهادینه شده در جامعه آمریکا اشاره کرد.
روزنامه گاردین در گزارشی در این باره منتشر کرد: ممکن است جامعه آمریکا هنوز آمادگی لازم را برای ریشه کن کردن این تبعیضات نداشته باشد، اما تعیین قوانین زیربنایی برای جلوگیری از صدمات احتمالی میتواند اولین گام در راستای حل این مشکل باشد.
هماکنون مسوولان نیویورکی در تلاش هستند تا اقداماتی برای از بین بردن این «اختلاف درآمد تبعیض آمیز» بین زنان و مردان آمریکایی انجام دهند، اگرچه انتظار نمیرود نتایج این اقدامات در آینده نزدیک رخ دهند.
طبق گزارشات اداره آمار کار ایالات متحده، متوسط دستمزد یک زن با یک شغل تمام وقت ۸۲ درصد درآمد یک مرد با شرایط مشابه است.
این تبعیض در میزان دستمزد که مدت بسیار زیادی از بقایش میگذرد و از محبوبیت ویژهای در میان کارفرمایان آمریکایی برخوردار است، میتوانست با محیا کردن برخی شرایط از سوی دولت، همانند کاهش ۱۸ درصدی هزینههای اجاره، آب و برق و مواد غذایی برای زنان جبران شود.
این معضل زمانی که متوجه میشویم یک زن تحصیل کرده آمریکایی مبلغی بین ۵۰۰ هزار تا ۲ میلیون دلار از درآمدش را به دلیل تبعیض جنسیتی در پرداخت حقوق از دست میدهد، به مراتب آزار دهندهتر میشود.
شکایت کردن از کارفرمایان ناعادل، پس از تصویب قانون " دستمزد منصفانه " در سال ۲۰۰۹ میلادی در آمریکا، کمی آسانتر شده است، اما این قانون وضعیت شغلی زنان را چندان هم بهبود نمیبخشد، چرا که زنان برای پیگیری حقوق خود از طریق مراجع قانونی، مجبور به مقابله با کارفرمایان خود در یک محیط کاری نا آرام و خشن میشوند. مسوولیت مقابله با این تبعیض جنسیتی نباید تنها بر دوش قربانی گذاشته شود، بلکه افراد مصر بر تداوم این شرایط نیز ملزم هستند بار این مسوولیت را به دوش بکشند.
دکتر «ویرجینیا لی بلانچ» مدیر سابق برنامه پژوهشگران دانشگاه ایندیانا که اخیرا یک پرونده علیه دانشگاه با ادعای پرداخت حقوق ناعادلانه، ایجاد محیط کاری خصمانه و همچنین داشتن رفتار تبعیضآمیز نسبت به وی در زمینه پرداخت دستمزد و چند مورد دیگر تشکیل داده است، میگوید: داشتن حمایت قانونی در جایی که تبعیضهای جنسیتی افزایش مییابد از اهمیت زیادی برخوردار است.
هنگامی که لی بلانچ برای اولین بار متوجه شد مردی که قبلا در سمت او کار میکرده، ۲۴۰ درصد بیشتر از او حقوق میگرفته است(واقعیتی که از طرف دانشگاه رد نشده است) سعی کرد که این موضوع را به صورت داخلی حل و فصل کند؛ اما به گفته او تلاشهایش برای این کار بیهوده بودند و تنها محیط کاری را برای او خصومت آمیز کردند، طوری که او چارهای جز ترک کار و مراجعه به مراجع قانونی برای خود نیافت. ترک کار در جایی که محیط کاری خشن میشود تنها گزینهای است که برای کارمندان زن باقی میماند.
این وضعیت در سایر ایالات آمریکا به مراتب نامناسب تر از نیویورک است و تبعیضهای جنسیتی از این دست موجب کاهش توانمندیهای زنان در اجتماع این کشور شده است.