چه بر سر صادر کننده نمونه کشور آمد؟
پشت پرده تعطیلی پتروشیمی اصفهان
چرا باید شرکتی که افتخار بیش از ۲۰ سال تولید بدون حادثه و با بالاترین بهرهوری را داشته و بارها بعنوان صادرکننده نمونه کشوری معرفی شده و در بازدیدهای مسئولان کشورهای خارجی مورد توجه قرار گرفته است، اکنون به راحتی تعطیل شود؟!
چگونگی خصوصی شدن شرکت های دولتی در صنعت نفت ایران از ابتدا تا کنون با انتقادهای همراه بوده و هست.
عده ای از منتقدان روند " خصوصی سازی " در این صنعت بزرگ، مالکان جدید شرکت های دولتی را نمایندگان واقعی بخش خصوصی نمی دانند و آنها را به فقدان توان مدیریتی لازم و استفاده از ارتباطات دولتی برای تملک شرکت ها متهم می کنند، این فقدان مدیریتی برخی اوقات سبب بروز خسارتهای جبران ناپذیری میشود که برای جبران آن نیاز به سال ها زمان دارد. این اشتباه های مدیریتی و عدم قوانین کافی در زمینه خصوصیسازی، مشکلات مختلفی را برای شرکت ها و کارکنان شرکتهای های واگذار شده بوجود می آورند.
به گزارشافکار نیوز،شرکت پتروشیمی اصفهان که در سال ۱۳۸۷ به عنوان یکی از طرحهای مهم دهه اول انقلاب با سرمایهگذاری حدود ۲۲۴ میلیون دلار و جهت اجرای اصل ۴۴ قانون اساسی واگذار شد نیز در این رهگذر بیبهره نبوده ولی همواره مسئله اصلی و مشکل مهم این شرکت، بعد از خصوصیسازی تأمین خوراک شرکت و نحوه قیمتگذاری آن بوده است، مجتمع ای که قبل از خصوصی شدن برای چند سال متوالی مجتمع نمونه پتروشیمی ایران بوده و در سال های ۱۳۸۹ و ۱۳۸۸ به عنوان صادرکننده نمونه کشور انتخاب شده است.
اختلاف نظر در جبهه پتروشیمی
به گزارش افکار نیوز، به گفته مسئولان پتروشیمی اصفهان تعطیلی شرکت بورسی این پتروشیمی از ۴ تیرماه امسال رخ داده و از آن زمان تاکنون این موضوع به دلایل نامعلومی رسانه ای نشده بود، تا این که با انتشار نامه سرگشاده کارکنان این شرکت ۳۰ میلیارد تومانی به وزیر نفت در رسانه های داخلی و درخواست آنها از رستم قاسمی برای رفع موانع در تولید و فعالیت این داستان به جراید و خبرگزاری های کشید. البته رستم قاسمی به محض دریافت این نامه محسن خحسته مهر معاون خود در امور برنامهریزی و نظارت بر منابع هیدروکربوری را مامور پیگیری و حل این مشکل کرده است.
همزمان با رسانه ای شدن این موضوع عبدالحسین بیات، مدیرعامل شرکت ملی صنایع پتروشیمی در گفت و گو با مهر دلیل اصلی تعطیلی این واحد پتروشیمی را افزایش حجم بدهیها به پالایشگاه نفت اصفهان بابت خرید خوراک مایع اعلام و اظهار داشت: " همزمان با افزایش بدهیها، اختلاف نظر در تعیین قیمت خرید خوراک هم در تعطیلی این مجتمع پتروشیمی تاثیرگذار بوده است "
این اظهار نظر امروز آقای بیات در حالی است که دیروز علیمحمد بساقزاده، مدیر کنترل تولید شرکت ملی صنایع پتروشیمی در گفت و گوی که با ایسنا، با وجود تایید خبر تعطیلی واحد پتروشیمی اصفهان از دلیل آن ابراز بیاطلاعی کرده: تعطیلی این واحد پتروشیمی به دلایل مختلف از جمله اورهال(تعمیرات) بوده است!
جالب این جاست که وی در پاسخ به این سوال خبرنگار که از او پرسیده آیا تعطیلی کامل یک واحد به دلیل تعمیرات طبیعی است، گفته: برای تعمیر برخی از واحدهای پتروشیمی نیاز است که کل واحد تعطیل شود!
پیگیری های خبرنگار افکارنیوز نشان می دهد که هم اکنون مسئولان واحد تعطیل شده پتروشیمی اصفهان به صورت جدی در حال پیگیری امور مربوط به این موضوع هستند، در این رابطه کارکنان پتروشیمی اصفهان با ارسال نامه ای سر گشاده به وزیر نفت خواهان رفع موانع در تولید و فعالیت این شرکت شدند.
سال گذشته شرکت بورسی فرومولبیدن کرمان به دلیل زیان انباشته ۲.۱ میلیارد تومانی ناشی از حضور چینی ها منحل و از فهرست بورس حذف شد که این بار مشکلات داخلی موجب تعطیلی یک شرکت بورسی دیگر به نام پتروشیمی اصفهان شده است.
این شرکت با سرمایه ۳۰ میلیارد تومانی که از ۲۴ بهمن ۷۸ با کشف قیمت ۱۹۵۱ تومانی به جمع شرکتهای بورسی پیوسته، به دلیل مشکلاتی در پرداخت بدهی های خود به پالایشگاه اصفهان و همچنین قیمت خوارک با تعطیلی واحدهای تولید از تیر ماه مواجه شده، در این میان تنها نکته مثبت این است که خوشبختانه نماد معاملاتی دو شرکت پتروشیمی اصفهان و پالایشگاه اصفهان از ۲۰ و ۲۷ تیرماه به دلیل برگزاری مجمع سالانه متوقف است تا حداقل سهامداران این دو شرکت با نوسان شدید و صف فروش سهام روبرو نشوند.
حال سوال این جاست که چرا باید شرکتی(پتروشیمی اصفهان) که افتخار بیش از ۲۰ سال تولید بدون حادثه و با بالاترین بهرهوری را داشته و بارها بعنوان صادرکننده نمونه کشوری معرفی شده و در بازدیدهای مسئولان کشورهای خارجی مورد توجه قرار گرفته است، اکنون با توجه به سیاستهای اعمال شده با مشکلات عدیدهای روبرو گشته و بار گران این سیاستهای نادرست بر دوش کارکنان باشد.
شرایط پیش آمده در حالی است که با توجه به فشارهای خارجی، سایر آروماتیک سازان کشور با توجه به نیاز داخلی به تولید بنزین پرداختند و این شرکت تنها شرکتی بوده که میتوانست احتیاجات بیش از ۲۰۰ شرکت صنایع پایین دستی را برطرف سازد! به نظر می رسد فقدان مدیریتی در این شرکت های تازه خصوصی شده یکی از دلایل اصلی ورشکستگی آنها باشد.
پتروشیمی اصفهان از ظرفیت تولید سالانه ۵۵ هزار تن بنزن، ۷۲ هزار تن تولوئن، ۲۲ هزار تن ارتوزایلین، ۴۴ هزار تن پارازیلین، ۷۵ هزار تن مخلوط زایلین ها و ۴۰ هزار تن انیدریدفتالیک برخوردار است.