«غضنفر» های اقتصاد را بچسبید!
داستان «مارادونا و غضنفر» حالا دیگر به حوزه اقتصاد هم وارد شده است. یک استاد دانشگاه و کارشناس مسائل اقتصادی معتقد است مشکلات کنونی اقتصاد ایران را نه «مارادونا» های مهاجم که بی تدبیری «غضنفر» های وطنی، تهدید میکند و در حقیقت باید برای مقابله با این افراد تدابیری اندیشیده شود.
به گزارش افکارنیوزروزنامه ابتکار نوشت: دکتر محمد خوش چهره استاد اقتصاد دانشگاه تهران گفت: «امروزه در تمامی نظامهای سیاسی فارغ از جهت گیریها و نوع نظامی که بر آنها حاکم است، به لحاظ کارکردی اشتراکاتی وجود دارد. به بیان دیگر معیار ارزیابی توانمندی و کارآمدی هر نظام سیاسی یا اقتصادی در اهداف استراتژیک متجلی میشود که البته اهدافی دیگر در زیرمجموعه آن وجود دارد.» نماینده مجلس هفتم در گفت وگو با فرارو ادامه داد: «این هدف استراتژیک که قطعا باید در اولویت اهداف تمامی نظامهای سیاسی قرار بگیرد، ارتقای سطح رفاه ملی یا اصطلاحا بهبود عمومی سطح
زندگی است.
یعنی کارآمدی هر نظام سیاسی یا اقتصادی و توانایی آن برای بقا و ادامه کار بستگی به این دارد که تا چه میزان توانسته سطح رفاه ملی را در دوره مورد نظر افزایش دهد که نتیجه آن رضایت مندی عمومی میباشد.» وی افزود: «در ادبیات متعارف قطعا منظور از رفاه عمومی بیشتر رفاه مادی میباشد؛ اگرچه در نظام جمهوری اسلامی و آنچه که در قانون اساسی به آن اشاره شده، فراتر از رفاه مادی، تعالی انسانی نیز مدنظر قرار گرفته که این تعالی انسانی به معنای بعد آرامش و افزایش کرامت انسانی میباشد.»
خوش چهره تصریح کرد: «اکنون نرخ رشد اقتصادی ما حتی در خوشبینانه ترین حالت نیز فاصله معناداری با آنچه تعیین شده دارد. یعنی نرخ رشد اقتصادی تعیین شده ۸ درصد میباشد؛ در حالی که اکنون زیر یک درصد است و اظهارنظرات خوش بینانه دولت آن را تا سه درصد بالا میبرد و در این شرایط هم این شکاف ۵ درصدی نگران کننده است. مضافا اینکه اقتصاد کشور اکنون در شرایط رکود تورمی قرار دارد.» وی ادامه داد: «بنابراین افزایش تولید ناخالص ملی باید به عنوان هدف قرار گیرد تا اقدام به رفع موانعی که در سر راه تولید وجود دارد شود که یکی از این موانع، فساد اقتصادی است. چنانکه یکی از اصلی ترین ضعفهای
افزایش تولید، اشکال در سطح عقلانیت و تصمیم گیریهای درست میباشد که زمینه بروز فساد را فراهم میکند.» وی افزود: «یکی دیگر از موانع تولید، تناقضات و بی ثباتی در قوانین و مقرراتی است که دولت و مجلس وضع میکنند.
مانع دیگر واردات بی رویه و قاچاق کالا میباشد. لذا اگر بدون آنکه رفاه و تولید ناخالص ملی را در نظر بگیریم فقط بیاییم به مسئله فساد و مسائل درجه دوم و سوم دیگر بپردازیم، محدودنگری انجام داده ایم.» وی ادامه داد: «یعنی این کار نشان میدهد که ما یک پزشک حاذق نیستیم که ابتدا یک مطالعه بالینی کرده باشیم، دلایل ایجادی بیماری را تشخیص داده و سپس در نسخه ای به مقابله با آن بیماری بپردازیم؛ بلکه بدون آنکه تشخیصی بدهیم تنها یک مسکنی تجویز کرده ایم تا فعلا مریض درد نکشد. اما از دل این تجویز درمان بیرون نمیآید.» وی افزود: «حتی اگر درد شدیدتر شود باید آن مسکن را شدیدتر کرد و
به آرام بخشهای نامتعارف مانند مورفین روی آورد که قطعا چنین معالجه ای را هیچ پزشک حاذقی انجام نمیدهد. لذا برای مقابله با درد فقر و معالجه قطعی آن، پرداخت هرگونه پولی در قالب یارانه یا سهام عدالت به معنای تزریق مسکن میباشد.» خوش چهره گفت: «من با کارشناسانی که مسئله اصلی اقتصاد کشور را مبارزه با فساد اقتصادی میدانند، مخالف هستم؛ ضمن آنکه به فساد حساس میباشم.
اما حرف من این است که به قول معروف مارادونا را ول کنید، غضنفر را بچسبید. ما ابتدا باید مراقب غضنفرهای خودمان باشیم.» وی ادامه داد: «یعنی ما باید قبل از فساد به مدیریت اقتصاد کلان خود بپردازیم. ضعف توانایی و عقلانیت، تصمیمهای متضاد و خود شیفتگی مدیران کلان و تصمیم گیران استراتژیک است که به اقتصاد کشور ضربه میزند.» وی افزود: «لذا خیلی از مشکلات اقتصاد که فساد نیز جزئی از آن است به اشکالات در تصمیم گیری برمی گردد.
اشکالاتي که ناشي از عدم تدبير ميباشد که خود ريشه در عدم درک صحيح از محيط داخلي و شرايط اقتصادي بينالمللي و تناقضات در تصميمات و سياستهاي اقتصادي دارد.اين استاد دانشگاه اظهار کرد: فساد و فرصت طلبي ريشه در عدم درک صحيح مديران تصميم گيرنده دارد که به جاي کمک به فعاليتهاي مولد، با تصميمات خود زمينه ساز فعاليتهاي غيرمولد و سوداگرانه ميشوند.وي ادامه داد: ما شاهد هستيم در نوسانهاي شديد بازارهاي ارز و سکه، بالاترين مقام اجرايي کشور در اظهارنظر خود اشاره ميکند که غفلت کرديم؛ ولي اين غفلت را متوجه نظام بانکي، دستگاههاي امنيتي و غيره ميکند.