بازار بازیهای رایانهای چه زمانی بومی می شود؟
با نگاهی به انبوه بازیهای رایانهای موجود در بازار در مییابیم که قریب به اتفاق این بازیها وارداتی و محصول کشورهای دیگر، خصوصاً کشورهای غربی است که در ساخت هریک از این بازیها اهدافی را دنبال می کنند.
به گزارش افکارنیوز، زندگی در عصر ارتباطات ویژگیها و شرایط خاص خود را دارد تا جایی که استفاده از ابزارهای حاصل از تکنولوژی در این عصر اجتنابناپذیر است، استفاده از رایانه به عنوان سمبل تکنولوژی حتی دنیای کودکان را نیز دستخوش تغییرکرده و در این بین تولیدکنندگان و طراحان بازیهای رایانهای سودهای گزافی را به جیب میزنند و تنها به فکر فروش بیشتر محصولات خود هستند و گویی تنها دغدغهای که ندارند، آسیبهای حاصل از استفاده از این بازیهای رایانهای است.
بازیهای رایانه ای قدمتی نزدیک به ۴۰ سال دارد. با نگاهی به انبوه بازی های موجود در بازار در می یابیم که قریب به اتفاق این بازی ها وارداتی و محصول کشورهای دیگر، خصوصاً کشورهای غربی است که در ساخت هریک از این بازی ها اهدافی را دنبال می کنند.
متأسفانه کشور ما در این زمینه به پیشرفتهای قابل توجهی دست نیافته است. شرکتهایی در این زمینه مشغول فعالیت اند و تولیداتی هم عرضه کرده اند که متأسفانه پاسخ گوی نیازهای نسل امروز جامعه ما نیست و باید برای این امر مهم و حیاتی، توسط مسئولان ذیربط، تدابیری اندیشیده شود.
با همه این اوصاف، ضرورت وجود نهادی تنظیم کننده و ناظر در این بخش احساس میشد که سرانجام در سال ۸۵ بنیاد ملی بازیهای رایانهای تصویب شد که این بنیاد وظیفه هدایت، حمایت و برنامهریزی برای سنین مختلف را در این حوزه دارد اما اینکه این بنیاد در طول هفت سال فعالیتش چه دستاوردی داشته، خود جای سئوال و ابهام دارد؟
کل بودجه و اعتبار هزینه شده برای بنياد ملي بازيهاي رايانهاي چقدر بوده و چگونه هزینه شده است؟ چه تعداد بازی ایرانی روانه بازارهای خارجی شده و تولیدات داخلی کدام بازی در کشور طرفدار دارد؟ نقش بنياد ملي بازيهاي رايانهاي در گسترش و اشاعه تولیدات به اصطلاح فاخر ایرانی چه بوده است؟ و به راستی کدام ارگان یا نهاد رسمی کشور نظارت علمی و اصولی بر روی فعالیتهای بنیاد دارد؟ شرکت در نمایشگاه گیم اسپوی دوبی ۳ سال متوالی با صرف هزینه های میلیاردي برای چه بوده و چرا فقط تولیدکنندگان خاص اجازه حضور در غرفه ایران را داشتند و نتیجه این هزینه ها چه بوده است؟ آیا تقلید و استفاده
غیرمجاز از موتورهای ساخت بازی تولید کشورهای خارجی به عنوان ساخت بازی ایرانی و تولیدمحتوا محسوب می شود؟ آیا وجود مرکز رسانه های دیجیتال در وزارت فرهنگ که همان فعالیتهای بنياد ملي بازيهاي رايانهاي را در راستای همان اهداف برگزار می کند، موازی کاری محسوب نميشود؟؛ اينها از جمله سئوالات و ابهاماتی هستند كه بايد به نحوی شایسته به آنها پاسخ داده شود و انشاءالله در آینده با پیش بینی برنامهای مدون و جامع شاهد سیطره بازار بازیهای رایانهای توسط خارجیها نباشیم.