افکار عمومی آمریکا به طور گسترده با جنگ جدیدی علیه تهران مخالف است. این مسئله باعث خودداری رئیسجمهور آمریکا باید بشود.
زمانی که دولت جرج دبلیو بوش در مارس ۲۰۰۳ به عراق حمله کرد، بر اساس نظرسنجی گالوپ، ۷۲ درصد آمریکاییها از آن جنگ حمایت میکردند.
اگر دونالد ترامپ امروز بخواهد جنگی را با ایران آغاز کند، رئیسجمهور از چنین سطح حمایتی برخوردار نخواهد بود، حتی به نصف آن هم نمیرسد. به بیان دقیقتر، حتی یک چهارم آمریکاییها هم امروز نمیخواهند او با ایران وارد جنگ شود.
نظرسنجی موسسه اساسآراس/دانشگاه مریلند اوایل این ماه از شرکتکنندگان پرسید: «آیا شما با آغاز حمله ایالات متحده به ایران در شرایط کنونی موافق هستید یا مخالف؟» تنها ۲۱ درصد موافق، ۴۹ درصد مخالف و ۳۰ درصد پاسخ «نمیدانم» دادند.
جمهوریخواهان با ۴۰ درصد بیشترین میزان موافقت با جنگ را داشتند، اما ۲۵ درصد از رأیدهندگان جمهوریخواه گفتند با آن مخالفند و ۳۵ درصد پاسخ «نمیدانم» دادند؛ بنابراین حتی در حزب خود ترامپ هم اجماعی وجود ندارد. این نظرها تقسیم شده است. تنها ۶ درصد از دموکراتها در حال حاضر از حمله به تهران حمایت میکنند. ۲۱ درصد از افراد مستقل نیز از مداخله حمایت کردند.
این نظرسنجی که بین ۵ تا ۹ فوریه انجام شد، یک مورد مجزا نیست. نظرسنجی اکونومیست/یوگاو که هفته قبل از آن انجام شد نشان داد که بین ۳۰ ژانویه و ۲ فوریه، ۴۸ درصد آمریکاییها با اقدام نظامی آمریکا در ایران مخالف و ۲۸ درصد موافق بودند.
زمانی که از پاسخدهندگان پرسیده شد آیا با بمباران ایران توسط آمریکا به دلیل رفتارش با معترضان موافق یا مخالفند، این رقم چهار واحد افزایش یافت و به ۵۲ درصد مخالفت رسید، در حالی که ۲۵ درصد موافق و ۲۳ درصد «مطمئن نبودند».
نظرسنجی دانشگاه کوئینیپیاک که دو هفته قبل از نظرسنجی اکونومیست/یوگاو انجام شد نیز پرسید که آیا آمریکا باید برای محافظت از معترضان در ایران مداخله کند. این نظرسنجی یک هفته پس از آن انجام شد که ترامپ گفت اگر ایران معترضان مسالمتآمیز را بکشد، آمریکا «آماده و مسلح» است. بین ۸ و ۱۲ ژانویه، ۷۰ درصد معتقد بودند آمریکا نباید در ایران درگیر شود، ۱۸ درصد از مداخله آمریکا حمایت کردند و ۱۲ درصد «نظری نداشتند».
بیایید حتی به عقبتر برگردیم، پس از آنکه ترامپ در اواخر ژوئن دستور حملات علیه ایران را صادر کرد. دیوید واین در آن زمان در ریسپانسیبل استیتکرافت گزارش داد که «نظرسنجیها چه قبل و چه بلافاصله پس از حملات ترامپ به ایران، مخالفت گستردهای با درگیری آمریکا در جنگ بیجهت اسرائیل نشان داد، حتی در میان پایگاه رأی ترامپ. جالبتوجهتر اینکه، ۸۵ درصد از افراد مورد بررسی در سراسر آمریکا گفتند که نمیخواهند آمریکا با ایران در جنگ باشد، در حالی که طبق نظرسنجی یوگاو که در پی بمباران انجام شد تنها ۵ درصد چنین خواستهای داشتند.»
این اعداد نقطه شروع خوبی برای حمایت از تصمیم ترامپ به جنگ نیستند.
در دهمین سالگرد حمله آمریکا به عراق در سال ۲۰۱۳، بر اساس نظرسنجی گالوپ، ۵۳ درصد آمریکاییها آن جنگ را اشتباه میدانستند. در بیستمین سالگرد آن جنگ، بر اساس نظرسنجی آکسیوس/ایپسوس، ۶۱ درصد آمریکاییها معتقد بودند آمریکا با حمله به عراق تصمیم درستی اتخاذ نکرده است.
دولت بوش یک کارزار تبلیغاتی سنگین را برای جلب حمایت آمریکاییها از دستورکار سیاست خارجی خود به راه انداخت، چیزی که حداقل در ابتدا مؤثر بود. بیش از ۲۰ سال بعد، تشخیص اینکه جنگ عراق اشتباه بوده است، به نوعی به اجماع آمریکایی تبدیل شده است، حتی در رقابتهای مقدماتی ریاستجمهوری حزب جمهوریخواه تنها ۱۳ سال پس از حملهای که توسط یک رئیسجمهور جمهوریخواه رهبری شد.
آیا دونالد ترامپ قصد دارد اشتباه عظیم دیگری را در ایران مرتکب شود؟ همان افرادی که فکر میکردند جنگ عراق ایده خوبی است (و هنوز هم چنین فکر میکنند) او را به این کار تشویق میکنند.
جرج دبلیو بوش در سال ۲۰۰۳ از حمایت قوی برخوردار بود و این حمایت هم در پیامدهای پس از حمله و هم برای محبوبیت خودش فاجعهبار بود. برخلاف تیم بوش، طرفداران فعلی جنگ با ایران در تلاش هستند تا حمایت جمع کنند، اما پیامرسانی آنها برای بمباران ایران، که عمدتاً حول محور محافظت از معترضان ایرانی میچرخید (اگرچه اکنون تا حدودی به برنامه هستهای ایران بازگشته است)، طبق این اعداد نظرسنجی، یک شکست بوده است.
دونالد ترامپ انتخابی دارد: جنگ عراق امروز یکی از احمقانهترین جنگهای تاریخ آمریکا محسوب میشود. آیا رئیسجمهور فعلی آمریکا به دنبال افزایش خطر با ایران است؟
اگر نظرسنجیها نشانهای باشد، بیشتر آمریکاییها چنین نیستند.
تاکنون، ترامپ دست به اقدامی نزده است. حتی زمانی که بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، روز چهارشنبه از کاخ سفید بازدید کرد، رئیسجمهور اصرار داشت که میخواهد به گفتوگو با ایران ادامه دهد. افکار عمومی و محبوبیت خود او همچنان باید برای ترامپ اهمیت داشته باشد. او باید از آنچه روی دیوار نوشته شده آگاه باشد.
