ایتان لاسری نویسنده و کارشناس صهیونیست گفت که رژیم اشغالگر و ترکیه وارد مرحلهای از رقابت استراتژیک فزاینده شدهاند که ممکن است ویژگیهای خاورمیانه را در سالهای آینده شکل دهد. وی اشاره کرد که تنش بین دو طرف به بالاترین سطح خود در دهههای اخیر رسیده است، اما هنوز از سطح رویارویی نظامی مستقیم فاصله دارد.
لاسری در مقالهای که در روزنامه صهیونیستی معاریو منتشر شد، افزود که بحث فزاینده در داخل سرزمینهای اشغالی مبنی بر اینکه «ترکیه، ایران جدید است» منعکسکننده میزان نگرانی فزاینده از رویکردهای استراتژیک آنکارا در اسرائیل است.
به گفته نویسنده، کانونهای تنش بین ترکیه و رژیم صهیونیستی به یک پرونده واحد محدود نمیشود، بلکه در ۸ عرصه اصلی خود را نشان می دهد.
غزه در صدر این کانون ها قرار دارد. دیدگاه دو طرف در مورد آینده غزه متفاوت است. رژیم صهیونیستی برچیدن قدرت نظامی حماس را یک هدف استراتژیک میداند، اما ترکیه ادامه فعالیت این جنبش را به عنوان یک بازیگر مؤثرپس از جنگ، یک منفعت آشکار تلقی میکند.
رجب طیب اردوغان رئیسجمهور ترکیه، حماس را یک سازمان مقاومت می داند و در کنار قطر از این جنبش حمایت کرده و کانالهای ارتباط با آن را حفظ میکند.
سوریه به عنوان دومین کانون تنش بین دو طرف مطرح است. این نویسنده صهیونیست، سوریه را برجستهترین مرکز تنش استراتژیک بین دو طرف می داند و می افزاید که تل آویو با نگرانی به احتمال ایجاد پایگاههای نظامی ترکیه در مرکز و جنوب سوریه و تلاش آنکارا برای محدود کردن آزادی عملیات هوایی تل آویو در این کشور نگاه میکند.
لاسری ابراز داشت که در صحنه لبنان، سخنان اردوغان مبنی بر اینکه «امنیت ترکیه از حلب، دمشق و بیروت آغاز میشود»، منعکس کننده دیدگاه جدیدی است که نقش فزایندهای به آنکارا میدهد. وی معتقد است که هرگونه رویارویی آینده بین رژیم صهیونیستی و حزبالله ممکن است به یک نقطه اصطکاک بیشتر با ترکیه تبدیل شود که به دنبال تثبیت حضور خود به عنوان یک بازیگر منطقهای مؤثر در لبنان است.
این مقاله با اشاره به روابط ترکیه با ایران می نویسد که آنکارا از تلاش رژیم صهیونیستی برای فروپاشی حاکمیت ایران استقبال نمی کند، چرا که از مطرح شدن تمایلات کردی مستقل در داخل ترکیه میترسد.
رقابت دیگر دو طرف در شرق دریای مدیترانه است که با دریا، انرژی و نفوذ ژئوپلیتیک مرتبط است. ترکیه مفهوم «سرزمین آبی» را در این منطقه ترویج میکند که هدف آن گسترش نفوذ دریایی خود در دریای اژه و شرق مدیترانه است، که این امر مستقیماً با منافع یونان و قبرس و به طور غیرمستقیم با منافع رژیم صهیونیستی در تضاد است.
بر اساس این گزارش، آنکارا ائتلاف فزاینده بین تل آویو، یونان و قبرس را یک تهدید ژئوپلیتیکی میداند و همکاری در زمینههای انرژی و گاز و استقرار سامانههای ضد موشکی رژیم صهیونیستی در قبرس را بخشی از سیستمی میداند که هدف آن محدود کردن نفوذ منطقهای آن است.
مسئله ناوگانهای رفع محاصره غزه که با بحران کشتی «ماوی مرمره» در سال ۲۰۱۰ آغاز شد، همچنان یکی از منابع تنش مداوم بین دو طرف است. این نویسنده صهیونیست به «جنگ فرسایشی اقتصادی و دیپلماتیک» بین دو طرف اشاره کرد و گفت که این جنگ شامل تحریم تجاری ترکیه علیه رژیم صهیونیستی و ایجاد کمپینهای بینالمللی ضد صهیونیستی توسط آنکارا و مشارکت آن در پروندههای قضایی بینالمللی و همچنین گفتمان سیاسی تند اردوغان در قبال اشغالگری است.
لاسری همچنین به روند سریع تجهیز ترکیه پرداخت و افزود که آنکارا در حال خرید هواپیماهای جنگنده جدید، توسعه سامانه دفاع هوایی خود و گسترش زیرساختهای دفاعی ملی، و توسعه موشکهای بالستیک دوربرد است.
این نویسنده صهیونیست آمریکا را مهمترین عامل تعادل بین دو طرف دانست و تصریح کرد که واشنگتن رژیم صهیونیستی و ترکیه را شرکای استراتژیک خود میداند و دائماً در تلاش است تا از لغزش روابط به سمت رویارویی مستقیم جلوگیری کند.
لاسری تاکید کرد که محتملترین سناریو در سالهای آینده، جنگ بین رژیم اشغالگر و ترکیه نیست، بلکه بروز «جنگ سرد منطقهای» است که در آن دو کشور بر سر نفوذ، ائتلافها، انرژی، مسیرهای تجاری و رهبری خاورمیانه رقابت میکنند.
