اقتصاد غارت زده به ارثگذاشته شد!
محسن صفایی فراهانی، از فعالان اصلاحطلب و عضو سابق حزب منحلّه مشارکت، اخیراً در بخشی از گفتوگوی خود با خبرگزاری ایلنا اظهار کرده است:
به گزارش افکارنیوز، در پایان هشت ساله دوره احمدینژاد…با توجه به بالاترین درآمد حاصل از فروش نفت ایران در این دوره که معادل یکصد سال گذشته بود(بالغ بر ۷۵۰میلیارد دلار)، اقتصادی بحرانزده و نگرانکننده وغارت زده به ارثگذاشته شد!
او همچنین اظهار کرده است: میراثدولت دهم بدهیهای چند صد هزار میلیارد تومانی و اقتصادی نابسامان برای دولت بعد بود!… متاسفانه اقتصادی مبتنی بر فساد گسترده و کاملا غارتی نصیب کشور شد.
*پس از صفایی فراهانی نیز آقای سیدحسن خمینی در جمع مردم گرگان پیرامون غوطهور بودن جامعه در فساد فرهنگی سخن گفت!
با خوانش صحبتهای صفایی فراهانی اینطور به ذهن متبادر میشود که گویی او در حال اظهار نظر پیرامون اقتصاد کشورهایی جنگزده و ضعیف نظیر سومالی، سودان، اریتره و یا سوریه است!
کسی منکر برخی اشتباهات اقتصادی دولت رئیس جمهور احمدینژاد نیست؛ کما اینکه هیچکس هم نمیتواند منکر اشتباهات اقتصادی دولتهای سازندگی و اصلاحات باشد، اما آیا واقعاً جملات صفایی فراهانی مبنی بر بحران زدگی، مبتنی بر فساد گسترده و غارت زدگی اقتصادی ایران، صحیح و قابل لمس هستند؟!
اقتصادی با مختصات اشاره شده از سوی صفایی فراهانی به این معناست که گمرکاتش برای صادرات و واردات تعطیل باشد و قحطی مواد غذایی و مایحتاج ضروری در آن شیوع یافته باشد.
در اقتصادی که صفایی فراهانی برای ایران امروز تصویر کرده است منطقاً نه باید خبری از بیمه و پسانداز بانکی و حقوق سر ماه باشد و نه از سرمایهگذاریهای خرد و کلان و فعال بودن کارخانهها.
اقتصادی جنگزده که صفات تعریف شده از سوی صفایی فراهانی برای آن صرفاً از سوی یک دشمن غدّار و جرّار خارجی شبیه مغولها قابل اعمال است.
به نظر نمیرسد که برای سخنان صفایی فراهانی نیازی به اقامه دلیل و برهان و بیان آمار باشد اما نکتهای که بیان آن ضروری به نظر میرسد؛ همخوانی این بدگوییها و مفسدنماییها علیه اقتصاد کشور با تئوری «اوکراینیزه کردن ایران» است.
به این معنا که از یک سو قرار است چهرههای یک جریان سیاسی خاص تا آن اندازه علیه اقتصاد و فرهنگ کشور بدگویی و مفسدنمایی کنند که با اینکه مشکل خاصی در معیشت مردم وجود ندارد اما «خیال وجود مشکل حاد» ایجاد شود و از سوی دیگر نیز همین چهرهها با ایما و اشاره به افکار عمومی بگویند که راه حل این مشکلات حادّ(توهمی) در گرو توافق با غرب و آمریکاست که اگر امضا نشود؛ باید مقصر و «مانع اصلی» را برانداخت!
از باب اشاره باید بیان کرد که سعید حجاریان، فعال سیاسی اصلاحطلب که گویا طی دو و نیم سال اخیر به چهرهای اقتصادی بدل شده و از فشار فراوان تحریمها بر گرده مردم! گرفته تا ضرورت آشنا کردن مردم با مفاسد اقتصادی و توجه به مشکلات قشرهای ضعیف جامعه را مورد تأکید قرار میدهد؛ چندی قبل در مصاحبه با یک نشریه داخلی اظهار کرد: مردم برای پاشایی به خیابان آمدند و حمایت کردند. باید برای دیگر خواستهها هم فشار اجتماعی وارد کنند!
و قبل از او نیز احمد پورنجاتی، دیگر فعال اصلاحطلب در مصاحبه با اعتماد گفته بود: امروز نوبت نقشآفرینی بیشتر بدنه اجتماعی اصلاحطلبان است.
و البته شاید قابل اشاره باشد که چهرههای جریان خاص پس از انجام برخی تجمعات در سال گذشته صریحاً اظهار کردند که «نمایش، نمایش پاشایی نبود» و «این تجمع یک تست بود»!
گفتنیست، مقام معظم رهبری، در بخشی از سخنرانی خود در ابتدای سال ۹۳ و در اشاره به توطئه دشمن پیرامون به خیابان کشاندن مردم با بهانه اقتصاد تصریح کردند: افراد مؤثّر در دولت آمریکا و نظام آمریکا این را صریحاً گفتند، گفتند ما تحریمها را بهوجود آوردیم و تشدید کردیم که مردم را ضدّ نظام، بکشانیم به خیابانها؛ این را صریحاً گفتند که تحریم برای این است که انقلاب را ریشهکن کنند و مردم را در مقابل نظام اسلامی قرار بدهند