به گزارش افکارنیوز،

حمیدرضامقدم‌فر، رئیس دفتر نظارت فرهنگی و دانشجویی هیات امنای دانشگاه آزاد اسلامی و مشاور رسانه‌ای فرمانده کل سپاه پاسداران از دوستان نزدیک مرحوم آیت‌الله شاهرودی در سال‌های پس از انقلاب و از همکاران وی در مقاطع مختلف بوده است. او خاطرات زیادی از دوران حیات آیت‌الله هاشمی‌شاهرودی و سیره و منش حیات سیاسی-اجتماعی وی در ذهن دارد که در گفتگو با «فرهیختگان» به بیان جزئیاتی از آن‌ها پرداخته است.

حمیدرضا مقدم‌فر در ابتدای گفت‌وگوی خود آیت‌الله شاهرودی را دارای ویژگی‌های منحصربه‌فرد علمی، فقهی و سیاسی دانست و گفت: «ویژگی‌های شخصیتی به‌ویژه ابعاد علمی و فقهی شخصیت آیت‌الله هاشمی‌شاهرودی باعث شده بود که وی به‌عنوان یک مرجع تقلید، فقیه و عالم برجسته هم در حوزه‌های علمیه داخل و خارج از کشور و هم در میان سیاستمداران و مسئولان کشور شناخته شود. ایشان بین علما معروف به «صدر ثانی» بودند چراکه نزدیکی و شباهت بسیاری به استاد بزرگ خود، شهید صدر داشتند. آیت‌الله هاشمی‌شاهرودی در مباحث مربوط به «خارج فقه و اصول» شاگرد برجسته شهید صدر بودند و از همین رو هم بین علما به‌عنوان فردی شناخته می‌شدند که ذکاوت و برجستگی‌های علمی شهید صدر را تمام و کمال به ارث برده است.»

مقدم‌فر در توضیح ابعاد دیگر شخصیتی رئیس فقید مجمع تشخیص مصلحت نظام به مساله جهاد اشاره کرد و گفت: «از ویژگی‌های دیگر ایشان پرداختن به جهاد در عین مجاهدت‌های علمی و فقهی بود. آیت‌الله شاهرودی با وجود اینکه عالم و فقیه ممتازی بودند هرگز دست از جهاد نکشیدند چراکه در راه اسلام معتقد به جهاد و مبارزه بودند. ایشان در عراق سال‌ها با صدام و ظلم صدامیان جنگیدند، سه تن از برادران‌شان در این راه به شهادت رسیدند و خود ایشان هم اگر به کویت و بعد به ایران هجرت نمی‌کردند حتما جزء شهدای مبارزه با صدام بودند. در ایام مبارزه در عراق، رژیم صدام مدت‌ها به دنبال به شهادت رساندن ایشان بود، لذا مقطع مهمی از عمر ایشان در جنگ و گریز و تلاش مجاهدانه بود. یعنی هم در میدان علم و هم در میدان مبارزه با اهل ظلم و ستم حضور داشتند.»

وی با بیان اینکه علاوه‌بر عراق، آیت‌الله هاشمی‌شاهرودی با علما و مجاهدان بسیاری از کشور‌های اسلامی در ارتباط بودند، اظهار کرد: «ایشان با مبارزان کشور‌های اسلامی منطقه از جمله لبنان ارتباط داشتند و همواره برای کمک به تقویت جریان ضد ظلم و استبداد در منطقه تلاش می‌کردند.»

مشاور رسانه‌ای فرمانده کل سپاه با اشاره به خدمات شایان آیت‌الله هاشمی‌شاهرودی در‌سطوح مختلف در ایران گفت: «ایشان درعرصه اجرایی که ورود کردند هم در شورای نگهبان یک فقیه برجسته از نظر علمی بودند و هم در مجلس خبرگان، چه در اداره مجلس و چه در نقش نایب‌رئیسی، توانمندی‌های خود را نشان دادند و درنهایت هم در ریاست مجمع تشخیص مصلحت نظام، خدمات بزرگی به نظام داشتند. در این بین البته نباید دورانی که ایشان در قوه قضائیه بودند را فراموش کرد، حضور ایشان در قوه قضائیه منشأ خدمات و برکات زیادی بود چنان‌که همیشه به‌عنوان کسی شناخته می‌شدند که نسبت به ساحت و مواضع نظام، انقلاب و آرمان‌های امام حساس بودند. نقش آیت‌الله هاشمی‌شاهرودی در قوه قضائیه بی‌بدیلی و بصیرت‌شان در مقابله با مفاسد و چالش‌ها ستودنی بود؛ از جمله ماجرای فتنه سال ۸۸ و نحوه ورود ایشان به مسأله که قابل توجه بود.»

مقدم‌فر در ادامه با بیان اینکه آیت‌الله شاهرودی باوجود ویژگی‌های علمی، فقاهت و مرجعیت، مطیع ولایت بودند و خود را سرباز مقام معظم رهبری می‌دانستند، افزود: «نکته دیگر مربوط به شخصیت معنوی ایشان است. آیت‌الله هاشمی‌شاهرودی بین اطرافیان و علما معروف بود که توجه ویژه‌ای به افراد و شخصیت‌های صالح خدا داشتند و اگر جایی تفضلی به عبد صالح خدا می‌شد و فیوضاتی داشت حتما آن فرد را می‌دیدند و با آن فرد مجالست می‌کردند. ایشان اهتمام ویژه‌ای به زیارت امامان و امام‌زادگان کشور داشتند و معتقد بودند این کانون‌های فرهنگی و دینی مورد توجه عموم مردم قرار گیرد. علاوه‌بر این‌ها حسینیه آیت‌الله شاهرودی در مشهد مرکزی برای برگزاری مراسم‌های دینی و تجمع جوانان بود و سال‌های سال فعالیت می‌کرد.»

وی شاگردی امام و تسلط بر افکار و ایده‌های رهبر کبیر انقلاب را از دیگر ویژگی‌های آیت‌الله شاهرودی دانست و بیان کرد: «آیت‌الله شاهرودی معروف به واسطه بین آقای صدر و امام خمینی (ره) در دوران حضور در نجف بودند و بعد از آن هم که به ایران آمدند این ارتباطات را حفظ کردند. آیت‌الله شاهرودی امام را استاد و مراد خود می‌دانستند و بعد از اینکه آیت‌الله خامنه‌ای به رهبری رسیدند ارتباط ویژه خود را نیز با ایشان حفظ کردند و همواره ارادت ویژه‌ای به مقام معظم رهبری داشتند و خود را سرباز ولایت می‌دانستند. این درحالی بود که می‌دانیم فق‌ها و مجتهدان به دلیل رسیدن به اجتهاد، گاهی نظرات خاص خود را دارند، ولی معمولا ایشان جایی که نظر حضرت‌آقا را می‌دیدند آن را مقدم بر نظر خود می‌دانستند، در هر زمینه‌ای اعم از فقهی، سیاسی، اجتماعی و... اینچنین بود. برای ایشان فصل‌الخطاب، دیدگاه‌ها و نظرات مقام معظم رهبری بود.»