کشف عملکردمغزباانقضای تاریخ مصرف اعصاب!
مطالعات دانشمندان دانشگاه آیووا یافتههای قبلی مبنی بر این که قوه تسلط بر اعصاب، یک کالای محدود بوده که در اثر استفاده تمام میشود را تایید میکنند.
به گزارش افکار نیوز به نقل از ايسنا ، در صورت تخليه شدن اين استخر، فرد ديگر قادر به تسلط بر اعصاب خود در دفعات بعدي نخواهد بود.
دانشمندان با استفاده از تصاویر fMRI گرفته شده از مغز افراد به هنگام تسلط بر اعصاب این فرایند را توضیح دادند.
به گفته ویلیام هدگاک تصاویر مزبور نشاندهنده بخشی از مغز است که موقعیتی را که در آن تسلط بر اعصاب لازم است، تشخیص میدهد و نشان میدهد چندین پاسخ به این موقعیت وجود دارند و تعدادی از آنها ممکن است خوب نباشند با این حال من عکسالعمل بچهگانه را اجرا خواهم کرد.
محققان معتقدند که از دست دادن فعالیت DLPFC ممکن است به معنای تحلیل رفتن تسلط بر اعصاب و کنترل فرد باشد. فعالیت مداوم ACC بدین معناست که افراد هیچ مشکلی در به رسمیت شناختن یک تنش نداشته و گرچه به تنش و مبارزه ادامه میدهند کوتاه آمدن و تسلیم شدن برای آنها در هر لحظه دشوارتر میشود.
این مطالعه تفکرات قبلی که تسلط بر اعصاب را مانند یک عضله میپنداشتند، اصلاح میکند زیرا تصاویر هدگاک نشان میدهد که این فرایند مانند یک استخر بوده که در اثر استفاده تخلیه شده و سپس در یک محیط با تنش پایینتر یا به دور از تنش دوباره پر میشود.
در این پژوهش دانشمندان نمونههای انسانی را در یک اسکنر MRI بررسی کرده و آنها را مجاب به اجرای دو فعالیت شامل تسلط بر اعصاب کردند. نخستین عمل شامل نادیده گرفتن واژگانی بود که بر روی صفحه رایانه ظاهر میشدند در حالی که عمل دوم حاوی انتخاب گزینههای ترجیحی بود.
یافتههای این پژوهش حاکی از آن است که در عمل دوم تسلط بر اعصاب برای سوژههای انسانی بسیار دشوارتر بود. این فرایند " تخلیه نظارتی "(regulatory depletion) نامیده میشود.
به گفته هدگاک، DLPFC افراد حین فعالیت دوم در فرایند تسلط بر اعصاب کمتر فعال بود و بنابراین غلبه بر پاسخ ترجیحی برای آنها دشوار بود.
این مطالعه گام مهمی در راستای ارائه تعریفی شفافتر از روند تسلط بر اعصاب و پاسخ به این پرسش است که چرا افراد مرتکب اعمالی میشوند که میدانند به مصلحت آنها نیست.
یکی از کاربردهای این امر تبیین برنامههای بهتر در کمک به افرادی است که در تلاش برای پایان دادن به اعتیادهایی همچون اعتیاد به غذا، خرید، مواد مخدر یا الکل است.
تعدادي از درمانهاي كنوني به سوژهها در ترك اعتياد از طريق تمركز بر مرحله تشخيص تنش و تشويق فرد براي اجتناب از موقعيتهاي داراي تنش مزبور كمك ميكنند، براي مثال يك فرد الكلي بايد از مكاني كه در آن الكل سرو ميشود دوري كند. با اين حال هدگاك مدعي است كه تحقيق وي درمانهاي نويني را براي تمركز بر مرحله اجرا در درمان اعتياد و مصرف الكل پيشنهاد ميدهد. يافتههاي وي همچنين به اشخاصي كه به دليل نقص تولد يا ضايعات مغزي از عدم تسلط بر اعصاب خود رنج ميبرند، كمك كند.