به گزارش افکارنیوز ، حجه الاسلام والمسلمین علیرضا توحیدلو؛ 15 حدیث پیرامون ارزش خانه داری بانوان را نقل کرده اند، که در ادامه می خوانید.

۱- هرگاه زنی برای مرتب کردن خانه چیزی را از جایی به جای دیگر ببرد خداوند به او نظر رحمت میکند.. (پیامبر اکرم صلےالله علیه وآله وسلم)

۲- در هربار شیر مکیدن نوزاد خداوند ثواب آزاد کردن یک بنده را به زن میدهد.(پیامبر اکرم صلےالله علیه وآله وسلم)

۳- جهاد زن خوب شوهرداری کردن است.(امام علی علیه السلام)

۴- بهترین زنان زنی است که برای شوهرش خوشبو باشد. (امام صادق علیه السلام)

۵- چند گروه از زنان با حضرت زهرا در قیامت محشور میشوند. یکی از انان زنانی هستند که بر بداخلاقی شوهر خود صبر میکنند.(امام صادق علیه السلام )

۶- هیچ چیز برای زن در شب اول قبر بهتر از رضایت شوهرش نیست.

(امام محمد باقر علیه السلام)

۷- یک لیوان آب دست شوهر دادن بهتر از یک سال نماز شب خواندن و روزه گرفتن است. (پیامبر اکرم صلےالله علیه وآله وسلم)

۸- چون زنی به شوهر خود آب گوارایی دهد خداوند ۶۰ گناه او را میبخشد. (پیامر اکرم صلےالله علیه وآله وسلم)

۹- هیچ زنی نیست که دیگ غذایش را بشوید مگر آنکه خدواند او را از گناهان وخطا ها می شوید.(فاطمه سلام الله علیها)

۱۰- هیچ زنی نیست که هنگام نان پختن عرق کند مگر آنکه خداوند بین او و جهنم هفت خندق قرار دهد. (فاطمه سلام الله علیها)

۱۱- هیچ زنی نیست که لباس ببافد (بدوزد) مگر آنکه خداوند برای هر نخی صد حسنه می نویسد وصد گناه محو می کند. (فاطمه سلام الله علیها)

۱۲- هیچ زنی نیست موی فرزندان خود شانه بزند ولباس آنان را بشوید ، مگر آنکه خداوند برای هر مویی حسنه ای بنویسد و برای هر موی گناهی را پاک کند واو رادر چشم مردم زینت دهد.(فاطمه سلام الله علیها)

۱۳- بهتر وبرتر از همه اینها رضای خدا ورضای مرد از همسرش است .رضای همسر رضای خدا وغضب همسر غضب خدا می باشد. (فاطمه سلام الله علیها)

۱۴- هیچ زنی نیست که با اطاعت همسرش بمیرد مگر آنکه بهشت بر او واجب میشود. (فاطمه سلام الله علیها)

۱۵- هیچ زنى نیست که شوهرش را یکبار آب دهد (یک لیوان) مگر اینکه این رفتار براى او از عبادت یک سال که روزهایش را روزه بگیرد و شبهایش به شب زنده دارى مشغول باشد بهتر است وخداوند در عوض هر بار که شوهرش را آب دهد ، شهرى در بهشت براى او بنا مى کند وشصت گناه از او می آمرزد.(امام صادق علیه السلام)

منبع احادیث:

کتاب وسائل الشیعه ج ۲ ص۳۹