اسکوچیچ برای بازی مقابل بوسنی از سیستم تهاجمی ۱-۲-۴-۳  استفاده کرد؛ او برای پیاده کردن اهدافی که در سر داشت، ابتدا ۲ تا از مدافعان آماده این روزهای فوتبال پرسپولیس و ایران یعنی شجاع خلیل‌زاده و کنعانی‌زادگان را کنار پورعلی‌گنجی که یکی از مدافعان مستحکم و باسابقه فوتبال ایران است، در مرکز خط دفاعی قرار داد تا در خط دفاعی سه مدافع مرکزی داشته باشد. او در کناره‌ها هم با توجه به مهره‌هایی که به اردو دعوت کرده بود، از صادق محرمی و میلاد محمدی به عنوان دو پیستون در ترکیبش بهره می‌برد تا هم در حملات تیمی و هم در پوشش فضای سه مدافع میانی و در فاز دفاعی از توان آنها استفاده کند. اسکوچیچ در ادامه برای کمربند میانی تیمش هم از دو هافبک با خصوصیات دفاعی غالب‌تر یعنی احمد نوراللهی و کاپیتان تیم ملی احسان حاج‌صفی استفاده کرد تا میانه میدانش را به عناصر مستحکم دفاعی بسپارد اما در فاز تهاجمی و قسمت جلویی زمین هم او ترجیح داد قلی‌زاده و وحید امیری را با توجه به ویژگی‌های فردی متفاوتی که دارند (‌یکی تکنیکی و فوق‌العاده خلاق و دیگری بی‌نهایت دونده و فداکار) به عنوان بازیکنان مکمل قرار بدهد. اسکوچیچ در آخر کاوه رضایی را هم به عنوان مهاجم نوک مورد استفاده قرار داد تا به عنوان مهاجم هدف، امید گلزنی تیم ملی به ساق‌های او باشد و در این راه و البته با توجه به حمایتی که دو هافبک تهاجمی تیم یعنی امیری و قلی‌زاده از او می‌کردند زور تیم ملی در خط حمله نیز افزایش پیدا کرده بود. 

اما این استراتژی و شیوه چینش بازیکنان مقابل تیم بوسنی، رابطه مستقیمی با اندیشه‌های اسکوچیچ و همچنین نیاز تیم ملی در بازی‌های حساس پیش‌رو و نیاز مبرمی که به برد داریم، دارد و به همین دلیل اسکوچیچ در بازی مقابل بوسنی سعی کرد از چینش و استراتژی استفاده کند که در بازی مقابل عراق و بحرین باید از آن شیوه استفاده کند. البته فارغ از نتیجه ثبت شده در دیدار مقابل بوسنی (که این شیوه بازی و این چینش بازیکنان جواب داد) نباید فراموش کرد که صرفاً به دلیل جواب گرفتن از این شیوه بازی آن هم در یک بازی دوستانه دلیلی نمی‌شود که در دو بازی سخت پیش‌رو  هم بتوان از این روش بهره لازم را برد، هرچند شرایط تیم ملی متأسفانه به قدری بحرانی است که باید ریسک کرد و با انجام یک بازی تهاجمی به دنبال گل زدن بود، کاری که اسکوچیچ در بازی مقابل بوسنی انجام داد و فعلاً از آن جواب مثبت گرفت. بنابراین با درس‌هایی که این بازی برای او و تیم ملی داشت، باید این احتمال را داد که در این دو بازی سخت مقابل عراق و بحرین تیم ملی را با این روش بازی و تقریباً با همین بازیکنان در داخل میدان ببینیم.