چطور مانند یک قهرمان شنا کنیم؟
بحثهای علمی در زمینه حرکات ورزشی شنا صورت گرفتهاند و تحقیقات مختلف سعی داشتهاند تا حرکتهای شناگران را تجزیه و تحلیل کنند و نگاه علمیتری به آنها داشته باشند.
به گزارش افکارنیوز، تحقیقاتی در زمینه مقایسه حرکات دست و بازوی شناگران در دانشگاه جان هاپکینز انجام شده است. تفاوتهای کوچک در حرکات شناگران باعثمیشود با فاصله زمانی بسیار کم مسابقه را برده یا ببازند، برای مثال در المپیک ۲۰۱۲ لندن رایان لوکتی با تفاوت کم توانست مایکل فلپس را ببرد، اما دلیل این اتفاق چه بود؟
تحقیقات جدیدی که در مجله مهندسی بیومکانیک به چاپ رسید، ممکن است پاسخگوی این سوال باشد، این تحقیقات بیشتر نگاه علمی به حرکات شناگران دارد و به طور خلاصه بیان داشته است که تفاوت این شناگران در بازوها و حرکات دستهای آنها است.
راجات میتال، مهندس مکانیک از دانشگاه جان هاپکینز، مدیر تحقیقاتی در رابطه با سریعترین تکنیک شناست. میتال میگوید: شناگران از دو نوع حرکت بازو در تمرینات و مسابقات شنای خود استفاده میکنند. یکی از آنها حرکت کرال است که در آن شناگر سعی میکند دستها را در آب فرو کند و سپس آنها را بیرون بیاورد و این کار را با تمام قدرت انجام میدهد. این حرکت بسیار انرژی میبرد و حتی شناگران بسیار حرفهای نیز نیاز دارند تا در مسابقات با مسافت طولانی حرکت خود را تغییر دهند.
حرکت دیگر، تکان دادن دست مانند پارو است که در شنای پروانه وجود دارد. این حرکت از سال ۱۹۶۰ رایج شد؛ زمانی که یکی از مربیان برجسته از شناگران خواست تا دستهای خود را مانند پروانهای زیر آب حرکت دهند، در این حرکت از شانهها استفاده میشود و حرکت به سمت جلو را آسانتر میکند.
میتال سعی داشت بر روی این قضیه تحقیق کند که کدام حرکت سریعتر است. برای در پاسخ دادن به این سوال، ابتدا از حرکات شناگران فیلمبرداری شد و از روی آن حرکاتی بر روی کامپیوتر شبیه سازی شدند.
میتال میگوید ما ماهها برای بررسی علمی این حرکات وقت صرف کردیم و به این نتیجه رسیدیم که حرکت کرال بسیار موثرتر است در واقع حرکت پرواز حدود ۲۰ درصد کارایی کمتری دارد. فکر میکنم که این نتایج بحثبرانگیز باشند.
مارشال گولدمن، مربی شنا در بوستون میگوید نتایج این تحقیقات با آنچه مربیان به طور تجربی حس کردهاند همخوانی دارد. از نظر مربیان شنا این قضیه واضح است. امروزه همه مربیان میخواهند که شناگرانشان به نتایج بهتری دست پیدا کنند تا آنها سه شیوه مختلف برای شنا در نظر میگیرند، پیش روی با حرکت شانهها، پیش روی با حرکت میانه بدن، پیش روی با حرکت لگن. بیشتر ورزشکاران از ترکیب این سه شیوه استفاده میکنند. پیش روی با حرکت شانه ها برای چند هزار متر ممکن است، اما پیش روی با حرکات میانه بدن و لگن به ورزشکار این اجازه را میدهد تا قدرت خود را حفظ کند. تحقیقات نشان میدهد که
پیش روی زیاد با شانهها باعثمیشود به آنها آسیب برسد و عمر کاری ورزشکار کم شود. بسیاری از مربیان این نکات را برای تمرین دادن شناگران جوان و مخصوصا زیر ۱۵ سال در نظر میگیرند.
میتال میگوید: هنوز باید تحقیقات بیشتری در این زمینه انجام شود و جنبههای زیادی وجود دارد که میتواند باعث شود یک ورزشکار به مقام قهرمانی برسد. ما امیدواریم که این نتایج باعث شود مربیان از شیوههای علمی تر استفاده کنند . ما تنها به دنبال این نیستیم که نشان دهیم چه شیوه ای بهتر است ، بلکه میخواهیم بگوییم چرا این شیوه بهتر است.