به گزارش افکارنیوز،

روزی که علیرضا بیرانوند به پرسپولیس پیوست خیلی‌ها او را یک استقلالی دوآتیشه می‌دانستند و این حرف‌ها ته‌دل هواداران پرسپولیس را خالی می‌کرد. شاید بزرگ‌ترین نقطه قوتش پرتاب دست‌هایش بود که در زمان حضورش در نفت‌تهران، بارها توانسته بود با این حربه مهاجمان تیمش را با دروازه حریف تک‌به‌تک کند و به‌نوعی پاس گل داده باشد.

اخبار ورزشی- البته که او دو سال قبل از اینکه پرسپولیسی شود، دعوت به اردوی تیم ملی را تجربه کرده و موفق شده بود پیراهن تیم‌ملی را بر تن کند. حتی او برای تیم المپیک ایران هم بازی کرده بود و در کل بازیکن پخته و شناخته شده‌ای بود.

روزی که لباس سرخ را بر تن کرد به هواداران سرخ یک قول داد که خیلی‌ها از کنار آن ساده گذشتند. او گفت آمده‌ام که برای پرسپولیس یکی مثل احمدرضا عابدزاده باشم. قولی که خیلی‌ها داده بودند، اما عمل کردن به آن کار هرکسی نبود. برای پرسپولیس و هوادارانش خیلی سخت کسی عابدزاده می‌شد ولی ظاهرا علیرضا بیرانوند آمده بود که این غیرممکن را ممکن کند و البته این کار را هم کرد.

پرسپولیس از سال ۹۵ که بیرانوند پرسپولیسی شد در درون دروازه رنگ‌وبوی آرامش را تجربه کرد و با او حتی تا فینال آسیا هم پیش رفت؛ با اینکه چند‌بار با هواداران به‌مشکل خورده بود، تبدیل به یکی از دوست‌داشتنی‌ترین‌ها شد.