مدافع استقلال که در بازی قبلی ایران برابر بلژیک در ترکیب اصلی قرار داشت و بین دو نیمه تعویض شده بود، این بار مسیر متفاوتی را تجربه کرد. او در شروع نیمه دوم بازی با مصر، به جای محمدحسین کنعانیزادگان وارد زمین شد تا مأموریت تازهای در ساختار دفاعی ایران بر عهده بگیرد.
ورود حردانی در حالی رقم خورد که نیمه اول با تساوی یک بر یک تمام شده بود و مصر در بخشهایی از بازی، بهویژه از سمت چپ خط حمله خود، فشار قابل توجهی روی دفاع ایران وارد میکرد.
محمود ترزگه در نیمه اول یکی از فعالترین بازیکنان مصر در این منطقه بود و بارها با حرکت از جناح چپ، دفاع ایران را تحت فشار گذاشت. او تهدید دائمی مصر از سمت چپ بود و خط دفاع ایران را آزار داد.
ترزگه در نیمه اول هم با حرکت از چپ و تلاش برای ورود به داخل، یکی از مسیرهای اصلی حملات مصر بود و همین مسئله مسئولیت مدافع استقلال را سنگینتر میکرد.
شرایط بعد از شروع نیمه دوم حتی دشوارتر هم شد. مصر در آغاز نیمه دوم عمر مرموش و مروان عطیه را وارد زمین کرد و کمی بعد هم زیزو جای محمد صلاح را گرفت. با این تغییرات، تیم حسام حسن همزمان چند بازیکن هجومی مهم خود را در زمین داشت و فشار روی خط دفاعی ایران بیشتر شد.
حردانی در چنین موقعیتی باید هم مراقب نفوذهای ترزگه از چپ باشد و هم در پوشش فضاهای پشت سر رامین رضاییان دقت کند. رضاییان در این بازی با گل نیمه اول، دوباره نقش هجومی پررنگی برای ایران داشت، اما همین حضور رو به جلو باعث میشود پشت سمت راست تیم ملی به مراقبت بیشتری نیاز داشته باشد.