محسن مهدیان طی یادداشتی نوشت:
راهپیمایی اعجاببرانگیز مردم ایران تکرار شد که امتداد همان انسجام دفاع ۱۲روزه بود. این راهپیمایی نشان داد این تلقی که جنگ باعث انسجام شد، اشتباه از آب دربیاید. بلکه وحدت درونی این ملت عواملی فراتر از جنگ و اغتشاش دارد.
وحدت این مردم ایمانی است. دل این مردم توحیدی است. هدایت دلها جای دیگری است. خب چه کنیم که دشمن نمیفهمد و نمیتواند بفهمد!؟ این ایمان مردم است که اجازه نمیدهد نسخههای غیرایمانی و غیردینی برایش مؤثر افتد.
دوم اینکه این وحدت همراه با آگاهی و بصیرت بود؛ شناخت از اینکه این جریانها دلسوز این خاک و این مردم نیستند. دیگر گذشت زمان فتنهها و غبارهایی که روی حق و باطل مینشیند و اجازه نمیدهد درست و غلط تشخیص داده شود؛ مردم میفهمند.
روشن است که ایندو معیار با جنگ ۱۲روزه ایجاد نشده است که بخواهد با گذشت زمان کمرنگ شود. جنگ ۱۲روزه تنها جلوه این انسجام بوده است.
اما این راهپیمایی از انسجام جنگ ۱۲روزه نیز قیمتیتر است. چرا؟ چون انسجام تبدیل به اراده شده است؛ دستگاه محاسباتی مردم را شکل داده است که حاضرند برایش هزینه دهند. مردم ما به مشکلات اقتصادی واقفند و از کم و کسریها رنج میبرند ولی برای این خاک و دینشان هزینه میدهند؛ این یعنی وحدت بهمثابه دستگاه محاسباتی و اراده. حتی با تهدیدات گزاف ترامپ و عملیاتهای تروریستی روزهای گذشته ترس به دل راه ندادند. اینجاست که وقتی ارادهای در ابعاد ملی محقق میشود، فراتر از انسجام خود را نشان میدهد. این را قدر بدانیم.
مسئولان هم بدانند این حضور چشمنواز و تاریخی به معنی گذشت مردم از کم و کسریها نیست. اتفاقا باید دهها برابر بیشتر تلاش کنند تا حق این مردم ادا شود که البته الحق نمیشود و نخواهد شد.
