حدود۴۰روز از حمله وحشیانه امریکا و اسراییل به خاک کشورمان میگذرد؛ در این مدت و قبل از آن شاهد دروغ های بسیاری از سوی رئیس جمهور متوحش امریکا بودیم؛ او که ابتدا می گفت برای کمک به مردم ایران می آید اخیراً به کرات تکرار کرد که میخواهد ایران را به عصر حجر برگرداند.
دونالد ترامپ نیز در تازهترین موضعگیری خود بار دیگر ادبیاتی تهدیدآمیز به کار برده و گفته است در صورت ادامه شرایط موجود، ایران را به «جهنم» تبدیل خواهد کرد.
در راستای حملات وحشیانه امریکا و اسراییل به زیرساخت ها و منازل مسکونی کشورمان، اسیب هایی به بسیاری از بخش ها وارد شده است؛ ترامپ در راستای ارسال کمک هایش به مردم ایران در این ۴۰ روز، مهدکودک؛ مدارس، دانشگاه ها، بیمارستان ها، درمانگاه ها، شرکت های دارویی، ورزشگاه، مساجد، حسینیه، بازار، فرودگاه، کلانتری ها، پالایشگاه ها، کارخانجات فولادی،پست های برق و گاز، اب شیرین کن، منازل مسکونی و رستوران و .... را بمباران کرد.
در تازهترین حملات که امروز گزارشهایی از آن منتشر شده، خطوط راهآهن و برخی پلهای ارتباطی در نقاطی از کشور هدف بمباران قرار گرفته و آسیبهایی دیدهاند؛ زیرساختهایی که نقش مهمی در جابهجایی کالا، حملونقل مسافر و اتصال مسیرهای اقتصادی کشور دارند.
بمب های ترامپ درحالی این روزها کودکان و مردم بی گناه را به شهادت رسانده و خانه های مردم را ویران کرده است که او با وقاحت تمام می گوید مردم ایران از بمباران خوشحال می شوند و می گویند به ما بمب بزنید!
خطاب به ترامپ متوحش و دروغگو باید گفت که اشتباه نکن، مردم ایران از بمب های امریکایی خوشحال نمی شوند و نترسیدن را با خوشحال شدن اشتباه نگیر.
مردم ایران نشان دادند که از بمباران ترسی ندارند و گواه این موضوع هم همان صحنه معروفی است که در راهپیمایی روز قدس، خیابان های اطراف خیابان انقلاب بمباران شد ولی مردم با وجود رویت دود و صدای انفجار با قدم های استوار به راه خود ادامه دادند و امروز در ادامه ارسال کمک هایش به مردم ایران، پل های ارتباطی و خطوط ریلی شهرهای مختلف را بمباران کرد! او با وقاحت تمام دیروز اعلام کرده بود که میخاستم نفت ایران را بگیرم و از مردم ایران مراقبت کنم!
مچکریم اقای ترامپ مردم ایران ابداً نیازی به مراقبت شما ندارند. جنایات جنگی که شما در ایران انجام میدهید به قدری است که وقاحت و دروغ هایتان حال تمام مردم ایران را بهم میزند.
تجربه تاریخی ایران نشان داده است که این سرزمین بارها با بحرانهای سنگین روبهرو شده اما هر بار توانسته خود را بازسازی کند. زیرساختها ممکن است آسیب ببینند، اما همانطور که در سالهای گذشته بارها تجربه شده، روند بازسازی آنها نیز متوقف نمیماند.
آنچه مسیر آینده را تعیین میکند نه حجم تخریبها، بلکه اراده مردمی است که در سختترین شرایط هم تلاش میکنند چرخ زندگی و اقتصاد کشور از حرکت نایستد.
