آمار شگفت‌انگیز فوتبال ایران: تنها ۱۱ نفر به قله رسیدند

در کنار اسطوره‌هایی مانند «آلفردو دی‌استفانو»، «جورج بست»، «اریک کانتونا»، «ژرژ وه‌آ‌»، «رایان گیگز» و ... که هرگز شانس بازی در جام جهانی را پیدا نکردند، ما هم بازیکنان بزرگ و خاطره‌انگیزی داریم که این بخت را از دست دادند. از «پرویز قلیچ‌خانی» و «حسین کلانی» و «همایون بهزادی» و «حمید علیدوستی» و «محمد پنجعلی» گرفته تا «فرشاد پیوس» و «فرهاد مجیدی» و «مهدی رحمتی» و ... آن‌ها دستاوردهای فردی و تیمی ارزشمندی داشتند اما در جام جهانی بازی نکردند.

از میان میلیون‌ها جوان و نوجوان ایرانی که در طول ۶۰ سال گذشته با رویای جام جهانی فوتبال را شروع کرده‌اند، حدود ۱۵۰ نفر موفق شده‌اند در لیست نهایی قرار بگیرند و به این آوردگاه بزرگ بروند، فقط تعداد کمی از آنها فرصت بازی به دست آورده و تنها ۱۱ نفر یک لذت بزرگ را چشیده‌اند. لذت بی‌همتای گلزنی در جام جهانی. به این لیست کوتاه نگاه کنید: ایرج دانایی‌فر مقابل اسکاتلند، حسن روشن مقابل پرو (جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتین)، حمید استیلی و مهدی مهدوی‌کیا در برابر آمریکا (جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه)، یحیی گل‌محمدی برابر مکزیک، سهراب بختیاری‌زاده در برابر آنگولا (جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان)، رضا قوچان‌نژاد برابر بوسنی (جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل)، کریم انصاری‌فرد مقابل پرتغال (جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه)، مهدی طارمی (۲ بار مقابل انگلیس)، روزبه چشمی و رامین رضاییان برابر ولز (جام جهانی ۲۰۲۲ قطر) ... همین!

کسی آماری ندارد که این بازیکنان در خلوت، چند بار ویدیوی لحظه گلزنی‌شان را دیده‌اند، چند بار مردم در خیابان با یادآوری گلزنی‌شان در جام جهانی آن‌ها را تحسین کرده‌اند یا تا چند سال در مورد گل‌ آن‌ها نوشته و گفته خواهد شد. این گل‌ها مثل یک قلم جادویی هستند که می‌توانند تا اندازه زیادی فرصت‌های از دست رفته یا گل به خودی‌ها را به پستوی ذهن بفرستند و اسم بازیکن مثل خطوط میخی روی دیوارهای تخت جمشید، در دل تاریخ فوتبال جاودانه حک شود.

بعید است بشود پسر بچه عاشق فوتبالی را پیدا کرد که یک بار قبل از خواب، رویای گلزنی برای ایران در جام جهانی را تجربه نکرده باشد، این فرصتی است که حالا بازیکنان اعزامی به جام جهانی ۲۰۲۶ حتماً به آن فکر می‌کنند. تجربه‌های گذشته نشان داده که اتفاقاً مدافعان بیشتر گل زده‌اند، یعنی درِ این باغ بهشتی به روی هیچکس بسته نیست و ُهمای سعادت ممکن است روی دوش هر کدام از بازیکنان بنشیند.

گل زدن – درست مثل گل خوردن- محصول کار یک تیم است اما در نهایت نام یک نفر به عنوان زننده گل ثبت می‌شود. آرزو کنیم در جام جهانی ۲۰۲۶ لیست گلزنان ایران بالابلندتر شود.