در تازهترین ابتکار عملیات روانی-رسانهای کاخ سفید، «مارکو روبیو» وزیر خارجه ایالات متحده ادعاهایی را به این امید مطرح کرده تا بتواند زمینهساز شکلگیری یک اجماع بینالمللی علیه ایران برای طرح پروندهی حقوقی در شورای امنیت و نهادهای بینالمللی در خصوص تنگه هرمز گردد.
روبیو با طرح گزارههایی برای تحریک احساسات جهانی پیرامون دریانوردان غیرنظامی گرفتار تلاش میکند تا بستن تنگه هرمز توسط ایران را نه یک اقدام بازدارنده در برابر تجاوز، بلکه یک «اقدام مجرمانه» با پیامدهای «ویرانگر» معرفی کند.
آنچه روبیو و تیم او در ذهن دارند، یک «معکوسسازی دقیق نقش متجاوز و قربانی» است.
اشاره به پنج مورد لازم است:
یک: تنگه هرمز به دلیل حمله نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران بسته شده است. این موضوع واکنش قانونی ایران در چارچوب دفاع مشروع (ماده ۵۱ منشور ملل متحد) بود، نه یک اقدام یکجانبه و بدون علت.
دو: آمریکا در دو ماه گذشته نه تنها اقدامی برای حل وضعیت دریانوردان نکرده، بلکه با تشدید تجاوزات خود و اعمال محاصره دریایی، شرایط را برای تردد ایمن غیرممکن ساخته است.
سه: تمام عملیاتهای نظامی پیشین آمریکا در عراق، افغانستان، و یمن نیز با استفاده از «پوشش بشردوستانه» انجام شده بودند اما در نهایت به کشته شدن دهها هزار غیرنظامی منجر شدند.
چهار: واقعیت ماجرا اینگونه است که آمریکا با حمله به ایران و ایجاد بحران در تنگه هرمز، شهروندان ۸۷ کشور را در معرض خطر قرار داده است. این یک جنایت بینالمللی است، نه یک اقدام بشردوستانه.
پنج: اگر آمریکا واقعاً میخواهد به دریانوردان کمک کند، باید فوراً حملات به ایران را متوقف و نیروهای نظامی خود را از منطقه خارج نماید. ماندن ناوهای جنگی در خلیج فارس، خود بزرگترین مانع برای تردد ایمن دریانوردان است.
