در مناطقی که در حوزه استحفاظی ارتش قرار داشت، اقداماتی را پیشبینی کرده بودیم. حتی برای اولین بار، شاید در رسانهها منتشر شود، برای فرودگاههای متروکه پیشبینیهایی داشتیم. به عنوان مثال، ترتیبی داده بودیم که این فرودگاهها قابل استفاده برای دشمن نباشد؛ مثلاً زمینهای مخالف در این فرودگاهها شخم زده شد. در برخی از این فرودگاهها که مسئولیت امنیتشان با ارتش جمهوری اسلامی ایران بود، یگانهایی را آموزش داده و تجهیز کرده بودیم؛ آنها مجهز به خودرو، موتورسیکلت و تسلیحات دوشپرتاب بودند و ما در یک آمادگی صد در صدی به سر میبردیم.
در عملیات نفوذ در شانزدهم فروردین، آمریکاییها با عملیات جنگ الکترونیک و موارد مشابه، تلاش کرده بودند برخی از رادارهای ما را از کار بیندازند تا این نفوذ صورت گیرد. برغم استفاده از تجهیزات جنگ الکترونیک بسیار پیشرفته توسط آمریکاییها، ما متوجه این اقدام شدیم. یگان ما در اصفهان که آمادگی لازم را داشت، با فرماندهی شهید سرتیپ دوم مسعود زارع، فرمانده دانشکده پدافند نیروی زمینی ارتش در اصفهان، به همراه گروهی، سریعاً در ساعات اولیه بامداد به منطقه اعزام شدند.
هنگامی که هواپیمای آمریکایی در حال فرود بر روی آن فرودگاه متروکه بود، شهید زارع موفق شد با اولین شلیک سلاح دوشپرتاب، موتور یکی از هواپیماهای C-۱۳۰ آمریکایی را مورد اصابت قرار دهد. این هواپیما مجبور به فرود اضطراری شد. هواپیمای دیگری نیز برای خارج کردن نیروها اعزام شد، چرا که عملیات با شکست مواجه شده بود. آمریکاییها تلاش کردند نیروهای خود را بلافاصله از منطقه با هواپیمای دیگری خارج کنند و باقیمانده تجهیزاتشان، از جمله بالگردها و هواپیمایی که مورد اصابت قرار گرفته بود را بر روی زمین بمباران کنند تا اسنادی به دست نیروهای ما نیفتد.
