از سال 2022 تا آوریل 2026، حدود 12 نفر نفر از متخصصین آمریکایی که با پروژههای حساس امنیتی همکاری داشتند، یا به قتل رسیدند، یا ناپدید شدند یا با وجود سلامتی جسمی، به دلایل نامعلوم جان خود را از دست دادهاند.
این مرگها که مربوط به زیرمجموعههای وزارت انرژی، پنتاگون و ناسا بود، سروصدای زیادی در افکار عمومی مردم ایجاد کرد. بهطوریکه در تاریخ ۲۰ آوریل ۲۰۲۶، کمیته نظارت و تحول دولت در مجلس نمایندگان به ریاست جیمز کامر، رسماً از وزارت انرژی، وزارت جنگ،FBI و ناسا درخواست گزارش فوری کرد و اعلام داشت که این موضوع دیگر یک «تئوری توطئه» نیست، بلکه یک «تهدید بالقوه امنیت ملی است.»
برای آنکه بدانیم این افراد چه نقشی داشتند و آیا ارتباطی میان آنها وجود دارد، لازم است ابتدا جایگاه، تخصص و نحوه فوت این 10 نفر، موردبررسی قرار گیرد.
1. فرانک مایوالد
فرانک مردی 61 ساله بود که 2024 درگذشت و علت آن هنوز مشخص نیست. او یکی دیگر از محققان ارشد ناسا بود که در حوزههای «ابزارآلات فضایی» و «طیفسنجیهای جرمی» تخصص داشت. پروژههایی مهمی که مایوالد بر روی آن مشغول کار بود، در موضوعات حساس نظامی کاربرد داشت، در جدول زیر، 5 حوزه اصلی فعالیت فرانک قابل مشاهده است.
یکی از پروژههای کلیدی فرانک، «تشخیص حیات بیگانه» نام داشت که فناوری آن با استفاده از «طیفسنجی فروسرخ و جرمی» مستقیماً در نظارت بر پیمانهای تسلیحاتی، شناسایی تأسیسات هستهای از راه دور و جاسوسی علمی کاربرد دارد. او همچنین همکاری با بخشهای «آزمایشگاه تحقیقاتی نیروی هوایی ارتش آمریکا» (AFRL) و «برنامههای فضایی محرمانه» را در کارنامه خود دارد.
2. مونیکا ژاسینتو رضا
مونیکا رضا، زنی 60 ساله بود که ژوئن 2025 بهیکباره ناپدید شد. او مدیر گروه «پردازش مواد» در ناسا بود. پیشازاین نیز در پروژه «موتورهای موشک» فعالیت میکرد و با شرکت بوئینگ نیز همکاری داشت. مونیکا از پیشگامان عرصه متالوژی بود و در سال 1990 اختراعی مهم به نام «موندالوی» را به نام خود ثبت کرد. موندالوی آلیاژی بر پایه نیکل است که در احتراقهای شدید و فشار بالا، مشتعل نمیشود، استحکام خود را حفظ میکند و همزمان، وزن قطعات را کاهش میدهد.این آلیاژ مهم، در قطعات «موشکهای بالستیک، موشکهای قارهپیما، فضاپیماهای نظامی و موتورهای جت» کاربرد دارد؛ بهطوریکه میتوان حدود «12 قطعه حساس از موشکهای برد بلند» را، با این آلیاژ ساخت.بودجه این پروژه توسط آزمایشگاه نیروی هوایی آمریکا تأمین میشد و ژنرال ویلیام مککاسلند بهعنوان ناظر این پروژه حضور داشت که او هم جزو یکی از قربانیان است.
فناوری اختراع مونیکا برای برتری نیروی هوایی آمریکا حیاتی بود، زیرا:1. امکان ساخت موتورهای موشکی قدرتمندتر با وزن کمتر را فراهم میکرد.2. شکاف فنی آمریکا در مقابل رقبایی مانند روسیه و چین که قبلاً روی احتراق غنی از اکسیژن کار میکردند را، پر میکرد.3. کاربرد مستقیم در موشکهای بالستیک قارهپیما، سلاحهای هایپرسونیک و فضاپیماهای نظامی داشت.
3. مایکل دیوید هیکس
مایکل هیکس، مردی 59 ساله بود که از سال 1998 تا 2022 بهعنوان محقق در «آزمایشگاه پیشرانهای جت ناسا» فعالیت میکرد. اگرچه بیش از 2 سال از مرگ او میگذرد، اما هنوز علت آن مشخص نشده. هیکس دانشمندی برجسته در حوزه فیزیک «دنبالهدارها و سیارکها» بود و بر پروژههای مهمی همچون آزمایش سیستمهای «پیشرانش و ناوبری مستقل» در ناسا فعالیت میکرد. او ارتباط نزدیکی با دو نفر دیگر از قربانیان داشت که در ادامه معرفی میشود.
4. ملیسا کاسیاس
ملیسا زنی 53 ساله بود که در ژوئن 2025 ناپدید شد و جسد او در می 2026 پیدا گردید. اما هنوز علت مرگش مشخص نشده است. او در «آزمایشگاه ملی لوس آلاموس» مشغول به کار بود. لوس آلاموس یک تأسیسات فوقمحرمانه فدرال است که یکی از مسئولیتهای اصلی آن، تحقیقات پیشرفته هستهای و همکاری نزدیک با پایگاه نیروی هوایی کرتلند را شامل میشود.
کاسیاس در این آزمایشگاه در بخش اداری مشغول به کار بود؛ اما بااینحال «گواهی امنیتی» برای او صادر شده و به گفته برخی منابع، این گواهی اندکی پیش از ناپدید شدنش، لغو شده بود. در چنین سازمانی، کارمند بخش اداری، به برنامههای طبقهبندیشده سازمان، رفتوآمدها و ملاقاتها دسترسی دارد. اگرچه او مانند موارد پیشین، دانش علمی و تحقیقاتی نداشت، اما بر پروژهها واقف بود.
نکته مهم ماجرا ازاینقرار است: زمانی که جسد او پیدا شد، یک اسلحه کمری کنارش قرار داشت که برای خودش نبود و حافظه تلفن همراه و حافظه ابری در فضای نت، کاملاً پاک شده بود.
5. آنتونی چاوز
چاوز مردی حدودا 78 ساله بود که در می 2025 مفقود شد و هنوز پیدا نشده است. او مانند کاسیاس در آزمایشگاه ملی لوس آلاموس مشغول بود و بر اساس گزارشها، چاوز سرکارگر ساختمانی بوده و به همین دلیل، به پیکربندی فیزیکی و امنیتی تأسیسات دسترسی داشته است . ناپدید شدن او، یک ماه و نیم قبل از ناپدید شدن ملیسا کاسیاس رخ داد؛ به این صورت که چاوز از خانه بیرون رفت و دیگر بازنگشت.
6. استیون گارسیا
گارسیای 48 ساله یکی دیگر از چهرههای مفقودی سال 2025 است. او در «پردیس امنیت ملی کانزاس سیتی» در بخش اموال و داراییها مشغول به کار بود و «گواهی امنیتی سطح بالا» برای او صادر شده بود. این پردیس امنیتی متعلق به وزارت انرژی ایالاتمتحده است و حدود «80 درصد از قطعات لازم برای تسلیحات هستهای» را تولید میکند. تولید قطعات حساس مربوط به سیستم دفاع ملی آمریکا نیز بخشی دیگر از اقدامات این مجموعه است.
7. ژنرال نیل مککاسلند
در سلسله افراد قربانی که در جایگاه خاص امنیتی یا تأسیسات نظامی مشغول به کار بودند، نام ژنرال مک کاسلند، فرمانده آزمایشگاه تحقیقاتی نیروی هوایی (AFRL Commander)نیز وجود دارد. البته او در سال 2013 بازنشسته شده بود. اما بیش از 3 دهه در نیروی هوایی مشغول به کار بود و در این بخش، بودجه سالانه 2.2 میلیارد دلاری در اختیارش قرار داشت. کاسلند فعالیت بهعنوان رابط هماهنگی پنتاگون با برخی شرکتهای دانشبنیان را در کارنامه خود داشت و هدایت پروژههای زیر بر عهده او بود:-پروژههای سیستمهای پیشرانش پیشرفته-سلاحهای انرژیدار (Directed Energy Weapons)-مواد هوافضایی-فناوریهای ماهوارهای و حسگرهای-تحقیقات مافوق صوت (Hypersonic)-برنامههای فضایی طبقهبندیشدهمککاسلند مستقیماً بودجه پروژه تحقیقاتی مونیکا رضا (موندالوی) را در سالهای ۲۰۱۱-۲۰۱۳ تصویب و نظارت کرده بود که ارتباطی مهم میان این دو قربانی است.
8. نونو لوریرو
لوریرو، استاد دانشگاه امآیتی و مدیر مرکز «علوم پلاسما و همجوشی» بود که در سال 2025 به ضرب گلوله کشته شد. قاتل نیز کشته شده و پرونده عملا بسته گردید.او رهبری توسعه پروژه SPARC را بر عهده داشت و در این موضوعات رابط دانشگاه امآیتی و نهاد مربوطه بود: • تبدیل تحقیقات همجوشی هستهای به انرژی صنعتی• ساخت راکتورهای همجوشی تجاری• تولید انرژی پاک و نامحدوددستاوردهای همجوشی پلاسمایی میتوان طیف گستردهای از موضوعات را شامل شود که عبارتاند از: سلاحهای پلاسمایی، محافظهای مغناطیسی، پیشرانههای پلاسمایی برای فضاپیماها.
9. کارل گریلمایر
گریلمایر، مردی 47 ساله است که متخصص «تحلیل دادههای تلسکوپهای فضایی» ناسا بود. او در فوریه 2026 با گلوله به قتل رسید و تحقیقات روی قاتل در حال انجام است. او همچنین متخصص در حوزه اشعه فروسرخ بود که کاربردی دوگانه دارد: هم برای موضوعات نجوم و هم برای حسگرهای نظامی، به کار گرفته میشود.
10. امی اسکریج
مرگ اسکریج 34 ساله خودکشی اعلام شده اما شواهدی وجود دارد که احتمال قتلش را تقویت میکند. او بنیانگذار «موسسه علوم عجیب» بود و پدرش از بازنشستههای ناسا در حوزه تخصصی پلاسما فعالت میکرد. مقتول به در زمان حیاتش گفته بود که در موضوع «کنترل و خنثیسازی جاذبه» مشغول به کار است.
این فناوری میتوانست تولید انرژی را دگرگون و هر وسیله نقلیه نظامی (هواپیما، موشک، زیردریایی) را قادر به شناوری کند. بهعنوانمثال، یک هواپیمای مثلثی شکل ضدجاذبه که برخی معتقدند جزو «برنامه سیاه» نظامی آمریکاست و اسکریج ادعا میکرد اطلاعاتی درباره آن دارد.
او در مصاحبهای در سال 2020 گفته بود: « باید زودتر افشا کنم، باید زودتر منتشر کنم. زیرا اوضاع در حال تشدید است. شرایط در ۱۲ ماه گذشته، تشدید و تهاجمیتر شده است. کشوی زیرپوشم را زیرورو کردهاند و تهدیدهای جنسی شدهام.»
فرانک میلبرن (افسر اطلاعاتی بازنشسته بریتانیا) که توسط اسکریج برای کمک استخدام شده بود، نتیجه گرفت که مرگ او قتل بود؛ نه خودکشی. او میگفت که قبل از مرگ گزارش داد که با سلاح ماکروویو به او حمله شده که باعث سوختگی در سراسر بدنش گشته بود.
جمعبندی بررسی این 10 فرد کشته یا مفقودشده، نشان میدهد که:
1. قربانیان به یک «زنجیره تأمین دانش» متصل بودند. از مواد اولیه گرفته (رضا) تا قطعات تسلیحات (گارسیا) تا سیستمهای یکپارچه (مککاسلند) تا فناوریهای نسل بعدی (لوریرو، اسکریج).2. گارسیا و کاسیاس «چرخدندههای کوچک اما حیاتی» بودند. آنها دانشمند نبودند، اما دسترسیهای لجستیکی و اداری آنها برای «پاکسازی هدفمندی» منطقی بود.3. لوریرو و اسکریج روی «فناوریهای دگرگونکننده» کار میکردند. ضدجاذبه (اسکریج) و همجوشی (لوریرو) هر دو میتوانند اقتصاد جهانی و موازنه قدرت نظامی را تغییر دهند. این بالاترین سطح حساسیت است.4. پروژه موندالوی و AFRL مستقیماً به هم متصل هستند. این یکی از معدود اتصالات تأییدشده مالی-نظارتی بین قربانیان است.5. همپوشانی نهادی: تقریباً همه قربانیان به سه نهاد کلیدی مرتبط بودند: آزمایشگاه ملی لوس آلاموس (LANL) ، آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا (JPL) و آزمایشگاه تحقیقاتی نیروی هوایی (AFRL)
