روزنامه گاردین در گزارشی درباره راهبرد شکست خورده ترامپ علیه ایران نوشت، او از استاد قدیمیاش، روی کوهن وکیل معروف نیویورکی، این درس را آموخته که همیشه ادعای پیروزی کند و هرگز شکست را نپذیرد. اما این بار ترامپ با طرفی روبهرو شده که به همان اندازه سرسخت و غیرقابلانعطاف است: جمهوری اسلامی ایران. به عبارت دیگر، شگرد همیشگی ترامپ در این مواجهه دیگر کارساز نیست، چون طرف مقابل حاضر نیست بازندهٔ داستان باشد.
ابتکار عمل در دست ایران، نه ترامپ
گاردین نوشت، با وجود ادعاهای مکرر ترامپ دربارهٔ آغاز مذاکرات تازه با تهران، این ایران است که عملاً ابتکار عمل را در دست دارد. تهران با شلیک موشکهای بالستیک به پایگاههای آمریکا در منطقه و حفظ کنترل خود بر تنگهٔ هرمز نشان داده که قادر است هر زمان بخواهد آتش درگیری را دوباره شعلهور کند. این در حالی است که زمان به ضرر ترامپ در حال گذر است؛ هم به دلیل نزدیکشدن به یک بحران انرژی جهانی و هم به دلیل انتخابات میاندورهای که برای او و حزب جمهوریخواه میتواند بسیار پرهزینه باشد.
ادعاهای تو خالی ترامپ
به محض آنکه ترامپ از تلاش تازهاش برای رسیدن به توافق صلح خبر داد، ایران این ادعا را رد کرد و ترامپ یکبار دیگر خشمگین شد. او در شبکهٔ اجتماعی خودش، تروث سوشال، ایران را «فریبکار» خواند و مدعی شد که ایران التماس یک نشست را کرده و مذاکرات از پیش آغاز شده است. او همچنین هشدار داد که چیزی از ایران به بیرون درز نمیکند مگر آنکه خودش بخواهد، و تأکید کرد که یا باید توافقی حاصل شود یا «تسلیم کامل».
گاردین افزود، ترامپ از آغاز جنگ بارها ادعا کرده توافق با ایران قریبالوقوع است، و آخرین ادعای او مبنی بر اینکه مذاکرات جدید میتواند ظرف چند روز به توافق صلح برسد، بیش از هر چیز نشاندهندهٔ استیصال دولتش برای بازگشایی تنگهٔ هرمز و یافتن راهی برای خروج از این بحران است. پس از آنکه ترامپ تهدید کرده بود ایران را «بهشدت» خواهد زد، روز یکشنبه ناگهان چرخشی صدوهشتاد درجه کرد و مدعی شد مذاکرات ادامه دارد و «چارچوب یک توافق» برای بازگشایی هرمز و «خلع سلاح هستهای ایران» به توافق رسیده است.این گزارش اضافه کرد، از زمان آخرین دور مذاکرات تغییر چندانی رخ نداده است. ایران همچنان توان بستن تنگهٔ هرمز و مختلکردن حملونقل دریایی، از جمله حدود یکپنجم عرضهٔ نفت جهان، را دارد. آمریکا نیز همچنان قادر به وارد کردن ضربات سنگین به ایران است، هرچند با کمبود مهمات کلیدی که ممکن است برای رویارویی احتمالی با رقبای بزرگتری مانند چین لازم باشد؛ اما آمریکا فاقد اهدافی معنادار است که بتواند ایران را وادار به تغییر سیاست کند.
فشار انتخاباتی و افکار عمومی
دولت ترامپ از فروردین (آوریل) میل خود به پایاندادن به این درگیری را نشان داده و از آن زمان تاکنون سه آتشبس شکل گرفته و هر سه فروپاشیدهاند. با کمتر از سه ماه مانده به انتخابات میاندورهای آمریکا، که در آن پیشبینی میشود جمهوریخواهان کنترل مجلس نمایندگان و شاید حتی سنا را از دست بدهند، نظرسنجی تازهٔ رویترز/ایپسوس نشان میدهد کمتر از یکسوم آمریکاییها از جنگ با ایران حمایت میکنند، و ۶۹ درصد معتقدند ترامپ هدف حضور نظامی آمریکا در ایران را بهروشنی توضیح نداده است.در پایان، نویسنده این گزارش تأکید میکند که برخلاف انتظار، همین غیرقابلپیشبینیبودن راهبردی ایران به سلاحی تازه در دست تهران بدل شده است؛ جنگی که بهطور متناقضنمایی موقعیت چانهزنی ایران را تقویت کرده و ابزارهای تازهای برای کندکردن عرضهٔ نفت جهانی و فشار بر متحدان منطقهای آمریکا در خلیج فارس در اختیارش گذاشته است.
