شروط واشنگتن برای ایران از زبان وزیر خزانه‌داری آمریکا

 وزیر خزانه‌داری آمریکا اسکات بسنت که اکنون ناامید از اقدامات نظامی، به تشدید فشارهای اقتصادی متوسل شده، در جدیدترین اظهارات خود چندین شرط را برای ایران مطرح کرده است.به گفتهٔ بسنت، رئیس‌جمهور آمریکا می‌خواهد که ایران برنامهٔ هسته‌ای خود را کنار بگذارد، ذخایر اورانیوم با غنای بالا را تحویل دهد، حمایت از «نیروهای نیابتی (محور مقاومت)» را متوقف کند و تنگهٔ هرمز را هم باز کند.

 
او در حالی چنین شروطی را مطرح کرده که ایران طبق پادمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای، به‌صورت قانونی این حق را دارد که صنعت انرژی صلح‌آمیز هسته‌ای خود را گسترش دهد. ایرانیان در طول چندین دهه، بیشترین همکاری‌ها را با بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی داشته‌اند و بارها بر صلح‌آمیز بودن اقدامات هسته‌ای خود تأکید کرده‌اند.از سوی دیگر، واشنگتن در حالی خواهان خروج ذخایر اورانیوم ایران از خاک این کشور است که وجود این ذخایر از نظر بسیاری از کارشناسان، به‌نوعی یک بازدارندگی برای ایران ایجاد می‌کند.ایالات متحده همچنین خواستار بازگشایی تنگهٔ هرمز است اما حاضر نیست حاکمیت ایران بر این تنگه را بپذیرد و با هرگونه دریافت هزینه، از جمله «هزینهٔ خدمات»، مخالفت می‌کند.
 
یکپارچگی محور مقاومت از دیگر مسائلی است که دشمنان ایران را در طول سالیان با چالش‌های متعدد روبرو کرده است و حالا واشنگتن امیدوار است بتواند با تحت فشار قرار دادن ایران، به آرزوی دیرینه خود یعنی شکاف در محور مقاومت، دست یابد. این در حالی است که همراهی و همکاری بخش‌های مختلف محور مقاومت، از جمله حزب‌الله لبنان و انصارالله یمن، به‌ویژه در طول جنگ ایران با ایالات متحده، تأثیر بسیاری در بی‌اثر شدن اقدامات تجاوزکارانهٔ اسرائیل و آمریکا داشته است.با ادامهٔ پافشاری‌های مسئولان آمریکایی بر شروط کاملاً «نامعقول» خود، رسیدن به هرگونه توافق طولانی‌مدت دور از ذهن به نظر می‌رسد، مگر آنکه واشنگتن حقوق قانونی ایرانیان را به رسمیت بشناسد و برای گفت‌وگویی عادلانه پای میز مذاکره حاضر شود.اکنون به اذعان کارشناسان غربی، عملیات‌های نظامی آمریکا و دوست همیشگی‌اش یعنی اسرائیل، بی‌نتیجه بوده و فشارهای اقتصادی نیز نمی‌تواند ایران را وادار به تسلیم کند. نیت سوانسون، مدیر پیشین پروندهٔ ایران در شورای امنیت ملی آمریکا و از اعضای تیم مذاکره‌کنندهٔ دولت دونالد ترامپ در سال ۲۰۲۵، اذعان کرده که استراتژی دیرینهٔ «فشار حداکثری» آمریکا—که ترکیبی از تهدیدات نظامی و فشار و تحریم اقتصادی است—در مورد ایران جواب نمی‌دهد.او در تحلیل خود در نشریهٔ فارن‌افرز هشدار داده که این الگوی تاریخی و تکراری رؤسای جمهور آمریکا علیه ایران، نه‌تنها به نتیجهٔ مدنظر آمریکا منتهی نمی‌شود، بلکه موجب تضعیف اعتبار ایالات متحده، به‌ویژه در حوزهٔ سیاست خارجی، می‌شود.
 
جفری ساکس، از برجسته‌ترین کارشناسان اقتصادی و استاد و مدیر مرکز توسعهٔ پایدار در دانشگاه کلمبیا هم معتقد است که این عملیات «انزوای اقتصادی» علیه ایران، به «شکستی قریب‌الوقوع» منجر خواهد شد و آمریکا را در «تله‌ای، خودساخته، گرفتار خواهد کرد.»