«هیچ راه حل آشکاری برای پایان دادن به این بنبست وجود ندارد»؛ این نظر بسیاری از تحلیلگران غربی در مورد وضعیت موجود بین ایران و آمریکا است.
کارشناسان معتقدند «هزینههای پذیرش خواستههای طرف مقابل» بیش از پایان دادن به این بنبست است و بر این باورند که عنصر «زمان» به بازیگر دیگر این میدان جنگ تبدیل شده است. واشنگتن امیدوار است که در طولانیمدت با ادامه محاصره دریایی و فشارهای اقتصادی بتواند به خواستههای خود دست یابد و ایران را وادار به عقبنشینی کند.جیمز جفری، دیپلمات کهنهکار آمریکایی و سفیر پیشین ایالات متحده در کشورهای ترکیه، عراق و آلبانی، در تحلیل خود در نشریه فارن افرز تأکید کرده که این وضعیت ممکن است برای واشنگتن ایدهآل نباشد، اما هم از شکست و هم از تشدید تنش جلوگیری میکند.او معتقد است که «گذشت زمان به نفع ایالات متحده عمل میکند.» آمریکا امیدوار است بتواند در بلندمدت مانع از صادرات نفت ایران شده و به این ترتیب، بخش مهمی از منابع ارزی این کشور را قطع کند. آنها به عقبنشینی تهران چشم دوختهاند، اما در عین حال از تشدید تنشها با ایران، آن هم حدود دو ماه قبل از برگزاری انتخابات میاندوره کنگره، هراس دارد.در عین حال، محاصره برای واشنگتن هزینههایی دارد. بسته نگهداشتن تنگه هرمز باعث افزایش قیمت بنزین و افزایش تورم در ایالات متحده میشود؛ مسئلهای که بهویژه با نزدیک شدن به انتخابات میاندورهای نوامبر بیش از پیش مهم شده است. از طرف دیگر، ایالات متحده با ادامه جنگ، بسیاری از مهمات حیاتی خود را مصرف کرده و به نیروهای خود در منطقه فشار وارد کرده است.
بدین ترتیب، محدودیت بیشتر ایران بر تنگه هرمز میتواند فشارها بر ایالات متحده را افزایش داده و قیمت حاملهای انرژی را بالا ببرد.اکنون، دونالد ترامپ به دنبال یک پیروزی از جنگ با ایران است و بعید است که بدون باز کردن تنگه هرمز از این جنگ خارج شود. این رئیسجمهور امیدوار است بتواند آبراهی را که تا پیش از جنگ باز بوده به حالت اولیه برگرداند و مانع از وضع هزینهبر آن توسط ایران شود. تهران پیشتر اعلام کرده بود که برای حفاظت از محیط زیست و سایر خدمات ارائهشده به کشتیها، لازم است تا هزینهای تحت عنوان «هزینه خدمات» دریافت شود.
سناریوی بعدی ترامپ چیست؟به اذعان کارشناس آمریکایی جیمز جفری، تشدید عملیات نظامی گزینه محبوبی برای ترامپ نیست، زیرا این رئیسجمهور پیشتر هم این گزینه را امتحان کرده و به نتیجه مدنظر خود دست نیافته است. از سوی دیگر، تضمینی وجود ندارد که این درگیریها، تهران را برای بازگشایی تنگه همراه با برنامه هستهایاش متقاعد کند. شرایط ذخایر تسلیحاتی آمریکا، ترامپ را بیشتر از ادامه درگیریها نگران میکند.حمله زمینی از دیگر سناریوهای پیش روی ترامپ است اما این کار هم به شمار زیادی نیروی امریکایی احتیاج دارد. چنین عملیاتی خطر تلفات قابلتوجه آمریکایی، هزینههای سنگین برای غیرنظامیان ایرانی و بینظمی در سراسر منطقه را به همراه دارد. به گفته جفری، به نظر میرسد دولت ترامپ که همواره «جنگهای ابدی» قبلی آمریکا در غرب آسیا را زیر سؤال برده، ماهها پیش این گزینه حمله نظامی را کنار گذاشته است.جفری معتقد است که اکنون ادامه محاصره با وجود تمامی هزینههایش، بهترین گزینه برای ترامپ است. این در حالی است که بسیاری دیگر از کارشناسان آمریکایی معتقدند که این کارزار فشار اقتصادی، محکوم به شکست است.نیت سوانسون، مدیر پیشین پرونده ایران در شورای امنیت ملی آمریکا و از اعضای تیم مذاکرهکننده دولت دونالد ترامپ در سال ۲۰۲۵، اذعان کرده که استراتژی دیرینه «فشار حداکثری» آمریکا—که ترکیبی از تهدیدات نظامی و فشار و تحریم اقتصادی است—در مورد ایران جواب نمیدهد.او در تحلیل خود در نشریه فارن افرز هشدار داده که این الگوی تاریخی و تکراری رؤسای جمهور آمریکا علیه ایران، نهتنها به نتیجه مدنظر آمریکا منتهی نمیشود، بلکه موجب تضعیف اعتبار ایالات متحده، بهویژه در حوزه سیاست خارجی، میشود.
جفری ساکس، از برجستهترین کارشناسان اقتصادی و استاد و مدیر مرکز توسعه پایدار در دانشگاه کلمبیا، نیز معتقد است که این عملیات «انزوای اقتصادی» علیه ایران، به «شکستی قریبالوقوع» منجر خواهد شد و آمریکا را در «تلهای خودساخته» گرفتار خواهد کرد.به نظر میرسد اکنون ایران با تغییر استراتژی، قصد دارد «حملات پیشدستانه» را در دستور کار خود قرار دهد و اقداماتی را برای شکستن این محاصره انجام دهد. حمله ایران به ناو آمریکایی در روز شنبه نیز در همین قالب تعریف میشود.
