بیستمین دوره بازیهای آسیایی در ناگویا در حالی برای وزنهبرداری ایران به پایان رسید که پولادمردان و شیرزنان ایران با کسب ۲ نشان طلا و ۲ برنز، کارنامهای قابل قبول از خود بر جای گذاشتند. این آوردگاه، نه تنها میدانی برای کسب مدال، بلکه سکویی برای نمایش ظهور نسلی نو در وزنهبرداری ایران بود.
بدون شک یکی از مهمترین اتفاقات این دوره، درخشش بانوان وزنهبردار بود. ریحانه کریمی و مهسا بهشتی با کسب دو مدال برنز در دسته ۷۷ و ۸۶ کیلوگرم، نخستین افتخارآفرینی تاریخ زنان ایران در این رشته در بازیهای آسیایی را به نام خود ثبت کردند.
این موفقیت، نمادی از یک دگردیسی در نگاه به وزنهبرداری زنان ایران است. تا پیش از این، اعزام بانوان بیشتر با رویکرد کسب تجربه همراه بود، اما در سالهای اخیر، قهرمانان زن ایران با تلاش و پشتکار عالی به مدعیان سکو تبدیل شدهاند؛ تحولی که حالا امید به کسب سهمیه المپیک برای این دختران را بیش از هر زمان دیگری در دل ورزش ایران زنده کرده است.
در بخش مردان، بازگشت طلای فوقسنگین به ایران پس از ۸ سال انتظار، کام شیرین این مسابقات بود. علی داوودی، دارنده نشان نقره المپیک و نایبقهرمان جهان، با مهار مجموع ۴۶۶ کیلوگرم، اقتدار خود را به رخ رقبا کشید و طلای ارزشمندی این دسته را بار دیگر به ویترین افتخارات ایران اضافه کرد.
طلای فوق سنگین، پایان انتظاری سههزار روزه بود؛ چرا که آخرین بار، بهداد سلیمی در ۵ مردادماه ۱۳۹۷ توانسته بود این جایگاه را برای ایران فتح کند. در کنار داوودی، علی عالیپور در دسته ۹۵ کیلوگرم نیز با کسب مدال طلا، نشان داد که وزنهبرداری ایران همچنان در اوزان سنگین میتواند سرآمد جهان به شمار رود.
عملکرد وزنهبرداران در ناگویا، نویدبخش ظهور «نسل امید» است. نسلی که میتواند خاطرات درخشان بزرگان تاریخ وزنهبرداری را در المپیکهای پیشرو برای ایران تکرار کند. وزنهبرداری ایران در ادوار المپیک ۹ مدال طلا کسب کرده و در بازیهای آسیایی نیز با مجموع ۳۵ مدال طلا، پس از کشتی، پرافتخارترین رشته اعزامی ایران محسوب میشود.
مقایسه نتایج این دوره با بازیهای گذشته که تنها به یک نقره علی داودی ختم شده بود، نشان میدهد که کادر فنی و ملیپوشان ایران گامهای بلندی به سوی بهبود عملکرد برداشتهاند.
پولادمردان ایران اکنون خود را برای مسابقات جهانی «نینگو» در چین آماده میکنند. اگرچه ایران سال گذشته موفق شد سکوی نخست تیمی جهان را تصاحب کند، اما آنچه در میدانهای پیشرو اهمیت دوچندان دارد، مدالهای انفرادی است که میتواند عیار واقعی وزنهبرداری ایران را در سطح جهان به اثبات برساند.
ناگویا برای وزنهبرداری ایران به پایان رسید اما این نمایشِ قدرت جوانان ایران در این آوردگاه بزرگ، تنها پیشدرآمدی بر روزهای طلایی این رشته است روزهایی که عصر طلایی را برای ایران در جهانی و المپیک رقم خواهدزد.
