سرویس مذهبیافکارنیوز- امام حسین(ع) در روز شنبه دهم محرم سال شصت و یک از هجرت پس از نماز ظهر شهید گشت در حالى که مظلوم و تشنه کام و شکیبا بود و براى پاداشجوئى از خدا اقدام به چنین کارى کرد.
عمر شریفش در آن روز پنجاه و هشت سال بود که هفت سال آن با جدش رسول خدا(ص) بود، و سى و هفت سال با پدرش على علیه السّلام و چهل و هفت سال با برادرش حسن علیه السّلام و دوران خلافت او پس از برادرش یازده سال بود، و آن حضرت با حنا و رنگ محاسن خود را خضاب میکرد، و روزى که بشهادت رسید خضاب از دو گونه اش جدا شده بود(یعنى در اثر طولانى شدن زمان خضاب مقدارى از بن موهاى حضرت سفید بود).
و روایات بسیارى در فضیلت زیارت آن حضرت علیه السّلام بلکه واجب بودن آن رسیده است، از جمله:
۱ - از امام صادق علیه السّلام حدیثشده که فرمود: زیارت حسین بن على علیهما السّلام واجب است بر هر که اقرار به امامت حسین علیه السّلام از جانب خداى عز و جل دارد.
۲ - و نیز آن حضرت علیه السّلام فرمود: زیارت حسین علیه السّلام برابر است با صد حج مبرور(یعنى پاکیزه از گناهان و آلودگیها) و صد عمره پذیرفته شده.
۳ - و رسول خدا(ص) فرمود: هر کس حسین را پس از مرگش زیارت کند بهشت از براى اوست، و اخبار در این باره بسیار است.
پی نوشت:ارشاد-ترجمه رسولى محلاتى، ج۲، ص:136.
فضیلت زیارت حضرت امام حسین(ع)
امام صادق(ع) می فرمایند: زیارت حسین علیه السّلام برابر است با صد حج مبرور(یعنى پاکیزه از گناهان و آلودگیها) و صد عمره پذیرفته شده.