خانم‌والده
  • برای فهم وضعیت شبه‌کمدی‌های پرفروش سینمای ایران، شاید بهتر باشد به‌جای پرسیدن این سؤال که چرا این فیلم‌ها تا این اندازه ضعیف ساخته می‌شوند، بپرسیم اساساً چه انگیزه‌ای برای بهتر ساخته‌شدن آن‌ها وجود دارد؟ هنگامی که محصولی با کمترین خلاقیت به بازار عرضه می‌شود، اما درعین‌حال مخاطب خود را پیدا می‌کند و سرمایه سازنده‌اش را بازمی‌گرداند، چه ضرورتی برای تغییر باقی می‌ماند؟ در چنین وضعیتی، ضعف فیلمنامه و بی‌اعتنایی محض به زبان و امکانات سینما دیگر صرفاً نشانه ناتوانی سازنده نیست؛ این کاستی‌ها به بخشی از سازوکاری تبدیل می‌شوند که تداومش سودآور است.