واقعه عاشورا

امام باقر (ع) در کودکی شاهد واقعه حماسی عاشورا بودند و در طول زندگی خود برای بیان حقایق آن تلاش کردند.

حضرت زینب (س) به کوفیان فرمودند: بدانید کار زشتى را انجام مى‏‌دهید، از رحمت خدا دور باشید و نابود شوید که کوشش‌هاى شما به هدر رفت و دستهاى شما از کار بریده شد و در سوداى خود زیان دیدید و گرفتار خشم خدا شدید.

یک کارشناس علوم قرآنی گفت: ظلمت حادثه کربلا و قیام جاودانه عاشورا به قدری دلخراش بوده که شاهدان آن مصیبت عظیم تا زنده بودند آن را فراموش نکردند.

یک کارشناس علوم قرآنی گفت: سعی و تلاش «حضرت زینب کبری (س)» در محافظت از اسرای کربلا به حدی بود که به «امینة الله» ملقب شدند، زیرا اسرا امانت‌هایی بودند که از سوی «امام سجاد(ع)» به دست آن حضرت سپرده شده بودند.

زهیر پس از اینکه با «امام حسین (ع)» گفت‌وگو کرد خوشنود به خیمه بازگشت و به همسرش گفت که نزد خانواده‌ات برگرد، من با کاروان «سیدالشهدا (ع)» همراه خواهم شد و قطعاً این سفر بازگشتی برای من نخواهد داشت.

یاران امام حسین (ع) در واقعه عاشورا اندک، اما بسیار وفادار بودند و در راه امامشان جان خود را مشتاقانه فدا کردند.

مردم متدین ایران اسلامی همچون عاشقان حضرت سیدالشهدا(ع) همزمان با عاشورای حسینی در مراسم عزاداری و هیات های مذهبی حضور پیدا کرده و به عزاداری پرداختند.

حضرت زینب (س) گنج معنویت و پیام آور خون امام حسین (ع) است.

روایات حاکی از ورود حضرت فاطمه (س) در قیامت و درخواست ایشان از خداوند نسبت به انتقام از قاتلان فرزندش حسین (ع) دارد.

احضاریه هم‌چنان کتابی خوش‌خوان، روان و جدی است. صحنه‌هایی که روابط احساسی و محبتی این بانو با پدر و همسر و برادرش را تصویر می‌کند بسیار لذت‌بخش و تازه است.