قطع یارانه دهک های بالا به ضرر کیست؟
این کار فقط به ضرر کسانی است که شغل دولتی دارند. مگر دولت میتواند بفهمد یک بازاری چهقدر درآمد دارد؟ دولت فقط از درآمد دولتیها خبر دارد و یارانه آنها را میتواند قطع کند. پولدارها هم یارانهشان را میگیرند و کسی کاری به کارشان ندارد.
به گزارش افکار نیوز به نقل از شفاف، قطع کردن یارانه بعضی اقشار که مرفهتشخیص داده میشوند، بهعنوان یکی از برنامههای دولت، محل تردید بعضی از خانوادههاست و برخی عقیده دارند راه مناسبی برای تشخیص اینکه افراد نیازمند یارانههایشان هستند یا نه، انتخاب نشده: قرار است یارانه دهکهای بالا قطع شود. اما معلوم است این کار فقط به ضرر کسانی است که شغل دولتی دارند. مگر دولت میتواند بفهمد یک بازاری چهقدر درآمد دارد؟ دولت فقط از درآمد دولتیها خبر دارد و یارانه آنها را میتواند قطع کند. پولدارها هم یارانهشان را میگیرند و کسی کاری به کارشان ندارد. این شیوه به کلی ایراد
دارد. این را یک استاد دانشگاه میگوید. یارانههای خانواده او به حسابی واریز میشود که مصرف روزمره ندارد و بنابراین در آنجا جمع میشود تا شاید مجموعاش روزی به دردی بخورد.
بعد از این که مهلت پرکردن فرم تمدید شده بود بالاخره با تردید برای گرفتن یارانه اقدام کرده تا حقی از خانواده و بچههایاش ضایع نشود. اما برای مصرف کردن این یارانهها برنامهریزی خاصی ندارد، حتی احتمال میدهد در حذف دهکهای بالا، یارانه خانوادهاش برداشته شود. اما نمیداند این اتفاق بر اساس چه ضابطهای قرار است بیفتد.
او درباره این شکل توزیع یارانه معتقد است، دولت آنطور که باید عمل نکرده: «فکر میکنم این جور توزیع پول نقد بین مردم درست نیست. یارانهها باید صرف سازندگی و ایجاد کار شود. باید زیرساختها درست شود و سرعت و ضربت در کار اصلاح نظام یارانهای کشور چیزی نیست که بتواند مشکلی را حل کند. پیش از اینکه دولت دهم یارانهها را به شکل نقدی به مردم بدهد، مجلس تصویب کرده بود که قیمت بنزین به صورت تدریجی هر سال افزایش پیدا کند. دولت نهم جلوی اجرای این قانون را گرفت و در عوض در زمان دولت دهم یک دفعه افزایش قیمت زیادی را به مردم تحمیل کرد. هدفمندی یارانهها به نظر من کار درستی است
اما باید مرحله به مرحله و با برنامهریزی دقیقتری انجام شود، تا نقدینگی ناگهان افزایش پیدا نکند و مردم هم آمادگی پیدا کنند. در واقع روند بهتر کار همان چیزی بود که مجلس تصویب کرده بود».
هادی ۲۲ ساله است و در یک دفتر نشر کار میکند. میگوید یارانهها در خانواده آنها گاهی صرف پرداخت قبضهای آب و برق میشود و گاهی هم صرف مخارج روزمره. اما نگاه مثبتی به مقدار یارانههای نقدی ندارد. میگوید: برای کسی که در یک شهر کوچک زندگی میکند و خرج خاص و لوکس زندگی معمول شهرهای بزرگ را ندارد و ۴ تا هم بچه دارد، گرفتن ماهی ۲۰۰هزار تومان میتواند خوشحالکننده باشد. اما یارانه فعلی در زندگی طبقات متوسط شهرهای بزرگ تأثیر کمی دارد. نانی که ۱۰۰ تومان میخریدی با همان کیفیت قبلی ۵۰۰ تومان میخری. از یک دست میگیری و در عوض باید دو دستی بدهی. با گذشت چند ماه از هدفمندی
یارانهها و آغاز پرداخت نقدی، بسیاری از خانوادههایی که درآمدی متوسط و زندگی معمولی دارند، این نوع توزیع یارانه را مناسب ارزیابی نمیکنند. به عقیده آنها یارانههایی که قرار بود هدفمند شود باری از تورم و مخارج زندگی آنها بر نداشته است، بلکه در عوض هزینههایشان را بیشتر کرده است. بهنظر میرسد نوبت بازنگری و تصحیح مسیر فررسیده است، خصوصا پیش از ورود به فاز دوم اجرای طرح.