چند روز پس از آنکه پایتخت ونزوئلا با انفجارهای شدید لرزید و رئیسجمهور این کشور در عملیاتی از سوی نیروهای ویژه آمریکا ربوده شد، خیابانهای کاراکاس در «سکوتی سنگین و غیرعادی» فرو رفته است.شبکه ان بی سی نیوز این باره گزارش داد، رفتوآمد مردم به حداقل رسیده و بسیاری ترجیح دادهاند در خانه بمانند. اگرچه برخی کسبوکارها بهتدریج فعالیت خود را از سر گرفتهاند و صفهای طولانی مقابل داروخانهها و فروشگاههای مواد غذایی که در روزهای نخست پس از حمله دیده میشد اکنون کوتاهتر شده، اما حملونقل عمومی همچنان با حداقل ظرفیت کار میکند و شهر حالوهوایی نیمهتعطیل دارد.بیش از شش نفر از شهروندانی که با شبکه ان بی سی نیوز گفتوگو کردهاند، از افزایش محسوس حضور نیروهای امنیتی دولتی و گروههای شبهنظامی مسلح وفادار به حکومت خبر دادهاند. مقامهای رسمی هشدار دادهاند هر فردی که بهنوعی با حمله آخر هفته مرتبط باشد، بازداشت خواهد شد.در چنین فضایی، مخالفان خاموش حکومت امیدوارند این تحولات سرآغاز پایان یکی از تاریکترین دورههای تاریخ ونزوئلا باشد، در حالی که حامیان نیکلاس مادورو با نگرانی و ابهام به آینده رهبر خود مینگرند.دانیل، باغبانی که هر روز از حاشیههای کاراکاس به محله مرفه آلتامیرا رفتوآمد میکند، میگوید روز دوشنبه سر کار نرفته است. او نگران برخورد با گروههای حامی دولت بوده که به گفته مردم، تلفنهای همراه شهروندان را برای یافتن محتوای انتقادی بررسی میکنند.
آینده نگران کننده استاو مانند دیگر مصاحبهشوندگان، از ترس برخورد نهادهای امنیتی خواست نام کاملش فاش نشود.دانیل با وجود اضطراب حاکم میگوید، «نمیتوانم انکار کنم که آینده نگرانکننده است، اما باور دارم از این به بعد امکان تغییر وجود دارد؛ شاید روزی برسد که بتوانیم آزادانه حرف بزنیم و خودمان رهبرانمان را انتخاب کنیم.»با وجود این امیدهای پراکنده، ساختار قدرت همچنان پابرجاست. پس از عملیات کمسابقهای که طی آن نیکلاس مادورو و همسرش سیلیا فلورس توسط نیروهای ویژه آمریکا ربوده شدند و همزمان تأسیسات نظامی، بنادر و زیرساختهای برق هدف حملات هوایی قرار گرفت، دولت دونالد ترامپ اعلام کرده در حال حاضر از رهبری دلسی رودریگز، معاون مادورو که بهعنوان رئیسجمهور موقت سوگند یاد کرده، حمایت میکند. رودریگز نیز گفته آمادگی همکاری با ایالات متحده را دارد.این گزارش افزود، اما بحرانهای عمیقتری همچنان حلنشده باقی ماندهاند. دولت ونزوئلا هنوز به ارعاب و خشونت برای حفظ قدرت متوسل میشود و نشانهای از برنامهای جدی برای اصلاح اقتصادی دیده نمیشود؛ اقتصادی که با وجود ثروت عظیم نفتی، ۹۰ درصد جمعیت کشور را به زیر خط فقر کشانده است.
ترس فزاینده از حمله دوباره آمریکاصبح یکشنبه، جوزفینا و همسر ۷۰ سالهاش که هر دو بازنشستهاند، در حال رانندگی در بزرگراه بویاکا بودند؛ جادهای که از شرق به غرب کاراکاس امتداد دارد و در کنار پارک ملی وارایرا رپانو قرار گرفته است. این مسیر در آخر هفتهها معمولاً محل تفریح خانوادههاست.اما این بار، تفریح آنها به تجربهای پراسترس بدل شد؛ زیرا با یک ایست بازرسی مواجه شدند.این زوج بدون مشکل به خانه بازگشتند، اما فضای امنیتی شهر همچنان سنگین باقی ماند. روز دوشنبه، همزمان با مراسم تحلیف دلسی رودریگز در نزدیکی مجلس ملی، ۱۴ خبرنگار و فعال رسانهای بازداشت شدند. به گفته انجمن محلی روزنامهنگاران، ۱۳ نفر آزاد شدهاند و یک نفر از کشور اخراج شده است.برخی شهروندان همچنین از ترس حمله دوباره آمریکا سخن میگویند.
روزا، ۴۷ ساله و عینکساز ساکن شرق کاراکاس میگوید هرگز وحشت سحرگاه شنبه را فراموش نخواهد کرد: «ساعت دو بامداد با انفجاری از خواب پریدم. پنجرهها طوری لرزیدند که انگار زلزله آمده. شدت انفجار آنقدر زیاد بود که شیشه خانه همسایه ترک برداشت.»گرماری، ۲۶ ساله و فارغالتحصیل تجارت خارجی که نزدیک یکی از پایگاههای نظامی هدف حمله زندگی میکند، میگوید از آن شب به بعد، او و خانوادهاش خواب آرام نداشتهاند: «من، مادرم و خواهرم از آن روز کنار هم میخوابیم. حتی صدای ماشینها ما را میترساند. بزرگترین نگرانیام این است که دوباره تکرار شود.»در حال حاضر، کاراکاس ظاهراً آرام است، اما بسیاری از ساکنان میگویند این آرامش ظاهری و شکننده است.یک زن ۶۳ ساله که از خانه کار میکند، در پیامی واتساپی به ان بی سی نیوز گفت: «میگویند کشور آرام است، اما این فقط یک آرامش متشنج است. آرامش ما شهروندان فقط تا زمانی دوام دارد که در سیاست دخالت نکنیم؛ غذا و دارو بخریم، سر کار برویم و سکوت کنیم.»
