اران هیلدسهایم، کارشناس مسائلا اقتصادی اسرائیلی در تایمز اسرائیل معتقد است که حتی میلیونها لیتر نفت هم نمیتواند ترامپ را از باتلاق تنگه هرمز بیرون بکشد. او مینویسد: دولت آمریکا در چند روز اخیر، بارها تلاش کرده با ادعای این که ذخایر نفت برای ماههای آینده کافی است، بازارها را آرام کند اما هر بار شکست خورده است. هر اشاره ترامپ به طولانی شدن یا کوتاه شدن جنگ، قیمتهای نفت را به شدت متلاطم میکند. به عقیده این کارشناس اسرائیلی، مشکل کمبود نفت نیست، بلکه دشواری جایگزینی فوری تنگه هرمز است؛ مسیری که حدود یکپنجم مصرف نفت جهان از طریق آن جریان دارد.اران هیلدسهایم افرود:« هر روز حدود ۲۰ میلیون بشکه نفت و فرآوردههای نفتی از تنگه هرمز عبور میکند. این مقدار تقریباً یکچهارم تجارت دریایی نفت جهان و حدود یکپنجم مصرف جهانی را تشکیل میدهد. اگر تنگه هرمز فقط برای یک ماه بسته شود، خلأیی حدود ۶۰۰ میلیون بشکه ایجاد میشود. در مقابل، ذخایر استراتژیک جهانی نفت حدود ۸.۲ میلیارد بشکه تخمین زده میشود – یعنی ظاهراً میتوان چندین ماه دوام آورد اما واقعیت پیچیدهتر است. مسئله اصلی کمبود «روی کاغذ» نفت نیست، بلکه چالشهای لجستیکی، جغرافیایی، زمانی و سیاسی جایگزینی این جریان است.»
به گفته این کارشناس صهیونیست، «ذخایر انرژی پراکندهاند، متعلق به کشورهای مختلف هستند و بخش بزرگی از آنها برای امنیت ملی کشورها نگهداری میشود نه برای عرضه فوری به بازار.»علاوه بر این، خطوط لوله جایگزین عربستان سعودی و امارات متحده عربی (مانند خط لوله شرق-غرب عربستان یا خط لوله ابوقصیب امارات) در مجموع حداکثر حدود ۶.۵ میلیون بشکه در روز ظرفیت دارند – یعنی حتی در بهترین حالت، حدود ۱۳–۱۴ میلیون بشکه روزانه همچنان بدون جایگزین میماند. او تصریح کرد: گروه جی 7 اعلام کرده که آماده آزادسازی ۳۰۰ تا ۴۰۰ میلیون بشکه از ذخایر اضطراری خود است، اما نرخ برداشت روزانه محدود است: برای مثال آمریکا حداکثر ۴.۴ میلیون بشکه در روز با تأخیر دو هفتهای میتواند آزاد کند و این حجم تنها برای چند هفته کفایت میکند. همچنین بیش از ۸۵–۹۰ درصد نفت عبوری از تنگه هرمز به آسیا (بهویژه چین و هند) میرود. نوع نفت (گریدهای مختلف مانند نفت سنگین یا سبک) نیز باید با ظرفیت پالایشگاههای مقصد سازگار باشد؛ بسیاری از پالایشگاههای آسیایی برای نفت خلیج فارس طراحی شدهاند و جایگزینی آن با نفت از مناطق دیگر (مثل آمریکا یا غرب آفریقا) زمانبر و پرهزینه است.
در پایان این کارشناس صهیونیست مینویسد: اما مهمتر از همه ترس در بازار است. بازار نفت بیشتر از ترس کمبود آتی قیمتگذاری میکند، نه صرفاً بر اساس موجودی فعلی. به همین دلیل هر توییت یا اظهارنظر ترامپ درباره جنگ – چه تهدید به تشدید و چه وعده پایان سریع – بلافاصله باعث نوسان شدید قیمت میشود.او نتیجه میگیرد که جهان شاید بتواند یک ماه دوام بیاورد، اما با قیمتهای بسیار بالا، اختلال در زنجیره تأمین، کاهش تقاضا و شوک اقتصادی و پس از آن، اقتصاد جهانی وارد حالت رکود یا کمتحرکی بیسابقهای خواهد شد.
