تجاوز به ایران، «فریب دیپلماسی» آمریکا را رسوا کرد

 گروه خبری سی جی تی ان در تحلیلی با اشاره به حملات اخیر آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران، نوشت: آنچه در ظاهر به‌عنوان روندی دیپلماتیک برای کاهش تنش‌ها دنبال می‌شد، در عمل به پوششی برای پیشبرد گزینه نظامی تبدیل شد و «فریب دیپلماسی» واشنگتن را برملا کرد.

این رسانه افزود: حمله آمریکا به ایران نه‌تنها معادلات امنیتی منطقه را به‌طور ناگهانی دگرگون کرد، بلکه آخرین امیدها به دستیابی به یک توافق سیاسی از مسیر گفت‌وگو را نیز از میان برد. به‌ویژه آنکه تنها چند روز پیش از آغاز این حملات، مقام‌های میانجی از پیشرفت ملموس در مذاکرات غیرمستقیم میان ایران و آمریکا خبر داده بودند و قرار بود گفت‌وگوهای فنی در وین ادامه یابد.

این رسانه با طرح این پرسش که «آیا میز مذاکره از ابتدا برای صلح چیده شده بود؟» تاکید می‌کند: شواهد میدانی از جمله تحرکات نظامی همزمان با مذاکرات، نشان می‌دهد که واشنگتن از ابتدا نیز گزینه نظامی را به‌طور جدی دنبال می‌کرده و دیپلماسی را صرفاً به‌عنوان ابزاری برای مدیریت زمان و آماده‌سازی صحنه عملیات به کار گرفت.

سی جی تی ان در ادامه این گزارش می‌نویسد که تداوم حملات در حالی که همزمان پیشنهادهایی برای ازسرگیری مذاکرات مطرح می‌شود، نشان‌دهنده رویکردی است که در آن «مذاکره» نه به‌عنوان مسیر حل‌وفصل اختلافات، بلکه به‌عنوان اهرم فشار برای تحمیل خواسته‌ها استفاده می‌شود؛ رویکردی که با اصول بنیادین گفت‌وگوی سازنده و حسن نیت در تضاد است.

این رسانه چینی همچنین با اشاره به پیامدهای انسانی جنگ، از افزایش تلفات غیرنظامیان و تخریب زیرساخت‌ها ابراز نگرانی کرده و نوشت: تجربه‌های پیشین در منطقه نشان داده که توسل به زور نه‌تنها به صلح پایدار منجر نمی‌شود، بلکه چرخه‌ای از بی‌ثباتی و خشونت را بازتولید می‌کند.

سی جی تی ان در بخش دیگری از این تحلیل، حمله به ایران بدون مجوز نهادهای بین‌المللی، نقض آشکار حاکمیت ملی و اصول حقوق بین‌الملل توصیف و تاکید می کند که چنین اقداماتی می‌تواند به ایجاد یک رویه خطرناک در نظام جهانی منجر شود؛ رویه‌ای که در آن قدرت‌های بزرگ، قواعد را به‌صورت گزینشی تفسیر و اجرا می‌کنند.

این رسانه در پایان هشدار می‌دهد که ادامه این روند، نه‌تنها منطقه خاورمیانه، بلکه کل نظام بین‌الملل را با چالش‌های عمیق‌تری مواجه خواهد کرد و می‌افزاید: زمانی که بمب‌ها جای گفت‌وگو را بگیرند و زور جای قانون بنشیند، هیچ تضمینی وجود ندارد که دامنه بی‌ثباتی به دیگر نقاط جهان سرایت نکند.