پایان عمر بازدارندگی مشترک آمریکا و اروپا

به تازگی و با وجود تهدیدهای آمریکا برای کاهش کمک نظامی به اروپا، الکس گرینکوویج (Alex Grynkewich) فرمانده ارشد نیروهای ناتو مدعی شد آمریکا هنوز هم خود را متعهد به ارائه قابلیت های نظامی محدود و اساسی به ائتلاف می داند. ما باید بر روی تجهیزاتی تمرکز کنیم که می توانیم بسرعت به آن دست یابیم.

وی در نمایش هوایی برلین بر ضرورت دستیابی به تجهیزاتی از قبیل سامانه های دوربرد و پهپادها تاکید کرد و مدعی شد که این امر می تواند به ما در کاهش خطرات در آینده نزدیک کمک کند. ما به بازدارندگی و دفاع از خود نیاز داریم.

طرح اولیه ناتو آماده‌سازی نیروها از ۳۲ کشور عضو در زمان صلح، بحران یا جنگ است. این طرح، دارایی‌های نظامی را که فرماندهان می‌توانند در ۶ ماه اول هر درگیری به صورت مرحله‌ای جمع آوری کنند، مشخص می‌کند.

اما پنتاگون، ماه گذشته هشدار داد که تعهدات خود در قبال ناتو را به منظور تمرکز بر مناطق احتمالی دیگری به ویژه چین در منطقه هند اقیانوس آرام کاهش می دهد.

کشورهای اروپایی و کانادا در یک سال گذشته بی صبرانه منتظر جزییات طرح های دولت دونالد ترامپ بوده اند. رئیس جمهوری آمریکا هشدار داده که اروپا دیگر اولویت امنیتی اصلی آمریکا محسوب نمی شود.

سران اروپا مطمئن هستند که این کاهش کمک تسلیحاتی آمریکا به وقوع خواهد پیوست اما از حجم و سرعت آن بی خبر هستند.

متحدان اروپایی ناتو بعد از نشستی که اوایل ماه ژوئن (خرداد) برگزار شد شکاف های ناشی از تصمیم احتمالی آمریکا را بررسی کردند. گرینکوویچ گفت متحدان اروپایی و کانادا باید این شکاف را با تامین هواپیماهای بدون سرنشین یا با سرنشین و ناوهای دریایی پر کنند. این اقدام باید هم اکنون و در آینده نزدیک صورت گیرد.

هنوز میزان کاهش کمک های آمریکا معلوم نیست و موضوعی محرمانه است اما گزارش های رسانه های آلمانی و آمریکایی نشان می دهند که ناو هواپیمابر به همراه گروه پشتیبانی خود از کشتی‌های جنگی و هواپیماها و همچنین یک زیردریایی، صحنه نبرد اروپا را ترک خواهد کرد. این در حالیست که هواپیماهای سوخت رسان هوایی و ده ها جت جنگنده آمریکایی نیز دیگر در دسترس نخواهند بود. همه این تجهیزات در اروپا کمیاب هستند و هنوز معلوم نیست که این کشورها در صورت در شرایط اضطرار چنین تجهیزاتی را چگونه تامین خواهند کرد.

نشست سران آمریکا و ناتو در روزهای هفتم و هشتم ژوئیه (۱۷-۱۶ تیر) در ترکیه برگزار می شود و هنوز معلوم نیست متحدا اروپایی چگونه قرار است خلا ناشی از کاهش این تجهیزات آمریکایی را پر کنند.

ای بی سی نیوز در ادامه گزارش خود آورد: دولت ها و دستگاه های اطلاعاتی در اروپا هشدار داده اند که ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه ممکن است در صورت پیروزی در جنگ اوکراین حملات دیگری را در سه تا پنج سال آینده علیه کشورهای منطقه به راه بیندازد.

این هشدار در حالی مطرح شده که گرینکوویج در برلین اذعان کرد که گزارش ها و تحرکات نیروهای روسی نشان می دهد که «روسیه به دنبال درگیری با ناتو نیست».

آمریکا به دنبال جدا کردن امنیت خود از اروپا

تارنمای پولیتیکو نیز در گزارشی نوشت: انتشار خبرهایی درباره این که پنتاگون دیگر موشک های تاماهاک خود را به آلمان نخواهد فروخت نشان داد که واشنگتن احتمالا نگران آن است که روسیه دسترسی اروپا به چنین قابلیت نظامی را عامل تشدید خطرناک درگیری ها قلمداد کند. این تصمیم آمریکا با نشانه های دیگری از کاهش تمایل واشنگتن برای درگیری بیشتر با دستور خارج کردن ۵ هزار نیروی نظامی خود از آلمان بروز کرد.

پولیتیکو نوشت: پنتاگون مدعیست که کاهش شدید کمک های آمریکا به متحدانش در زمینه بمب افکن ها، تجهیزات تخریبی و زیردریایی و دیگر تجهیزات نظامی، دفاع ناتو در بحران ها را تقویت می کند و برای ایجاد توازن دوباره بین توانمندی نظامی اروپا و کمک های دفاعی واشنگتن ضرورت دارد. اما تصمیم توقف فروش موشک های تاماهاک به آلمان یک واقعیت نگران کننده را نشان می دهد: نه تنها واشنگتن دیگر سامانه های ضربتی با قابلیت هدف گیری دقیق را به اروپا ارسال نمی کند بلکه توانایی متحدان اروپایی اش را برای تسلیح خود با چنین سامانه هایی از ترس واکنش روسیه انکار می کند.

پولیتیکو با اشاره به سابق تاریخی تلاش آمریکا برای جدا کردن امنیت خود از اروپا نوشت: آنچه که در دهه ۱۹۷۰ میلادی رخ داد با آنچه که امروز تجربه می شود، متفاوت است. در آن دوران، جدا کردن امنیت آمریکا از اروپا نتیجه اقدامات اتحاد جماهیر شوروی سابق بود اما اکنون این تصمیم نتیجه اقدامات آمریکا است. در حقیقت به نظر می سد پنتاگون بیش از نیازهای بازدارندگی ناتو، تحت نفوذ نگرانی های روسیه قرار دارد.

پولتیکو نوشت: زمان این تصمیمات آمریکا مسخره است چرا که هفته ها بعد از شکایت دولت ترامپ از ناتو به دلیل عدم حمایت کافی از جنگ آمریکا و رژیم اسرائیل علیه ایران مطرح شده است.

مارکو روبیو وزیر خارجه آمریکا در این زمینه گفت: این یک جاده یک طرفه است که آمریکا فقط می تواند از اروپا دفاع کند اما متحدانش اقدام متقابلی را انجام نمی دهند.

نظریه های کلاسیک بین دو نگرانی تفاوت قائل است، ترک یک متحد یعنی زمانی که کشور متحد شما کمکی به دفاع از شما نمی کند و به دام انداختن آن یعنی زمانی که یک متحد شما را به سمت جنگ سوق می دهد. ترامپ و متحدانش مدتها از اروپا به دلیل ترک کردن واشنگتن شکایت کرده اند اما اروپایی ها اکنون نگران آن هستند که واشنگتن آن ها را به جنگ بکشاند. هر دو حق دارند و هر دو با فاصله گرفتن بیشتر از یکدیگر به آن واکنش نشان می دهند.

پایان عمر سامانه مشترک بازدارندگی آمریکا و اروپا

پولیتیکو نوشت: با عقب نشینی آمریکا، اروپا به شکل فزاینده ای بودجه دفاعی خود را افزایش داده و قابلیت های حمله با استفاده از تجهیزات دوربرد مختلف را تقویت کرده است. برخی از این تجهیزات شامل قابلیت های قراردادی و هسته ای هستند. بنابراین واشنگتن انگیزه بیشتری برای فاصله گرفتن از اروپا و خودداری از ورود به جنگ با روسیه پیدا کرده است.

اینرسانه افزود: جدا کردن امنیت واشنگتن از اروپا این مفهوم را دارد که امنیت آمریکا و اروپا دیگر موضوعی نیست که بهم گره خورده باشد. به عبارت دیگر، واشنگتن ممکن است دیگر و به طور خودکار بحران هایی را که ورشو (پایتخت لهستان) و تالین (پایتخت استونی) را تهدید می کند تهدیدی علیه امنیت آمریکا قلمداد نکند. این امر می‌تواند به معنای پایان سامانه بازدارندگی مشترکی باشد که ادعای می شود باعث حفظ صلح در ۸۰ سال گذشته شده است.