چندی پیش آقای سید عمار حکیم، رهبر جریان حکمت ملی عراق، گفت: دلهای ما با ایران است، اما نمیشود کشور را با احساسات اداره کرد؛ آمریکا بر ما فشار آورده که اگر در تحریمها علیه ایران مشارکت نکنید خودتان تحریم میشوید.
گویا این سید و دیگر دوستانش در دولت عراق، اگر در زمان امام حسین علیهالسلام و واقعه عاشورا میزیستند، با یک تهدید و تشر از سوی عبیدالله بن زیاد، اردوگاه امام را ترک میکردند و حق را در مقابل باطل تنها میگذاشتند. یا أشباه الرجال و لا رجال!