تبلیغات
کد خبر: ۱۷۲۱۷

سودان کاملا دموکراتیک تجزیه شد

ما مردم کوچکی هستیم!!

هرچند تجزیه سودان در لوای دموکراسی و همه پرسی صورت گرفته امابسیاری از ناظران سیاسی ابعاد گسترده تری ازتجزیه برای این کشور را پیش بینی می کنند.

ما مردم کوچکی هستیم!!

سرویس بین الملل افکار نیوز - "ما مردم کوچکی هستیم ، با امکانات و منابع محدود اما باید برای پرکردن شکاف در تعاملات بادشمنان عرب از طریق تشخیص نقاط ضعف آنها به ویژه روابط بین گروه های نژادی و اقلیت های طایفه ای تلاش کنیم و دردامن زدن به اختلافات و مشکلات بین آنها سهیم باشیم و در نهایت آن را به معضلاتی لاینحل تیدیل کنیم"
این جملات صحبت های دیوید بن گوریل بنیانگذاراسرائیل خطاب به مردم کشورش است.
و از آن به بعد حضور اسرائیل در کشورهای عربی دارای منابع و درگیر با چالش های داخلی آغاز شد.

ورود به کشورهای عربی و عمدتا مسلمان کوچک آسان بود و دستیابی به منابعشان سهل اما سناریوی تجزیه تنها راهکار ورود رژیم صهیونیستی به کشورهای بزرگی همچون سودان، سومالی، نیجریه، تونس، الجزایر و مصر به شمار می رفت. تجزیه کشورهای اسلامی به منظور ایجاد سرزمین های جدید اشغالی صورت می گرفت و باعثکمرنگ شدن نقش تاثیر گذار این کشورها در معادلات جهانی، عدم توسعه یافتگی کشورها و استفاده هرچه آسان تراز منابع زیرزمینی، آبی و معادن آنها می شد.

و بهترین ابزار برای رسیدن به این اهداف، استفاده از محاکم جهانی، ابزار تبلیغاتی علیه حاکمان مسلمان کشورها، درگیری های منطقه ای و جلوگیری از آشتی ملی داخلی است.
که البته تمامی این موارد در کشوری مثل سودان به عنوان یکی از بزرگترین ممالک اسلامی با جمعیت مسلمان ۷۰ درصدی اجرا و نهایتا به جدایی جنوب سودان از شمال منجرشد.
سودان از جمله کشورهای بزرگ افریقا است که منابع زیرزمینی بسیاری به ویژه در حوزه انرژی داشته و نز¬¬دیکی به دریای سرخ و رود نیل، ان را به منطقه استراتژیک بالاخص برای رژیم صهیونیستی تبدیل کرده است.

بررسی ریشه ای تجزیه سودان بدون در نظر گرفتن نقش اسرائیل و امریکا در حیطه اقتصادی و سیاسی و حضور نیروهای امنیتی و اطلاعاتی سازمان اطلاعات اسرائیل و سیا بی فایده است.
چراکه رژیم صهیونیستی به دلیل ضعف نظامی تنها از طریق ارتباط با امریکا می توانست نسبت به ایجاد چند دستگی و فتنه انگیزی برای تقسیم و تجزیه سودان و البته همه کشورهای اسلامی اقدام کند.

درهمین حال امریکا نیز از تجزیه سودان حمایت می کرد تا جایی که بنا به اعتراف سران جدایی طلب سودان، امریکا سالانه ۱ میلیارد دلار در پروژه های زیربنایی و آموزش ارتش منطقه جنوب هزینه کرده است.
تولید روزانه ۴۷۰ هزار بشکه نفت از جنوب سودان و وجود ۷۶ درصد چاه های نفتی این کشور در منطقه جنوب به همراه مقادیر و معادن بسیار زیاد طلا، آهن، کروم، منگنز، الماس و چوب دندان اسرائیل را به این قسمت از کشور سودان تیز و با استفاده از راهکارهای تقابل دینی، اعطای کمک های بشر دوستانه و بهره گیری از نیروهای سازمان ملل توانست جنوب را ازشمال جداکند.

هرچند تجزیه سودان در لوای دموکراسی و همه پرسی صورت گرفته امابسیاری از ناظران سیاسی ابعاد گسترده تری ازتجزیه برای این کشوررا پیش بینی می کنند.
همچنانکه ابراهیم غندور دبیر روابط سیاسی حزب کنگره ملی سودان به نقش صهیونیست ها در تقسیم سودان اشاره کرده و گفته: این رژیم به دنبال تکه تکه کردن سودان است.

درحالی که پرینستون لیمن رییس واحد حمایتی مذاکرات امریکا در سودان گفته: اگر همه پرسی با موفقیت انجام شود و نتایج آن مورد پذیریش دولت قرار گیرد اوباما قصد دارد تا ماه ژوئیه(تیر) نام سودان را از لیست کشورهای حامی تروریسم حذف کند، اما به عقیده کارشناسان، جدایی باعثشکاف و ناامنی بیشتر این منطقه خواهد شد.
یعنی دقیقا همان چیزی که امریکا و اسرائیل، سناریوی آن را از سال ها پیش نوشته بودند.

البته این پایان ماجرا نیست چراکه به نظر می رسد مصر به دلیل تاریخ و نقش مهم در منطقه، مهمترین هدف اسرائیل باشد. مساله قابل توجه اینکه مهمترین راه ورودی به مصر برای اسرائیل آبهای نیل بوده و بی شک سودان گذرگاه اصلی نیل است. همین مساله بیانگر اهداف اسرائیل برای تسلط برنیل به عنوان قوی ترین اهرم فشار بر مصر می باشد.
تجزیه سودان ابزاری شد تا اسرائیل برای تحقق هدف استراتژیکش یعنی تضعیف و تهدید مصر چندین گام به جلو بردارد.

اسرائیل به دنبال ایجاد وضعیتی همچون سودان و مصر در الجزایربه عنوان کشوری کاملا اسلامی بدون حتی یک کلیسا نیز هست تا ضمن ایجاد شکاف و درگیری بین فرقه های مختلف الجزایری، بربری و …، به منابع بیشمار آن دست یابد. وجود شرایط حساس درعربستان سعودی و وضعیت بحرانی یمن نیز این کشورها را در جهت توطئه اسرائیل به منظور جداسازی پیش می برد.
از طرفی دریای سرخ به دلیل موقعیت سوقی الجیش خاص خود باعثنگرانی اسرائیل شده و آنها از تبدیل دریای سرخ به یک دریاچه عربی هراسان هستند چراکه می ترسند اعراب از آن برای محاصره تل آویو مثل آنچه که در جنگ سال های ۱۹۶۷ و ۱۹۷۳ اتفاق افتاد استفاده کنند.

متاسفانه جهان اسلام به دلیل عدم وحدت و یکپارچگی و حمایت نکردن از یکدیگر شاهد تجزیه بسیاری از کشورهای بزرگ اسلامی است.
مساله ای که نهایتا به محوریت ترانزیت دریایی رژیم صهیونیستی واجبار کشورها به رابطه با تل آویو و همچنین اجرای طرح تاسیس پایگاه های نظامی امریکایی در افریقا و منطقه خاورمیانه منتج می شود.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات