آنچه از سوی آمریکاییها و صهیونیست برای فعالشدن اغتشاشات در ایران انجام شد را میتوان گام بعدی جنگ اخیر دانست. پس از تسلیم صهیونیستها در جنگ و تقاضا برای آتشبس، اهداف آمریکاییها و صهیونیستها از مسیر دیگری پیگیری شد.
مسیر پیگیری اهداف آمریکایی دو گام اصلی داشت:
اول) ابتدا تلاش شد سایه جنگ بر سر کشور همچنان باقی بماند. این اقدام با توسل بر خبرسازیها حول تحرکات نظامی آمریکاییها و اظهارنظرهای مقامات آمریکایی و صهیونیستی درباره احتمال وقوع مجدد حمله و جنگ جلو رفت. بر همین مبنا تلاش شد مردم ایران هر لحظه منتظر حملهای جدید باشند. این اتفاق دو هدف مهم را محقق میکرد:
الف ) تابآوری اجتماعی مردم را به جهت درگیری ذهنی کاهش میداد و ب) به دلیل احتمال جنگ و درگیری، فعالیتهای اقتصادی کشور دچار اختلال شد.
فعالان اقتصادی در چنین شرایطی دچار تردید بودند که با سرمایه خود چه باید بکنند؛ بازاریان دچار استیصال بودند که اگر جنگ دوباره شروع شود وضعیت خرید و فروششان چطور خواهد بود، واردات و صادرات مختل شد و وضعیت اقتصادی رو به وخامت میرفت.
پادزهر این شرایط، تغییر وضعیتی بود که سخنان رهبر انقلاب ایجاد کرد. ایشان فرمودند فضای «کار و تلاش» بر فضای «نه صلح و نه جنگ» غلبه داده شود و با همین دستفرمان، ایران تلاش کرد مقابله تمامعیاری با اقدام آمریکاییها علیه معیشت ایرانیان انجام دهد. این روند تا حد زیادی توانست پروژه آمریکاییها را کنترل کند.
دوم) تلاش برای دستکاری و ممانعت در اقتصاد ایران: ایجاد مداخله در ورود ارز به کشور، مداخله و ممانعت در معاملات تجاری بینالمللی ایران، تهدید شرکای اقتصادی ایران و ... باهدف اختلال و بیثباتی اقتصادی ایران توسط آمریکاییها انجام شد.
هر دو اقدام یک هدف مهم داشت: ضربه کاری به اقتصاد و معیشت ایرانیان.
این هدف به دلیل این بود که آمریکاییها بتوانند مردم را به خیابانها بکشانند و به بهانه اعتراض به گرانی و بیثباتی اقتصادی در مقابل نظام اسلامی قرار دهند.
گام بعدی این پازل آمریکایی-صهیونیستی این بود که با افزایش خشونت و کشتهسازی در تجمعات، فرآیند اعتراض را به اغتشاشات فراگیر تغییر دهند. تصور آمریکاییها این بود که با فعال شدن هستههای ترور اغتشاشات فراگیر خواهد شد و در نهایت زمینه برای مداخله نظامی فراهم می شود.
شوک بزرگی که به آمریکاییها وارد شد این است که با وجود تمام این تلاشهای همهجانبه بینالمللی آنچه در خیابانهای تهران و سایر شهرها اتفاق افتاد کاملاً معکوس و بر خلاف برنامهریزی های آنها بود و مردم ایران در حمایت از استقلال و نظام اسلامی با بالاترین میزان حضور راهپیمایی کردند و علیه آمریکاییها شعار دادند. حالا آمریکاییها ماندهاند و یک عملیات سنگین، پرهزینه و البته کمبهره!
