دستور عجیب نتانیاهو درباره اعتراضات ایران!

آشوب‌های ۳ هفته اخیر در تهران و ایران هیچ دستاوردی برای اغتشاشگران به همراه نداشت.

در واقع اگرچه شاهد عملیات شبکه‌ای اراذل و اوباشی بودیم که با مانیفست تنفر از مردم و نظام اسلامی به صحنه آمدند و برای رسیدن به اهداف خرابکارانه خود از هیچ جنایتی هم فروگذار نکردند اما عملا هیچ چیزی به دست نیاوردند و فی‌النهایه نیز سرکوب شدند.

عجیب به نظر می‌رسد اما حتی با وجود حمایت ترامپ از اغتشاشات، تقلای کسانی در فضای مجازی و وارد شدن برخی چهره‌های ضد انقلاب و خارج نشین برای ماهیگیری از این آب گل‌آلود لکن استقرار، استحکام و قدرت مردم و نظام اسلامی به حدی بود که اغتشاشگران حتی با اینکه با سلاح گرم نیز به میدان آمدند اما جز خسارت به جان‌ها و اموال مردم هیچ کاری از پیش نبردند.

آنها اگرچه سعی کردند تحرّک محدود دوشنبه ۸ دیماهِ عده‌ای از بازاریان که عملا به سردی گراییده و زیر خاکستر رفته بود را چند روز بعد مجددا شعله‌ور کنند و با وارد کردن سلاح گرم به معادله و کشتار مردم ایجاد رعب کنند لکن به دیوار بلند استحکام نیروهای امنیتی برخورد کردند و همگی دیدیم که پس از کنار گذاشتن مماشات‌های بیجا؛ چگونه تنها ظرف مدت ۲ روز تمام حرکت و شبکه اراذل و تروریست‌ها زیر ضربه رفت و دست آخر چیزی جز "عبرت دیگران" بر جای نماند.

چند نکته درباره اغتشاش تروریست‌ها/ ایران نشان داد در ۲ جبهه قادر به "نبرد همزمان" است

"تصویری از به آتش کشیدن پلیس توسط یک آشوبگر"

نیروهای امنیتی ایران تا چند روز پس از این رویداد نیز از برخورد سخت با آشوبگران اجتناب کردند

 

*هیچکس تروریست‌ها را گردن نگرفت!/ وقتی گروهک‌های تروریستی برون‌مرزی هم اعلام برائت کردند

البته که دشمنان خارجی و دنباله داخلی آنها در پیامد حوادث ۳ هفته گذشته در ایران اسلامی به روشنی دریافتند که نظام جمهوری اسلامی بیدی نیست که به این بادها بلرزد و ایضا توان رزمیدن آشکار در دو جبهه داخلی و خارجی را به صورت همزمان هم دارد لکن در اشاره به یکی از تبعات دیگر بیدستاوردی تروریست‌ها و اغتشاشگران باید به علت دلسوزی عناصر ضد انقلاب و برخی خارج‌نشین‌ها برای کشتگان حوادث اخیر اشاره کرد...

علت این ماجرا بی‌دستاوردی تروریست‌هاست. چه اگر این افراد ولو حتی یک دستاورد داشتند و توانسته بودند نظام اسلامی را یک قدم به عقب برانند؛ حامیان تروریست‌ها که به ویژه در فضای مجازی فعالیت خیلی زیادی دارند جشن گرفته بودند و هیچ اثری از دلسوزی آنها برای کشتگان نبود.

صد البته باید برای ریخته شدن خون مردم عادی، بیگناهان و نیروهای امنیتی متأسف بود و حامیان این آشوب و تروریست‌ها را استنطاق کرد که چرا دست به کار رذیلانه‌ای زدند که منجر به ریخته شدن خون مردم و حافظان امنیت شد لکن پر واضح است که اگر این حرکت شوم به حتی یک دستاورد برای تروریست‌ها ختم شده بود امروز از کاخ سفید تا رسانه‌های خارجی و مقامات صهیونیست و چهره‌های ضد انقلاب؛ همگی از بزرگی آن دستاورد سخن می‌گفتند و مشغول پایکوبی و جشن بودند.

لکن از آنجا که خبری از هیچ دستاورد و نتیجه‌ای نیست؛ به کشته‌سازی، بزرگنمایی از اعداد و ارقام واقعی تلفات و اشک تمساح ریختن در یک مدت محدود رو آورده‌اند تا شاید بتوانند از این ننگ تاریخی خارج شوند.

غافل از اینکه نمایش دلسوزی برای کشتگان هم برای آنها نتیجه‌ای نخواهد داشت همچنانکه اصل ماجرای آشوب و آب گل‌آلود مورد حمایت آنها نیز نتیجه‌ای نداشت.

این نمایش البته در نزد "حامیان غیر میدانی آشوب" در داخل و ضد انقلاب‌های به خیابان نیامده هم ولوله‌ای عظیم برپا کرده است.

آنها به این می‌اندیشند که چرا از آنها و تفکرشان به نحوی استفاده می‌شود که خودشان هیچ اهمیتی ندارند مگر اینکه بمیرند یا بتوانند قدمی را به نفع دشمن خارجی به پیش ببرند؟ در واقع آنها به لحاظ فردی و فکری هرگز محترم نیستند مگر اینکه بتوانند به عنوان آلت دست بیگانه و عنصر مضرّ اجتماعی یا در مسیر اهداف بیگانه بمیرند و یا اینکه هدفی را برای دشمن دست و پا کنند.

قضیه اما جالب‌تر و البته تأسف‌آورتر هم شد و آن اینکه اینان از هیچ حمایتی هم برخوردار نیستند و طی ۳ هفته اخیر به وضوح دیدیم که حتی برخی گروهک‌های تروریست برون‌مرزی نیز از حمایت میدانی از آشوبگران برائت جستند و اسرائیل و آمریکا نیز قادر به اقدام تأثیرگذاری در این رابطه نیستند. (در این وادی البته فرض عملیات محدود و اقدامات ایذایی آمریکا و اسرائیل علیه جمهوری اسلامی ایران دور از ذهن نیست لکن مسئله بر سر دستاوردی است که نه تروریست‌ها توانستند به آن برسند و نه آمریکا و اسرائیل خواهند توانست. زیرا ایران اسلامی آماده بود. همچنانکه آنها در ایام درگیری ۱۲ روزه هم عملا نتوانستند کار خاصی از پیش ببرند)

بایستی مجددا بر این نکته تأکید کرد که طی ۳ هفته اخیر ثابت شد ایران به‌صورت همزمان توانایی جنگیدن در دو جبهه داخلی و خارجی را در اوج تهدیدات دارد و می‌تواند هر دشمنی را از طمع به هر دستاوردی ناامید کند. آنچنان‌که دیدیم حتی نتانیاهو طی بخشنامه‌ای رسمی؛ مقامات صهیونیست را از اظهار نظر درباره اعتراضات ایران منع کرد[۱] و دیدیم که به اذعان تمام کارشناسان، رئیس‌جمهور آمریکا نیز ولو حتی اگر دست به اقدام نظامی هم علیه ایران بزند؛ این اقدام یک نمایش بی‌مصرف بیشتر نخواهد بود که با پاسخ کوبنده ایران مواجه خواهد شد.

آشوبگران داخلی نیز به روشنی فهمیدند فقط وقتی برای دشمن ارزش دارند که بمیرند. آنها ظرف مدت چند روز نه بیشتر!