برخی رفتارهای هنجارشکنانه و خشونتآمیز روزهای اخیر در تعدادی از دانشگاهها، اگرچه با واکنش اکثریت دانشجویان مواجه شد و به اهداف طراحی شده دست نیافت، اما میتواند عواقب مختلفی برای ایران به دنبال داشته باشد؛ از جمله:
تغییر محاسبه دشمن
- چنین رفتارهایی میتواند درنهایت زمینهساز شکلگیری محاسبههای غلط در ارزیابیهای راهبردی دشمن شود؛ از جمله اینکه «براندازی جدی است» و میتوان برای پیشبرد چنین نقشهای، روی آشوبسازی در دانشگاهها حساب ویژهای باز کرد.
برهمزدن آرامش روانی جامعه
- در شرایطی که جامعه همچنان با تنشهای روحی و روانی ناشی از حوادث تروریستی دیماه گذشته مواجه است، تلاش برای ایجاد تنش در دانشگاهها، میتواند آرامش روانی جامعه را دچار اختلالهای جدی کند و برای برخی این شائبه را ایجاد کند که گویی «جامعه آرام شدنی نیست».
تبعات اقتصادی
- یکی از مهمترین نتایج تنشزایی در محیط دانشجویی، تسری فضای بیثباتی به سطح عمومی جامعه و در نهایت آسیبزدن به کسبوکارهاست که میتواند عواقب اقتصادی متعددی برای مردم و کشور به دنبال داشته باشد.
دوقطبی سازی
- برخی رفتارهای مشاهده در روزهای اخیر در محیط های دانشجویی، بیش از هر چیز سبب تعمیق برخی دوقطبیسازیهای کاذب در سطح نخبگانی کشور میشود؛ موضوعی که آثار نامطلوب بسیاری برای کشور بههمراه خواهد داشت و بیش از هر چیز، تکمیلکننده نقشه دشمن است.
خطری برای تولید علم
- برخی هنجارشکنیهای اخیر، علاوهبر برهم زدن آرامش علمی حاکم بر دانشگاهها، زمینهساز وارد شدن آسیبهای سنگینی به فضای علمی کشور میشود که درنهایت میتواند سبب مختل شدن بستر تولید علم در دانشگاهها شود.
اختلال در مطالبهگری مشروع
- رویکردهای هنجارشکنانه عده معدودی از دانشجویان را باید خطر مهمی در کمین مطالبهگریهای مشروع دانشجویی دانست؛ موضوعی که همواره به عنوان یکی از مهمترین شاخصههای دوره دانشجویی شناخته میشود.
خطر رخنه تروریستها
- به خشونت کشاندن تجمعهای دانشجویی یک خطر مهم دارد؛ اینکه گروهکهای تروریستی، مانند سلطنتطلبان و منافقین را برای رخنه در محیطهای دانشجویی به طمع میاندازد؛ کما اینکه تجربه سالهای نخستین پیروزیانقلاب را نیز در این زمینه به یاد داریم.
کمرنگ شدن گفتمان علمی دانشگاه
- از دیرباز دانشگاهها به عنوان کانونی برای طرح اعتراضات در چارچوب گفتمانهای علمی و محققانه بودهاست. اکنون اما بروز برخی رفتارهای اوباشگونه در این محیط علمی، خطری جدی برای «گفتمان علمی» بهحساب میآید.
ورود نهادهای فرادستی
- هتاکی و خشونتطلبی در محیط های دانشجویی یک خطر مهم دیگر هم دارد؛ مداخله نهادهای خارج از دانشگاه برای کنترل رفتارهای خشن و توهینآمیز و عدم تبدیل این رفتارها به «بحران امنیتی». این موضوع برای دانشگاه و دانشجویان اتفاق خوشایندی نخواهد بود.
